Δύσκολες ώρες, δύσκολες στον τόπο μας. Κι αυτός ο περήφανος, γυμνός, ανυπεράσπιστος, ανήμπορος, αφέθηκε να τον βοηθήσουν, εγγράψαν υποθήκες πάνω του, πήραν δικαιώματα, αξιώνουν, μιλάνε για λογαριασμό του, του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα, τον ελεούν, τον ντύνουν μ’ άλλα ρούχα ξέχειλα, χαλαρωμένα, του σφίγγουν μ’ ένα καραβόσκοινο τη μέση.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μόνον μίαν Ἁγία ἔχουμε.
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μίαν Ἁγίαν ἔχουμε. Σὲ ἕνα Σῶμα ὁρκιζόμεθα.
Στὸ σῶμα τῆς μάννας μας Ἑλλάδος, τιμώντας τοὺς προγόνους μας ποὺ μᾶς ὑπέδειξαν τὸν δρόμο μὲ τὸ ἦθος τους, τὸ ἔθος τους καὶ τὸν τρόπο ζωῆς τους.
Οἱ ὅρκοι, ὅπουδήποτε «ἀλλοῦ» ἔρχονται σὲ ἀντίφασι μὲ τὰ ἑλληνικὰ τεκταινόμενα καί, σίγουρα, θέτουν τὰ συμφέροντα αὐτῶν ἐπάνω ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας! Συνέχεια
Σὰν σήμερα πέθανε ὁ Γέρος μας.
Ὄχι τὰ κλαριὰ νὰ μᾶς κόψῃς, ὄχι τὰ δένδρα, ὄχι τὰ σπίτια ποὺ μᾶς ἔκαψες, μόνον πέτρα ἀπάνω στὴν πέτρα νὰ μὴ μείνῃ, ἡμεῖς δὲν προσκυνοῦμε.
Τί τά δένδρα μας ἐάν τά κόψῃς καί τά κάψῃς, τήν γῆ δὲν θέλει νά σηκώσῃς καί ἡ ἴδια ἡ γῆς ποὺ τὰ ἔθρευσε, αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ γῆς μένει δική μας καὶ τὰ ματακάνει.Μόνον ἕνας Ἕλληνας νὰ μείνῃ, πάντα θὰ πολεμοῦμε.
Καὶ μὴν ἐλπίζῃς πὼς τὴν γῆ μας θὰ τὴν κάμης δική σου…
Θὰ ἀνεβοῦμε ὑψηλότερα….
Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἀγαπᾶμε τὴν Ἑλλάδα, τὴν γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμό μας, ἀγαπᾶμε τὶς τέχνες, τὰ γράμματα, τὴν εἰρήνη καὶ τὴν δημοκρατία, ποὺ εἶναι ἡ μεγάλη ἀξεπέραστη προσφορὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ στὴν ἀνθρωπότητα. Συνέχεια
Ἀθηνᾶ κλαίουσα.
Γνωρίζουμε. Συν Αθηνά και χείρα κίνει! Το έχεις αγνοήσει! Έχεις αγνοήσει την πατρίδα!, την παραδίδεις αμαχητί…. Έχεις αγνοήσει τον Ελληνισμό σε μια γωνιά της Αθήνας, έναν άλλο Ελληνισμό, έναν Ελληνισμό ηρωικό, ξεχασμένο……έναν Ελληνισμό που σε κάνει να ριγείς, να δακρύζεις, μα και να βλέπεις πως το ‘’χθες’’ είναι απλά το ‘’αύριο’’ που επιλέξαμε….
Μια Ελλάδα των ονείρων μας, μια Ελλάδα που δεν γονατίζει, δεν υποκύπτει…η Ελλάδα που αξίζουμε… Μόνο που ΕΣΥ, δεν είσαι εκεί…και δυστυχώς δεν λείπει μόνο η φυσική σου παρουσία, λείπει και το πνεύμα σου… Δεν σου κάνω λοιπόν την τιμή, να σου δείξω ούτε μια εικόνα από χθες, μιας και δεν το αξίζεις…
Ὅταν ἕνα παιδὶ θέλῃ νὰ μάθῃ…
Κι ὅταν ὁ δάσκαλος ὑπάρχῃ, βρίσκονται καὶ λύσεις καὶ τρόποι.
Ἀρκεῖ νὰ θέλουν καὶ οἱ δύο.
Πάντως, κατὰ βάθος πιστεύω πὼς μόνον ὅταν τὸ παιδὶ θέλει νὰ μάθῃ εὑρίσκεται κι ὁ δάσκαλος στὸν δρόμο του.
Ἀρκεῖ νὰ θέλουν καὶ οἱ δύο.
Πάντως, κατὰ βάθος πιστεύω πὼς μόνον ὅταν τὸ παιδὶ θέλει νὰ μάθῃ εὑρίσκεται κι ὁ δάσκαλος στὸν δρόμο του.
Ἰνδία λοιπόν.
Λίγα παιδιὰ κάτω ἀπὸ μίαν γέφυρα καὶ δύο δάσκαλοι ποὺ πασχίζουν μὲ τὴν καρδιά τους νὰ διδάξουν.
Λίγα παιδιὰ κάτω ἀπὸ μίαν γέφυρα καὶ δύο δάσκαλοι ποὺ πασχίζουν μὲ τὴν καρδιά τους νὰ διδάξουν.
Ὑπάρχει ὀμορφότερη εἰκόνα ἀπό αὐτήν;
