Τόν θυμᾶσθε αὐτόν τόν τίτλο;
Ἔ, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν μοῦ …ἐφόρτωσαν τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο…
Τὸ ἐδιάβασα καὶ μοῦ ἔμεινε μία ἀπέραντος θλίψις.
Ἐλάχιστα θυμᾶμαι σήμερα ἀπὸ τὸ περιεχόμενόν του…
Κάπου μέσα στὰ ὑπόλοιπα κρύβεται καὶ μοῦ θυμίζει, κάπου κάπου, πὼς ζορίστηκα γιὰ νὰ τὸ τελειώσῳ.
Καὶ ζορίστηκα διότι αὐτὰ ποὺ ἔγραφε ὁ Μίσσιος ἦσαν ἀληθῆ καὶ πίσω τους κρύβονταν ἄνθρωποι μὲ οἰκογένειες, μὲ «πρόσωπο στὴν κοινωνία», μὲ «χριστιανικὰ ἤθη» ποὺ συνετέλεσαν στὸ ἔγκλημα. (Διότι ναί, ὑπῆρξε ἔγκλημα, ἄριστα μεθοδευμένο καὶ στόχο, ὅπως πάντα φυσικά, ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ!!!) Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Πετῶντας τὰ παλιό-ῥοῦχα…
Ἀδειάζοντας μίαν ντουλάπα ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ῥοῦχα ποὺ δὲν χρησιμοποιοῦμε, ἀνοίγει χῶρος γιὰ νὰ εὕρουν τόπο τὰ νέα.
Ἀδειάζοντας τὸ σπίτι μας ἀπὸ τὰ περιττά, ἀνοίγουμε χῶρο γιὰ νὰ μποῦν νέα, πιὸ χρήσιμα κι ἀναγκαῖα ἀντικείμενα…
Ἀδειάζοντας τὴν ζωή μας ἀπὸ …περιττὲς σχέσεις, ἀνοίγουμε τὸν δρόμο γιὰ νὰ δημιουργηθοῦν νέες, ἐνδιαφέρουσες, σημαντικὲς κι ὁπωσδήποτε πιὸ κοντινὲς στὶς αὐριανές μας ἀνάγκες.
Ἡ ζωή μας ὅλη εἶναι μία διαρκὴς προσπάθεια ἀνανεώσεως τῶν πάντων.
Ὅσο περισσότερο μένουμε προσκολλημένοι στὸ χθές, τόσο μικρότερα βήματα κάνουμε πρὸς τὸ αὔριο.
Κι ὅσο μικρότερα βήματα κάνουμε πρὸς τὸ αὔριο, τόσο δυσκολότερα ἀντέχουμε τὶς ἀλλαγές. Συνέχεια
Ἐκλογὲς εἶναι… Θὰ περάσουν!
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ τελειώνουμε μὲ τὴν παράστασιν…
Ἄν τὲ νὰ δοῦμε καὶ πάλι τοὺς γνωστοὺς τηλεμαϊνταντοὺς νὰ ἀναλύουν, νὰ ἀπαγγέλλουν τὰ ἀκαταλαβίστικα λογίδριά τους, νὰ συμβουλεύουν ὅλους ἐμᾶς γιὰ πράγματα ποὺ οὐδέποτε θὰ πράξουν αὐτοί, νὰ ἐξοργίζονται μὲ τοὺς φαινομενικοὺς πολιτικούς τους ἀντιπάλους ἐμπρός μας καὶ πίσω μας νὰ κάνουν μαζύ τους πάρτυ μὲ …οὔζα, νὰ κατηγοροῦν γιὰ νὰ κατηγοροῦν, νὰ εὐλογοῦν τὰ γένια τους, διότι πῶς ἀλλοιῶς θὰ σωθοῦμε…
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ κάνουμε ὑπομονὴ γιὰ νὰ ἀνθέξουμε λίγο δούλεμα, ἀπὸ τὰ γνωστά… Συνέχεια
Κι ὅταν ὅλα πηγαίνουν στραβά…
Κάποιος λόγος θὰ ὑπάρχη…
Κάτι πρέπει νὰ ἐρευνήσω ἤ νὰ ἐλέγξω ἤ νὰ μάθω…
Δὲν μοῦ «χαρίζει» τέτοια δῶρα ἡ ζωή μου, ἔτσι… Δίχως λόγους…
Κι ἐὰν ἐγὼ δὲν θέλω νὰ δῶ τὸ ὅποιο πρόβλημα, τότε ὅλα θὰ πηγαίνουν ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο…
Κι ὅλο θὰ χειροτερεύουν… Κι ὅλο θὰ δυσκολεύουν…
Ἐκτὸς ἐάν… Συνέχεια
Σέβεσαι ὅταν σὲ σέβονται…
Τὸν σεβασμὸ δὲν σοῦ τὸν χαρίζουν.
