Νά μοιράζομαι τίς σκέψεις μου;

Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς σκέψεις μου…
Ὑπάρχουν σκέψεις ποὺ πρέπει κι ὀφείλω νὰ μοιράζομαι κι ἄλλες ὄχι.
Ὑπάρχουν ἰδέες ποὺ πρέπει νὰ διαδίδονται κι ἄλλες ὄχι…
Ὑπάρχουν γνώσεις ποὺ πρέπει νὰ διδάσκονται κι ἄλλες ὄχι… Συνέχεια →

Κι ὅταν πέφτω, πάντα σηκώνομαι…

Οἱ Ἄνθρωποι ποὺ καταφέρνουν νὰ ἐπιτύχουν στὴν ζωή τους, καὶ νὰ γίνουν εὐτυχισμένοι, στὸ μοναδικὸ σημεῖον ποὺ διαφέρουν ἀπὸ τοὺς γύρω τους, εἶναι στὸ πῶς …σηκώνονται.
Δὲν περιμένουν ἀπὸ ἄλλους νὰ τοὺς τραβήξουν.
Οὔτε περιμένουν ἀπὸ ἄλλους νὰ γίνουν τὰ …μπαστουνάκια τους.
Παλεύουν νὰ ξανὰ σταθοῦν στὰ πόδια τους καὶ νὰ ξανὰ κερδίσουν τὴν ζωή τους, μὲ ὅποιο κόστος. Συνέχεια →

Χαμογέλα Ῥέέέέ…!!! Τί σοῦ ζητᾶνε;

Τόν θυμᾶσθε αὐτόν τόν τίτλο;
Ἔ, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν μοῦ …ἐφόρτωσαν τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο…
Τὸ ἐδιάβασα καὶ μοῦ ἔμεινε μία ἀπέραντος θλίψις.
Ἐλάχιστα θυμᾶμαι σήμερα ἀπὸ τὸ περιεχόμενόν του…
Κάπου μέσα στὰ ὑπόλοιπα κρύβεται καὶ μοῦ θυμίζει, κάπου κάπου, πὼς ζορίστηκα γιὰ νὰ τὸ τελειώσῳ.

Καὶ ζορίστηκα διότι αὐτὰ ποὺ ἔγραφε ὁ Μίσσιος ἦσαν ἀληθῆ καὶ πίσω τους κρύβονταν ἄνθρωποι μὲ οἰκογένειες, μὲ «πρόσωπο στὴν κοινωνία», μὲ «χριστιανικὰ ἤθη» ποὺ συνετέλεσαν στὸ ἔγκλημα. (Διότι ναί, ὑπῆρξε ἔγκλημα, ἄριστα μεθοδευμένο καὶ στόχο, ὅπως πάντα φυσικά, ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ!!!) Συνέχεια →

Πετῶντας τὰ παλιό-ῥοῦχα…

Ἀδειάζοντας μίαν ντουλάπα ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ῥοῦχα ποὺ δὲν χρησιμοποιοῦμε, ἀνοίγει χῶρος γιὰ νὰ εὕρουν τόπο τὰ νέα.
Ἀδειάζοντας τὸ σπίτι μας ἀπὸ τὰ περιττά, ἀνοίγουμε χῶρο γιὰ νὰ μποῦν νέα, πιὸ χρήσιμα κι ἀναγκαῖα ἀντικείμενα…
Ἀδειάζοντας τὴν ζωή μας ἀπὸ …περιττὲς σχέσεις, ἀνοίγουμε τὸν δρόμο γιὰ νὰ δημιουργηθοῦν νέες, ἐνδιαφέρουσες, σημαντικὲς κι ὁπωσδήποτε πιὸ κοντινὲς στὶς αὐριανές μας ἀνάγκες.

Ἡ ζωή μας ὅλη εἶναι μία διαρκὴς προσπάθεια ἀνανεώσεως τῶν πάντων.
Ὅσο περισσότερο μένουμε προσκολλημένοι στὸ χθές, τόσο μικρότερα βήματα κάνουμε πρὸς τὸ αὔριο.
Κι ὅσο μικρότερα βήματα κάνουμε πρὸς τὸ αὔριο, τόσο δυσκολότερα ἀντέχουμε τὶς ἀλλαγές. Συνέχεια →

Ἐκλογὲς εἶναι… Θὰ περάσουν!

Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ τελειώνουμε μὲ τὴν παράστασιν…
Ἄν τὲ νὰ δοῦμε καὶ πάλι τοὺς γνωστοὺς τηλεμαϊνταντοὺς νὰ ἀναλύουν, νὰ ἀπαγγέλλουν τὰ ἀκαταλαβίστικα λογίδριά τους, νὰ συμβουλεύουν ὅλους ἐμᾶς γιὰ πράγματα ποὺ οὐδέποτε θὰ πράξουν αὐτοί, νὰ ἐξοργίζονται μὲ τοὺς φαινομενικοὺς πολιτικούς τους ἀντιπάλους ἐμπρός μας καὶ πίσω μας νὰ κάνουν μαζύ τους πάρτυ μὲ …οὔζα, νὰ κατηγοροῦν γιὰ νὰ κατηγοροῦν, νὰ εὐλογοῦν τὰ γένια τους, διότι πῶς ἀλλοιῶς θὰ σωθοῦμε…
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ κάνουμε ὑπομονὴ γιὰ νὰ ἀνθέξουμε λίγο δούλεμα, ἀπὸ τὰ γνωστά… Συνέχεια →

Κι ὅταν ὅλα πηγαίνουν στραβά…

Κάποιος λόγος θὰ ὑπάρχη…
Κάτι πρέπει νὰ ἐρευνήσω ἤ νὰ ἐλέγξω ἤ νὰ μάθω…
Δὲν μοῦ «χαρίζει» τέτοια δῶρα ἡ ζωή μου, ἔτσι… Δίχως λόγους…
Κι ἐὰν ἐγὼ δὲν θέλω νὰ δῶ τὸ ὅποιο πρόβλημα, τότε ὅλα θὰ πηγαίνουν ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο…
Κι ὅλο θὰ χειροτερεύουν… Κι ὅλο θὰ δυσκολεύουν…
Ἐκτὸς ἐάν… Συνέχεια →