Ὁ κόσμος γύρω μας εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς θέλουμε νὰ βλέπουμε.
Ἐὰν ἡ ὀπτική μας εἶναι περιορισμένη, ὁ κόσμος γύρω μας εἶναι περιορισμένος. Κακός, μίζερος, στριφνός… Κι ἐμεῖς ἀπομονωμένοι.
Ἐὰν πάλι ἡ ὀπτική μας εἶναι ἀνοικτή, τότε ἀλλάζει κι ὁ κόσμος μας…
Εἶναι ὅλα διαφορετικά… Πιὸ ὄμορφα… Πιὸ ἀνθρώπινα…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ὅταν καίγεται μία ἐλιά…
Ἡ φωτογραφία ποὺ βλέπετε εἶναι μία ἀπὸ τὶς χιλιάδες ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ διαδίκτυον ἀπὸ καμμένα δάση μας.
Ἔχετε δεῖ ἐλιά νά καίγεται; Ἔχετε συνειδητοποιήσει ἀπό πόσο βαθειά ξεκινᾷ ἡ φλόγα; Πόσο ἀπό μέσα της Συνέχεια
Ἡ ματιὰ τοῦ Νικητοῦ…!
Στὶς ἡμέρες μας οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί μας συμπεριφέρονται σὰν νὰ ἔχουν χάσῃ διὰ παντὸς κάθε μελλοντικὴ μάχη. Συμπεριφέρονται δῆλα δὴ ὡς ἤδη ἡττημένοι, κι ἀς μὴν ἔχουν δώσῃ κανένα δείγμα ἀγωνιστικότητος.
Ὅταν ἐγὼ γράφω ἤ λέω «ἀγωνιστικότης» δὲν ἐννοῶ τὸ νὰ πιάσω ἕνα ὅπλο κι ὅποιον πάρῃ ὁ Χάρος. Ὁ ἀγών μας, ἄν καὶ γιὰ κάποιους αὐτὸ παραμένει δυσνόητον, εἶναι σὲ τελείως διαφορετικὰ ἐπίπεδα. Ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸν αὐτοπροσδιορισμό μας, τὸν ἐπαναπροσδιορισμό μας, τὴν αὐτογνωσία μας, τὴν ἀλλαγὴ στάσεως ζωῆς, τὴν ἀλλαγὴ ὀπτικῆς, τὴν οὐσιαστικὴ ἀνατροπὴ ὅλου τοῦ οἰκοδομήματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου διαβιούσαμε καὶ τελικῶς τὴν ἀναδόμησίν του ἐκ θεμελίων.
Συνέχεια
Ὅταν ἐγὼ γράφω ἤ λέω «ἀγωνιστικότης» δὲν ἐννοῶ τὸ νὰ πιάσω ἕνα ὅπλο κι ὅποιον πάρῃ ὁ Χάρος. Ὁ ἀγών μας, ἄν καὶ γιὰ κάποιους αὐτὸ παραμένει δυσνόητον, εἶναι σὲ τελείως διαφορετικὰ ἐπίπεδα. Ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸν αὐτοπροσδιορισμό μας, τὸν ἐπαναπροσδιορισμό μας, τὴν αὐτογνωσία μας, τὴν ἀλλαγὴ στάσεως ζωῆς, τὴν ἀλλαγὴ ὀπτικῆς, τὴν οὐσιαστικὴ ἀνατροπὴ ὅλου τοῦ οἰκοδομήματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου διαβιούσαμε καὶ τελικῶς τὴν ἀναδόμησίν του ἐκ θεμελίων.
Συνέχεια
Ἀντισταθεῖτε!
Πρὸ 48 ἡμερῶν εἴχαμε τὴν Πρωτοχρονιά μας. Λέμε τώρα…
Διότι ἡ πραγματικὴ Πρωτοχρονιὰ τῶν Ἑλλήνων κάπου ἀλλοῦ ἑδράζεται… Ἀλλὰ χάριν τῆς μεταξύ μας συνεννοήσεως, ἀναγνωρίζουμε πὼς ἡ Πρωτοχρονιά μας εἶναι τήν 1η Ἰανουαρίου.
Μπήκαμε σὲ μίαν πιὸ δύσκολο χρονιά, ἀπὸ ὅλες αὐτὲς ποὺ ἔως σήμερα βιώσαμε. Τὸ 2013 εἶναι χρονιὰ ὁρόσημο, ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἀπόφασίν μας γιὰ ἐπιβίωσιν καὶ στὸ δικαίωμά μας σὲ αὐτήν.
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, κάποιοι ἔχουν πρὸ πολλοῦ ἀποφασίσῃ νὰ μᾶς ἀποχαιρετίσουν, διότι ἤδη κουράστηκαν. Κι ἂς μὴ τὸ ὁμολογοῦν ἀκόμη. Πῶς λοιπόν νά κληθοῦν γιά νά ἀντιμετωπίσουν τά πιό δύσκολα πού ἔρχονται;
Ραντεβοῦ στὸ Ναδίρ…
Το γυαλί που καλύπτει την τηλεοπτική δημοκρατία δεν είναι αλεξίσφαιρο αντιθέτως όσο περνάει ο καιρός και όλοι αυτοί, που πριν ένα χρόνο κρυβόταν σε τρύπες φοβούμενοι την καθαρή οργή του λαού και τώρα αφήνουν την γλώσσα τους να γίνεται πιο αναιδής από πριν, αυτό το γυαλί γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Όσο κάθονται μπροστά σε κάμερες και εκτοξεύουν δημοκρατικές τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον ενός ανθρώπου που ζει σε ένα σπίτι ψυγείο, που το ψυγείο του είναι άδειο, που το άδειο έχει πάρει την όψη του μέλλοντός του, αυτό το γυαλί που χρόνια τώρα είναι η ασπίδα του κάθε πολιτικού θρασύδειλου θα θρυμματιστεί.
Και εκεί, που ο θεωρών την ζωή του παιχνιδάκι στα χέρια όλων των αριστεροδεξιοκεντρώων πολιτικάντηδων θα νομίζει ότι όλα τελείωσαν για αυτόν, θα διαπεράσει το αόρατο σύνορο μεταξύ αυτού και του πρωταγωνιστή της τηλεοπτικής δημοκρατίας. Θα τον λιώσει ακριβώς όπως ο πρόγονός του έλιωνε την πέτρα με το χέρι και έχτισε τούτο το σπίτι που τώρα καλείται να παραδώσει αμαχητί τα κλειδιά γιατί έτσι γουστάρει ο τηλεοπτικός δημοκράτης.
Θέλουμε πράγματι νά ἀνατρέψουμε τήν κυβέρνησιν;
Καί γιατί δέν τό κάνουμε;
Ὄχι, ὄχι μὲ ἀπεργίες.
Ὄχι μὲ πορεῖες.
Ὄχι μὲ κλείσιμο δρόμων.
Ὄχι μὲ ἀποκλεισμούς.
Ὄχι μὲ βία.
Ὄχι μὲ καπνογόνα στοὺς ἀναπήρους μας καὶ στοὺς παπποῦδες μας.
Μὲ τὸ ἁπλούστερον, γιὰ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ὁμιλεῖ!
Συνέχεια