Ἔχω πολλὲς ἰδέες γιὰ διάφορα σχέδια γύρω ἀπὸ τὸν Τύμβο τῆς Ἀμφιπόλεως. Δὲν τὰ προλαβαίνω ὅλα, γιὰ αὐτό, ὅσα μπορέσω. Πρὸς τὸ παρόν, ἔχω ἀφήσει γιὰ λίγο στὴν ἄκρη τὰ «δικά» μου ἔργα. Αὐτὰ μποροῦν νὰ περιμένουν. Ἐπιπλέον, ἔχω καὶ τὴν ἐμπειρία ἀπὸ τὴν πρώτη δημοσίευσι τῶν σχεδίων μου, ὥστε νὰ προσέχω τί ἀκριβῶς ὑπογράφω, διότι ἡ ἀλήθεια τῶν στοιχείων ποὺ εἶχα παραθέσει, ἦταν αὐτὴ ποὺ μὲ προεφύλαξε ἀπὸ τὰ διάφορα «βέλη» τῶν ὀλίγων ἐπικριτῶν μου. Συνέχεια
Ἀγαπητοί μου φίλοι, ἐὰν καὶ ὁ μῆνας τῶν Παναθηναίων, ὁ Ἑκατομβαιῶν, ἔχει μόλις πρὸ ἡμερῶν παρέλθει, ἐν τούτοις δὲν θὰ ἦταν ἄσκοπο νὰ θαυμάσουμε ὅ, τι ἀπέμεινε ἀπὸ τὰ δύο καλλιμάρμαρα κτίσματα ἀπὸ τά ὁποῖα ξεκινοῦσαν μὲ λαμπρὸ τρόπο οἱ ἑορτές.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ.
α) Τὸ Δίπυλον μὲ τὴν Κρήνη του, καί
β) τὸ Πομπεῖον, μὲ τὸ Πρόπυλον, τὴν Περίστυλο Αὐλὴ καὶ τὴν κυρίως αἴθουσα. Συνέχεια
Τίποτε δὲν ἔδωσε ποτὲ τόση χαρὰ καὶ ἀνακούφιση στοὺς κατοίκους τοῦ χωριοῦ ὅσο τὸ πρῶτο φῶς τοῦ πρωινοῦ, ἐκείνη τὴν ἡμέρα τοῦ 1768. Ὅλοι ἦταν στὸ πόδι, κανένας ὅμως δὲν βγῆκε ἔξω μέχρι νὰ φανῆ ἡ πρώτη ἀχτίδα τοῦ ἡλίου. Περίπου τὴν ἴδια στιγμὴ ἀκούστηκε ἡ καμπάνα τῆς ἐκκλησίας ποὺ καλοῦσε τοὺς ἀνθρώπους ἔξω γιὰ νὰ μετρήσουν τὶς καταστροφὲς καὶ τὶς ἀπώλειες τῆς νύχτας. Ὁ καθένας ποὺ ἐρχόταν ἔλεγε τὴν δική του ἱστορία γιὰ τὰ χθεσινοβραδινά. Τελικὰ κάποια ζῶα βρέθηκαν μὲ ἀνοιγμένες τὶς κοιλιές, καταστροφὲς ἔγιναν στὰ σπίτια, στὰ παράθυρα καὶ στὶς στέγες, ἀλλὰ τίποτε ἄλλο συνταρακτικό, τουλάχιστον μέχρι τὴν στιγμὴ ποὺ τὰ νέα ἦρθαν ἀπὸ τὸ ἂλλο χωριό!
Ἐκεῖ δυστυχῶς, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς καταστροφὲς στὰ σπίτια καὶ τὶς ἀπώλειες ὁρισμένων ζώων, ὑπῆρχε ἀνθρώπινο θῦμα. Ὁ ἄτυχος νεκρὸς ἦταν ὁ ἴδιος ὁ παπάς! Ποιός ξέρει πῶς κατόρθωσε νὰ μπῇ μέσα στὸ σπιτάκι του ὁ βρυκόλακας. Συνέχεια
Καί ἐφ`ὃσον κρατεῖ ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἡ ἀδικία, οὐδέποτε θά ἐκλιπῶσι καί οἱ λῃσταί τῶν ὀρέων….
Οἱ νόμοι τῶν «Κλεφτῶν»
-Πᾶς προδότης οἱασδήποτε φυλῆς, γλώσσης καί θρησκείας, ὁ προδίδων οἱονδήποτε κλέφτην ἢ τό λημέρι ἢ τούς τροφοδότας τῶν κλεφτών, θανατοῦται ὑπό τῶν παθόντων ἢ ὑπό παντός ἂλλου κλέφτου.
-Τό ὂνομα τοῦ προδότου, γνωστόν γίνεται πᾶσαις ταῖς συμμορίαις, ὃπως ἐκδικηθῶσι τούς προδοθέντας ἀδελφούς.
-Ὁ φίλος τυχόν γενόμενος προδότου κλέφτης, ἀποκυρύσσεται ὑφ`ὃλων τῶν κλεφτῶν ὡς προδότης, ὃστις δέν φονεύεται μέν, ἀλλά περιφρονεῖται καί ἀποδιώκεται πάσης συμμορίας ἒως ἂν φονεύσῃ προδότην. Συνέχεια
Τὸ περιβόητο «σῆμα Kissigner» πρὸς τὸ κλιμάκιο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ποὺ ἀναφέρει τὴν ἀπόφαση γιὰ «ἀνατροπὴ τοῦ Μακαρίου».
Λέει ἐπὶ λέξει: Συνέχεια
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ «Grundrisse» (1942), τοῦ Ἰουλίου Ἔβολα
Οἱ παρεξηγήσεις τοῦ Νέου «Παγανισμοῦ»
Εἶναι ἴσως καιρὸς νὰ ἐπισημάνω τὶς παρεξηγήσεις ποὺ κυκλοφοροῦν αὐτὸ τὸ διάστημα σὲ ὁρισμένους ῥιζοσπαστικοὺς κύκλους, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι ἡ λύση εὑρίσκεται πρὸς τὴν κατεύθυνη ἑνὸς νέου παγανισμοῦ. Ἤδη ἡ παρεξήγηση εἶναι φανερὴ στὴν χρήση ὅρων ὅπως «παγανισμός» καὶ «παγανοσύνη» (pagandom). Ἐγὼ ὁ ἴδιος, ἔχοντας χρησιμοποιήσει αὐτὲς τὶς φράσεις ὡς συνθήματα σὲ ἕνα βιβλίο ποὺ ἐξεδόθη στὴν Ἰταλία τὸ 1928 καὶ στὴν Γερμανία τὸ 1934, πλέον λυποῦμαι εἰλικρινά. Συνέχεια
