Ἀπὸ μικρὸ παιδάκι ἐλάτρευα τὸ νὰ μελετῶ τὶς βιογραφίες τῶν ἡρώων τῆς Ἐπαναστάσεως.
Μὲ ἐμάγευαν.
Ἤμουν ὅμως καὶ τυχερή. 
Λίγο ὁ δάσκαλός μου, ποὺ ἐπίσης τοὺς ἐλάτρευε… 
Λίγο ὁ Τάκης Λάππας, ποὺ ἔγραψε εἰδικῶς γιὰ παιδιά, τὶς βιογραφίες τῶν ἡρώων μας….
Θέλει καί πολύ; Δὲν θέλει…
Μαγεύεσαι…

Θυμᾶμαι, παιδάκι ἀκόμη, ἤμουν δὲν ἤμουν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐδιάβασα τὴν βιογραφία τοῦ Μάρκου Μπότσαρη. Συγκλονίσθηκα. Δὲν ἐγνώριζα (ἀκόμη) κάτι γιὰ τὸ Μεσολόγγι… Ἔως τότε. 
Κι ἀπό ποῦ νά πιάσω τό κουβάρι γιά νά μάθω; Ἀφῆστε δὲ ποὺ δὲν ζοῦσα στὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ προμηθευθῶ Συνέχεια →

Καλὴν λευτεριὰ νὰ ἔχουμε.
Καλὸν ἀγώνα. 
Καὶ …καλὸ βόλι…

Ἔτσι κι ἀλλοιῶς θὰ νικήσουμε…
Συνέχεια →

Τὸ νά γράφῃ ὁ Καζαντζάκης πὼς εἴμαστε μείξις λαῶν, ἀπὸ κάθε σημεῖον τῆς εὐρωπαϊκῆς καὶ τῆς ἀσιατικῆς ἐπικρατείας, εἶναι μία ἄποψις, σεβαστή, ἀλλὰ ὄχι γνώμη.
Διότι ἡ γνώμη βασίζεται σὲ γνώσι, κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της σὲ ἔρευνα, ἐπιστήμι, ἀποδείξεις…
Αὐτὰ δὲν τὰ διέθετε ὁ ἐν λόγῳ λόγιος.
Συνεπῶς ἡ ἄποψίς του, σεβαστὴ μέν, ἄκυρη δέ. Τὸ αὐτὸ φυσικὰ ἰσχύει γιὰ κάθε ἔναν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἐκφέρῃ κατὰ καιροὺς τὰ μύρια ὅσα, πρὸ κειμένου νὰ μειώσουν, ἤ ἀκόμη καὶ νὰ ἐξαφανίσουν, τὴν ὑπόστασιν τῶν Ἑλλήνων.
Συνέχεια →

Ὅταν στὴν χώρα μας διαβάζουμε τὴν λέξι φοιτητές, θέλουμε δὲν θέλουμε, ἡ σκέψις μας προσανατολίζεται πρὸς τὰ γεγονότα τοῦ Πολυτεχνείου. Τὸ ἐὰν αὐτὰ βέβαια ἦταν ἀποτέλεσμα ἐνορχηστρωμένης προπαγάνδας ἤ κανονικῆς ἐπαναστάσεως, καμμίαν σημασία δὲν ἔχει, διότι τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῶν συμμετεχόντων δὲν ἦταν ἐντεταλμένοι παρὰ μόνον καθοδηγούμενοι. 
Συνεπῶς, τὸ αἴσθημα τῶν φοιτητῶν, γιὰ διεκδίκησι τῶν δικαίων τους, ὅπως κι ἐὰν τὸ κάνουμε, ἔχει μίαν μακρὰ ἱστορία στὴν χώρα μας.

Συνέχεια →