Καὶ πληρώνουν ἰδιαιτέρως ὑψηλὰ τιμήματα, πάντα πρῶτοι οἱ ἀθῷοι…
Εἶναι νόμος τῆς Φύσεως αὐτός.
Οἱ ἀνυποψίαστοι, οἱ παραμένοντες στὸν …κόσμο τους, οἱ κατ’ ἐπιλογὴν ἀποστασιοποιημένοι ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, εἶναι κι αὐτοὶ πού, κυριολεκτικῶς, αὐτο-θυσιάζονται, συνήθως ἐν ἀγνοίᾳ των.
Εἶναι τὰ πρόθυμα σφάγια στὸ κάθε εἴδους θυσιαστήριον, ποὺ ὅμως λειτουργοῦν, ἔτσι, ξαφνικά, δίχως νὰ τὸ ἐπιδιώξουν καὶ πάντα ἀνυποψίαστα φυσικά, ὡς μοχλὸς ἀφυπνίσεως γιὰ τοὺς ὑπολοίπους. Συνέχεια
Ἡ ζωὴ μπορεῖ νὰ φαίνεται ἐξαιρετικὰ στερημένη ἀπὸ ἀγάπη…
Στην πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι ὁ κόσμος ἐκεῖ ἔξω ποὺ μᾶς τὴν στερεῖ ἀλλὰ ὁ τρόπος ποὺ κοιτάζουμε ἐμεὶς αὐτὸν τὸν κόσμο. Συνέχεια
Οἱ περισσότεροι ὅταν μιλοῦν γιὰ καταπιεσμένα συναισθήματα ἐννοοῦν τὰ ἀρνητικὰ κι αὐτὸ γιατὶ δὲν συνειδητοποιοῦν ὅτι δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ καταπιέζῃ τὰ συναισθήματά τουῦ ἐπιλεκτικά.
Ἔτσι ἐνῶ ἀρχίσαμε νὰ θέλουμε νὰ κρύψουμε τὰ ἀρνητικά μας συναισθήματα, Συνέχεια
Ἔλεγε ὁ Ἴων Δραγούμης…
«Ὁ πολιτισμός!
Νὰ ἕνα ἔργον ἄξιον γιὰ τὰ ἔθνη, ἔργον ἀληθινὰ ἀνθρώπινον. Νὰ πῶς τὰ ἔθνη εἶναι χρήσιμα στὴν ἀνθρωπότητα καὶ νὰ πῶς ἔσφαλε ὁ Μᾶρξ πολεμῶντας τὰ ἔθνη.
Πολιτισμοὺς γεννοῦν τὰ ἔθνη κι αὐτὰ μονάχα. Δὲν φθάνει ὅμως νὰ εἶναι ἕνα ἔθνος πολιτισμένο, πρέπει νὰ εἶναι πολιτισμένο καὶ ἀπὸ τὸν δικό του πολιτισμό. Σὲ αὐτὸ λοιπὸν χρησιμεύουν τὰ ἔθνη. Συνέχεια
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι διψοῦν γιὰ ἀγάπη, ἐπιθυμοῦν τὸ εἰδύλλιο μὲ τὴν σύνδεση, θέλουν νὰ ζήσουν στὴν χώρα τῆς ἑνότητος…
Σὲ αὐτὴν τὴν χώρα ποὺ κανεὶς δὲν στέκεσαι ξένος….
Ἀντίθετα ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καταλαβαίνουν ὅτι εἶναι φτιαγμένοι ἀπὸ τὸ ἴδιο ὑλικό, ἀπὸ τὴν ἴδια φωτιὰ ποὺ καίει στὸν οὐρανό, ἀλλὰ καὶ μέσα στὴν ἀνθρώπινη ψυχή. Συνέχεια
Μόνον ἐδῶ ὑπάρχει ἡ διαύγεια καὶ ἡ καθαρότητα…
Στὴν Ἑλληγνική μας παράδοσι καὶ τὸν πολιτισμό…
Ὅπως πολὺ σωστὰ τὸ ἐπισημαίνει ὁ ποιητής, καμμία σκουριὰ δὲν πιάνει…
Ὅποιος θέλει τὸ κατανοεῖ…
Συνέχεια
