Καὶ μόνον ὅσοι ἀτενίζουν τὸ μέλλον μὲ βεβαιότητα, κι ὄχι μὲ ἐλπίδα, μὲ βαθειὰ ἐσωτερικὴ ἀσφάλεια, μὲ πίστι καὶ προσμονή, μποροῦν νὰ γνωρίζουν πὼς ἐγεννήθησαν νικητές. Διότι ἡ ἐλπὶς τσακίζει… Σκοτώνει…
Ἄλλως τέ, μέσα στὸ κουτὶ τῆς Πανδώρας, ὅταν ὅλα τὰ καλὰ ἔφυγαν, παρέμειναν τὰ κακά…
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην, μόνον αὐτοὶ ποὺ εἶναι βέβαιοι ἔχουν τὴν τύχη μὲ τὸ μέρος τους. Ἡ τύχη βοηθᾶ τοὺς τολμηρούς… Ὄχι αὐτοὺς ποὺ κρεμοῦν τὶς ἐλπίδες τους σὲ κάθε τί… Ἀκόμη καὶ στὴν τύχη.
Τό τὶ ἔγινε στὴν Ἱερισσὸ πάλι, τὸ γνωρίζουν καλλίτερα αὐτοὶ ποὺ τὸ ἔζησαν. Τῆς Ἱερισσοῦ ὅμως ἔγινε…
Παύουμε πλέον νὰ λέμε πὼς ἔγινε κάπου τῆς …Κερατέας. Μάθαμε πὼς ὁ πόλεμος εἶναι παντοῦ, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, σὲ κάθε μας δράσι καὶ σὲ κάθε σημεῖον τῆς Πατρῖδος μας.
Συνεπῶς, κάθε φορὰ ποὺ κάποιο σημεῖον τῆς χώρας ἐπιτυγχάνει νίκη μεγάλη, αὐτὸ δὲν συμβαίνει διότι ἔτσι ἔτυχε, ἀλλὰ διότι μία μεγάλη μερὶς τῶν κατοίκων παραμένει ἡνωμένη κατὰ τῶν κατακτητῶν.
Μία χαρὰ καλοκαιρινὸ τὸ ἔκαναν…
Πρὸ καιροῦ ἔγραφα πὼς γίνεται τῆς Κερατέας στὴν Κερατέα, διότι ὁ παπουτσωμένος γάτος τὸ ἔπαιζε ἀνδράκι χώνοντας ἐμπρὸς ἀπὸ τοὺς κατοίκους τὰ ΜΑΤ, πρὸ κειμένου νὰ προστατεύσῃ …σκουπίδια!
Καὶ τώρα, ἄλλος παπουτσωμένος ὁ τωρινός, τὰ ἴδια κάνει. Ἁπλῶς κρύβεται πίσω ἀπὸ ἄλλο ὄνομα.
Πάλι τῆς τρομοκρατίας συμβαίνει, πάλι τῆς ἀνομίας, πάλι τοῦ κακοῦ τους τοῦ καιροῦ!
Οἱ κάτοικοι τῆς Κερατέας δὲν τὸ ἔβαλαν κάτω. Ἐνίκησαν.
Συνέχεια
«…Ἰωνάθαν! Θὰ ἀρχίσῃς νὰ ἀκουμπᾶς τὸν οὐρανό, μόλις φτάσῃς στὴν βέλτιστη ταχύτητα, ποὺ δὲν εἶναι νὰ πετᾷς μὲ 1.000 χιλιόμετρα ἢ 1.000.000 χιλιόμετρα τὴν ὥρα, οὔτε νὰ πετᾷς μὲ τὴν ταχύτητα τοῦ φωτός. Κι αὐτό, γιατί κάθε ἀριθμὸς εἶναι ἕνα ὅριο καὶ τὸ Τέλειο δὲν ἔχει ὅρια… Ἡ βέλτιστη ταχύτης, παιδί μου, εἶναι τὸ νὰ Εἶσαι Ἐκεῖ…»
“Βάστα, Ρόμελ!”(Διαβάστε τι έγραφε ο Δημήτρης Ψαθάς για τη δύσκολη θέση που βρέθηκαν οι μαυραγορίτες της Κατοχής μετά τη νίκη των Συμμάχων στο Ελ Αλαμέιν!.. Λέτε να συμβεί κι εδώ μετά την άνοδο των τιμών στα σούπερ μάρκετ;)
-Βάστα, Ρόμελ! Αντιλαλούν οι δρόμοι.
-Βάστα, Ρόμελ! Ωρύονται οι άνθρωποι.
-Βάστα, Ρόμελ!
Το λένε στα σπίτια και στα μαγαζιά κι ολούθε. Χαρά. Και γέλια. Κι ούτε κανένας λογαριάζει πια τις φάτσες των Συνέχεια
10 Ἀπριλίου 1826. Ἡ μεγάλη Ἔξοδος!
Ἡ ἱεροτέρα πράξις τοῦ ’21!
Ἡ πιὸ δαφνοστεφανωμένη Ἔξοδος τῆς Παγκοσμίου Ἱστορίας.
Δὲν τὰ κατάφεραν οἱ περισσότεροι, θὰ ἀπαντήσουν κάποιοι.
Ναί, δὲν τὰ κατάφεραν. Ἀλλὰ ἐπολέμησαν ὅλοι! ΟΛΟΙ!!! Γιὰ μῆνες!
Ὅταν μπῆκαν στὴν μάχη ἐγνώριζαν πὼς ἔχουν περισσότερες πιθανότητες νὰ πεθάνουν παρὰ νὰ ζήσουν. Μὰ δὲν ἐδίστασαν. Μπῆκαν!
Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον ἡ Ἔξοδος!
Εἶναι καὶ ὅλη ἡ προηγουμένη διαδικασία. Εἶναι ὅλα ὅσα συνέβησαν κι ἔδεσαν, ἤ ἐχώρισαν, διὰ παντὸς τοὺς Συνέχεια
