Ὁ Νικόλας σήμερα μᾶς παρουσιάζει μίαν ἄλλην ὀπτικὴ μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίζουμε τὰ πράγματα.
Σὲ ἕναν βαθμὸ συμφωνῶ.
Σὲ ἕναν ὅμως. 
Διότι ὅταν ἀναφερόμαστε σὲ προβλήματα τῆς καθημερινότητος, ναί, πράγματι εἶναι θέμα τρόπου, ἤ ὀπτικῆς, τὸ πῶς θὰ δῶ ἤ θὰ ἀντιμετωπίσω τὶς καταστάσεις, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιλύσω τὸ ὁποιοδήποτε πρόβλημα. 

Συνέχεια →

Ὄχι, δὲν τὸ γνωρίζει ἀκόμη ὁ τοῦρκος πὼς κατὰ ἐκεῖ πορεύεται. 
Καί πῶς νά τό γνωρίζῃ ἄλλως τέ;
Τὸ συμπέρασμα βγαίνει ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς συζητήσεως ποὺ διεξήχθῃ μὲ τὸν φίλο μας τὸν Ἀναπτήρα. 
Γιὰ ἀρκετὴν ὥρα μετὰ σχολιάζαμε τὶς θέσεις τοῦ τούρκου καὶ πασχίζαμε νὰ καταλάβουμε τὸ τὶ δὲν ἔχει ἀκόμη καταλάβει.
Τό συμπέρασμα; 
Ὁ τίτλος τοῦ παρακάτω κειμένου:

Συνέχεια →

Δύσκολες ώρες, δύσκολες στον τόπο μας. Κι αυτός ο περήφανος, γυμνός, ανυπεράσπιστος, ανήμπορος, αφέθηκε να τον βοηθήσουν, εγγράψαν υποθήκες πάνω του, πήραν δικαιώματα, αξιώνουν, μιλάνε για λογαριασμό του, του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα, τον ελεούν, τον ντύνουν μ’ άλλα ρούχα ξέχειλα, χαλαρωμένα, του σφίγγουν μ’  ένα καραβόσκοινο τη μέση.

Συνέχεια →

Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μίαν Ἁγίαν ἔχουμε. Σὲ ἕνα Σῶμα ὁρκιζόμεθα.
Στὸ σῶμα τῆς μάννας μας Ἑλλάδος, τιμώντας τοὺς προγόνους μας ποὺ μᾶς ὑπέδειξαν τὸν δρόμο μὲ τὸ ἦθος τους, τὸ ἔθος τους καὶ τὸν τρόπο ζωῆς τους.

Οἱ ὅρκοι, ὅπουδήποτε «ἀλλοῦ» ἔρχονται σὲ ἀντίφασι μὲ τὰ ἑλληνικὰ τεκταινόμενα καί, σίγουρα, θέτουν τὰ συμφέροντα αὐτῶν ἐπάνω ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας! Συνέχεια →

Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἀγαπᾶμε τὴν Ἑλλάδα, τὴν γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμό μας, ἀγαπᾶμε τὶς τέχνες, τὰ γράμματα, τὴν εἰρήνη καὶ τὴν δημοκρατία, ποὺ εἶναι ἡ μεγάλη ἀξεπέραστη προσφορὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ στὴν ἀνθρωπότητα. Συνέχεια →