Τὸν σεβασμὸ δὲν σοῦ τὸν χαρίζουν.
Τὸν κερδίζεις μόνος σου…
Γιὰ νὰ τὸν κερδίσῃς πρέπει φυσικὰ νὰ τὸν ἀξίζῃς…
Καὶ οἱ τελευταῖοι σήμερα ποὺ δικαιοῦνται σεβασμοῦ εἶναι οἱ ἐνασχολούμενοι μὲ τὴν παιδεία, σὲ κάθε ἐπίπεδον…
Ἀπὸ ὑπουργοὺς ἔως δασκάλους. Ἀπὸ καθηγητὲς γυμνασίων ἔως καθηγητὲς πανεπιστημίων. (Λέμε τώρα…!!!)
Ἀπὸ νηπιαγωγοὺς ἔως διευθυντὲς αὐτῶν τῶν ἱδρυμάτων.
Μία φρίκη δῆλα δή… Ἀπὸ ἀρχῆς ἔως τέλους….
Ἀπὸ τὴν βάσιν ἔως τὴν κορυφή… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ξέρεις κάτι; Δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἔτσι!
Δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους ἐὰν γύρω μου ἡ κυρὰ Κατίνα ἤ ὁ κυρ-Μῆτσος ἤ ἡ Ἑλενίτσα θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ φροντίζουν μόνον γιὰ τὸ δικό τους τομάρι. Τὸ εἶδα κι αὐτό… Μὲ τρόμαξε… Καὶ δὲν μοῦ ἀρέσει…
Τοὺς εἶδα κι αὐτούς, τοὺς ὅποιους, ἐπωνύμους κι ἀνωνύμους, νὰ δηλώνουν μὲ ὑπερηφάνια πὼς πρέπει νὰ σωθοῦν οἱ ἴδιοι κι ἄς πᾶν νὰ ψοφήσουν οἱ ἄστεγοι, οἱ πεινασμένοι, οἱ ἄνεργοι….
Ναί, δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἐὰν εἶναι νὰ ἐπιβιώσουν ὅλα αὐτὰ τὰ σούργελα… Θέλω νὰ σβήσω μίαν στιγμὴ πρὶν ἀπὸ τὴν ὁριστικὴν …ἐπιβίωσίν τους.
Διότι αὐτὸς ὁ πλανήτης φτιάχτηκε γιὰ νὰ φιλοξενῇ τὰ Κατὰ Φύσιν ὄντα του κι ὄχι τὰ Παρὰ Φύσιν…
Ἄλλο ὁ καθημερινὸς ἀγὼν γιὰ τὴν ἐπιβίωσιν κι ἄλλο οἱ μαζικὲς ἐκκαθαρίσεις καὶ οἱ γενοκτονίες…
Καὶ ναὶ μὲν οἱ διωγμοὶ καὶ οἱ γενοκτονίες συμβαίνουν, γιὰ τοὺς ὅποιους λόγους, ἀλλὰ ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τῶν γενοκτονιῶν ἐπεβίωσαν ἀδικημένα πλάσματα, καταφέρνουμε σήμερα νὰ γνωρίζουμε γιὰ αὐτὲς ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν πόνο ποὺ ἐπισύρουν.
Τὰ Κτήνη, καθὼς καὶ τὰ παραπαίδια τους, ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀποφασίζουν πὼς ἡ δική τους ἐπιβίωσις εἶναι σημαντικοτέρα τοῦ Δικαίου, λανθάνουν… Κι ἐπεὶ δὴ λανθάνουν πρέπει νὰ τοὺς σταματήσουμε… Συνέχεια
Πρωτογενῆ πλεονάσματα κι ἄλλες …παρανοήσεις.
Ἐπεὶ δὴ τὰ περὶ πρωτογενῶν πλεονασμάτων ἐκτὸς ἀπὸ προεκλογικὰ μπαλόνια ἐμπεριέχουν καὶ μίαν προεδρία τῆς εὐρωπΕϊκῆς ἐνώσεως, καλὸ θὰ ἦταν σιγὰ σιγὰ νὰ ἀρχίσουμε νὰ προετοιμαζόμεθα γιὰ τὰ δύσκολα… Τὰ πραγματικὰ δύσκολα… Αὐτὰ ποὺ στὴν οὐσία κρύβονται πίσω ἀπὸ τὰ μπαλόνια, τὶς φοῦσκες καὶ τὰ λαμπερὰ φῶτα…
Αὐτὰ ποὺ ὄχι μόνον δὲν περιμένουν κάποιοι, ἀλλὰ ποὺ οὔτε κἄν φαντάζονται… Συνέχεια
Γιὰ νὰ ἔλθῃ τὸ νέο, πρέπει νὰ πετάξῃς τὸ παλαιό.
Ὑπάρχουν κάποια πράγματα ἤ κάποιες συνήθειες ἤ κάποιοι ἄνθρωποι, ποὺ ἀπὸ καιρὸ πλέον δὲν μᾶς χρειάζονται.
Ῥοῦχα ποὺ ἀραχνιάζουν στὶς ντουλάπες…
Συνήθειες ποὺ μᾶς κάνουν κακό…
Ἤ ἄνθρωποι ποὺ ὑπάρχουν στὴν ζωή μας σὰν …διακοσμητικὰ στοιχεῖα.
Ἀπὸ ὅλα ἔχουμε…Μὰ οὐσιαστικῶς …δὲν ἔχουμε. Συνέχεια
Κᾶνε αὐτὸ ποὺ φοβᾶσαι μέχρι νὰ παύσῃς νὰ τὸ φοβᾶσαι!
Ἀκούγεται κάπως …ὁμοιοπαθητικὸ αὐτό…
Καὶ εἶναι, κατὰ μίαν ὁπτική…
Ὅμως δὲν εἶναι τόσο ἁπλό…
Δὲν γίνεται, γιὰ παράδειγμα, νὰ φοβᾶμαι τὶς συναναστροφὲς καὶ νὰ ὁρμήξῳ ἀπὸ αὔριο τὸ πρωΐ νὰ δημιουργῶ φιλίες μὲ ὅσους συναντῶ…
Αὐτὰ τὰ ζητήματα θέλουν μέτρο… Θέλουν χαλινάρι…
Κάνω αὐτὸ ποὺ φοβᾶμαι ἀλλὰ τὸ κάνω μὲ …τρόπο!!! Συνέχεια
Χαμόγελο Ἐλευθερίας…
Ὅταν εἶδα αὐτὸ τὸ χαμόγελο, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀνεθάῤῥησα…
Τίποτα δὲν χάθηκε… Τίποτα!!!
Ὅλος ὁ πλανήτης παλεύει γιὰ λίγες ἀνάσες Ἐλευθερίας, γιὰ τὴν ὥρα…
Καὶ εἶναι ΟΛΟΙ, οἱ ἀγωνιστές, οἱ πραγματικοὶ ἀγωνιστές, στὸ ἴδιο στρατόπεδον… Συνέχεια