Τὸν κερδίζεις μόνος σου…
Γιὰ νὰ τὸν κερδίσῃς πρέπει φυσικὰ νὰ τὸν ἀξίζῃς…
Καὶ οἱ τελευταῖοι σήμερα ποὺ δικαιοῦνται σεβασμοῦ εἶναι οἱ ἐνασχολούμενοι μὲ τὴν παιδεία, σὲ κάθε ἐπίπεδον…
Ἀπὸ ὑπουργοὺς ἔως δασκάλους. Ἀπὸ καθηγητὲς γυμνασίων ἔως καθηγητὲς πανεπιστημίων. (Λέμε τώρα…!!!)
Ἀπὸ νηπιαγωγοὺς ἔως διευθυντὲς αὐτῶν τῶν ἱδρυμάτων.
Μία φρίκη δῆλα δή… Ἀπὸ ἀρχῆς ἔως τέλους….
Ἀπὸ τὴν βάσιν ἔως τὴν κορυφή… Συνέχεια
Ξέρεις κάτι; Δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἔτσι!
Δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους ἐὰν γύρω μου ἡ κυρὰ Κατίνα ἤ ὁ κυρ-Μῆτσος ἤ ἡ Ἑλενίτσα θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ φροντίζουν μόνον γιὰ τὸ δικό τους τομάρι. Τὸ εἶδα κι αὐτό… Μὲ τρόμαξε… Καὶ δὲν μοῦ ἀρέσει…
Τοὺς εἶδα κι αὐτούς, τοὺς ὅποιους, ἐπωνύμους κι ἀνωνύμους, νὰ δηλώνουν μὲ ὑπερηφάνια πὼς πρέπει νὰ σωθοῦν οἱ ἴδιοι κι ἄς πᾶν νὰ ψοφήσουν οἱ ἄστεγοι, οἱ πεινασμένοι, οἱ ἄνεργοι….
Ναί, δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἐὰν εἶναι νὰ ἐπιβιώσουν ὅλα αὐτὰ τὰ σούργελα… Θέλω νὰ σβήσω μίαν στιγμὴ πρὶν ἀπὸ τὴν ὁριστικὴν …ἐπιβίωσίν τους.
Διότι αὐτὸς ὁ πλανήτης φτιάχτηκε γιὰ νὰ φιλοξενῇ τὰ Κατὰ Φύσιν ὄντα του κι ὄχι τὰ Παρὰ Φύσιν…
Ἄλλο ὁ καθημερινὸς ἀγὼν γιὰ τὴν ἐπιβίωσιν κι ἄλλο οἱ μαζικὲς ἐκκαθαρίσεις καὶ οἱ γενοκτονίες…
Καὶ ναὶ μὲν οἱ διωγμοὶ καὶ οἱ γενοκτονίες συμβαίνουν, γιὰ τοὺς ὅποιους λόγους, ἀλλὰ ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τῶν γενοκτονιῶν ἐπεβίωσαν ἀδικημένα πλάσματα, καταφέρνουμε σήμερα νὰ γνωρίζουμε γιὰ αὐτὲς ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν πόνο ποὺ ἐπισύρουν.
Τὰ Κτήνη, καθὼς καὶ τὰ παραπαίδια τους, ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀποφασίζουν πὼς ἡ δική τους ἐπιβίωσις εἶναι σημαντικοτέρα τοῦ Δικαίου, λανθάνουν… Κι ἐπεὶ δὴ λανθάνουν πρέπει νὰ τοὺς σταματήσουμε… Συνέχεια