Φροντίδα

Ὅταν φροντίζουμε ἀληθινὰ τὸν ἑαυτό μας, τότε μποροῦμε να φροντίσουμε καλλίτερα καὶ πιὸ οὐσιαστικὰ καὶ τοὺς ἄλλους.
Ὅσο πιὸ εὐαίσθητοι εἴμαστε στὸ νὰ κατανοοῦμε τὶς δικές μας ἀνάγκες, τόσο περισσότερη ἀγάπη καὶ γενναιοδωρία μποροῦμε νὰ δείξουμε ἀπέναντι στοὺς ἄλλους. Συνέχεια →

Κυττῶντας τὸ σύνολον κι ὄχι τὸ μέρος του.

Τὶς περισσότερες φορὲς ἑστιάζουμε τὴν ματιά μας σὲ αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς θέλουμε νὰ δοῦμε κι ὄχι σὲ αὐτὸ ποὺ πράγματι συμβαίνει.
Πολὺ πιθανὸν αὐτὸ ποὺ θέλουμε νὰ δοῦμε νὰ εἶναι κι ἀληθὲς καὶ ἀναγκαῖον. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ΔΕΝ βλέπουμε, κι ἀφορᾶ στὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς πληροφορίας, εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς κι ἀναγκαῖον νὰ τὸ μάθουμε. Συνέχεια →

Τὰ ἐπίθετα.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!

Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…

Συνέχεια →

Ὅταν ἡ μάννα μισῇ τὸ …παιδί της!!!

Τὰ παιδιά μας… Τὸ μεγαλύτερον ὅπλον ποὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ πληγώσουμε, νὰ καταστρέψουμε ἤ νὰ μοιράσουμε εὐτυχία καὶ χαρὰ στοὺς γύρω μας…
Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ προέκτασίς μας στὸ αὔριο ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπογραφή μας…
Αὐτὰ εἶναι ποὺ θὰ δομήσουν τὶς αὐριανὲς κοινωνίες… Τὸ πῶς θὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ κοινωνίες ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ «κτίσουμε» αὐτὰ τὰ παιδιά.
Συνέχεια →

Πηγαίνοντας λίγο παρὰ πέρα…

Κάθε ἡμέρα καὶ ἕνα βῆμα.
Νὰ μὴ περάσῃ κάποια ἡμέρα ποὺ νὰ σταθοῦμε ἀκίνητοι.
Νὰ μὴ μένουμε ἀδρανεῖς… Συνέχεια →

Ἕνα ἐμπόδιον…

Ποὺ μᾶς ἀνακόπτει τὸν δρόμο, γίνεται πολλὲς φορὲς αἰτία ἀλλαγῆς κατευθύνσεως ἤ ἀκόμη καὶ ἀκινητοποιήσεως.
Ὅμως ἕνα ἐμπόδιον, ὅσο μεγάλο κι ἐὰν εἶναι, θὰ ἔπρεπε νὰ λειτουργῇ ὡς μέσον μαθήσεως κι ὄχι ὡς ἀφορμὴ θυμοῦ, ὀργῆς καὶ ἴσως παραιτήσεως. Συνέχεια →