Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὅταν ἡ μάννα μισῇ τὸ …παιδί της!!!
Τὰ παιδιά μας… Τὸ μεγαλύτερον ὅπλον ποὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ πληγώσουμε, νὰ καταστρέψουμε ἤ νὰ μοιράσουμε εὐτυχία καὶ χαρὰ στοὺς γύρω μας…
Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ προέκτασίς μας στὸ αὔριο ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπογραφή μας…
Αὐτὰ εἶναι ποὺ θὰ δομήσουν τὶς αὐριανὲς κοινωνίες… Τὸ πῶς θὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ κοινωνίες ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ «κτίσουμε» αὐτὰ τὰ παιδιά. Συνέχεια
Πηγαίνοντας λίγο παρὰ πέρα…
Κάθε ἡμέρα καὶ ἕνα βῆμα.
Νὰ μὴ περάσῃ κάποια ἡμέρα ποὺ νὰ σταθοῦμε ἀκίνητοι.
Νὰ μὴ μένουμε ἀδρανεῖς… Συνέχεια
Ἕνα ἐμπόδιον…
Ποὺ μᾶς ἀνακόπτει τὸν δρόμο, γίνεται πολλὲς φορὲς αἰτία ἀλλαγῆς κατευθύνσεως ἤ ἀκόμη καὶ ἀκινητοποιήσεως.
Ὅμως ἕνα ἐμπόδιον, ὅσο μεγάλο κι ἐὰν εἶναι, θὰ ἔπρεπε νὰ λειτουργῇ ὡς μέσον μαθήσεως κι ὄχι ὡς ἀφορμὴ θυμοῦ, ὀργῆς καὶ ἴσως παραιτήσεως. Συνέχεια
Ἐπιστρέφοντας… (α)
Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μας διαπιστώνουμε πὼς ἔχουμε πάρει …λάθος δρόμο.
Δρόμο ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅ,τι μᾶς κάνει κακό, τελικῶς μᾶς πονᾶ πολὺ ἡ παραμονή μας σὲ αὐτόν.
Ὅμως ποτὲ δὲν εἶναι ἀργά… Ποτέ…
Μποροῦμε πάντα νὰ ἐπιστρέψουμε λίγο πίσω, στὸ σταυροδρόμι μίας ἐπιλογῆς μας, ποὺ ἀπεδείχθη …ἀνάποδη, καὶ νὰ προσπαθήσουμε νὰ ἐπαναξετάσουμε τὰ δεδομένα μας. Ἀκόμη ἴσως καὶ νὰ τὰ ἀλλάξουμε. Συνέχεια
Χαλάρωσε κι ἀποδέξου τόν ἑαυτόν σου ὅπως εἶναι;;
Ἕνα χέρι ποὺ σὲ χαϊδεύει δὲν εἶναι πάντα γιατὶ σὲ ἀγαπάει…
Ὅπως καὶ ἔνα χέρι ποὺ σὲ κτυπᾶ δεν εἶναι γιατὶ σὲ μίσει. Συνέχεια