Ἡ ζωὴ εἶναι μικρὴ δίχως χαρά…

Καὶ τὴν χαρὰ δὲν μᾶς τὴν χαρίζουν…
Τὴν κερδίζουμε… Τὴν διεκδικοῦμε… Ἐὰν φυσικὰ πιστεύουμε πὼς τὴν δικαιούμεθα…

Ἡ χαρὰ ἐμφανίζεται ὡς ἀποτέλεσμα, ὅταν κάνουμε πράξεις ποὺ μᾶς εὐαρεστοῦν.
Κάνουμε ὅμως τέτοιες πράξεις; Συνέχεια

Πίστις εἶναι νὰ προχωρᾷς…

Ὅταν κάποιος ἀρχίζῃ νὰ διακρίνῃ τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας, μέσα στὶς στάκτες τῆς καταστροφῆς, τότε μέσα του σταδιακὰ γεννιέται ἡ πίστις.

Πίστις δεν εἶναι νὰ εἶσαι βέβαιος, οὔτε νὰ βγάζῃς θρησκευτικοὺς ἤχους στὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Συνέχεια

Πᾶρε δύναμιν!

Τὴν φωτογραφία τὴν «ἐτσίμπησα» ἀπὸ …περιηγήσεις.
Μὲ ἐξάφνιασε καὶ μὲ ἐχαροποίησε…

Κι ὅπως αὐτὸ τὸ παλληκάρι μπορεῖ καὶ γεμίζει τὶς «μπαταρίες» του, κάπως ἔτσι κι ἐμεῖς θὰ ἔπρεπε…
Ἀπό ποῦ ἀλλοῦ; Μέ ποιόν ἄλλον τρόπο μποροῦμε νά ἀναζωογονηθοῦμε;
Ἀπό ποιάν ἄλλην πηγή μποροῦμε νά ἀνανεώσουμε τίς δυνάμεις μας; Συνέχεια

Σήμερα εἶναι ἁπλῶς μία συνηθισμένη ἡμέρα…

Ἀνάπνευσε τὸν ἄνεμο …
Κᾶνε κάποιον νὰ χαμογελάσῃ …
Ἀφησε τὸν ἤλιο νὰ γεμίσῃ μὲ φῶς τὸ κάθε σου κύτταρο… Συνέχεια

Μόνον ἐπίγνωσις.

Εἶναι εὔκολο νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὸ πῶς θὰ φτιάξουμε τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους, πρὸ κειμένου νὰ φτιάξουμε τὴν ζωή μας καὶ τοὺς ἑαυτούς μας.
Κι ὁ βαθμὸς εὐκολίας, στὸν ὁποῖον ἀναφέρομαι, ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸ ὅ,τι κάποιαν στιγμή, ὅταν στοιχειωδῶς σκέπτεσαι, ἡ ΑΝΑΓΚΗ σοῦ ὑποδεικνύει τὸν δρόμο γιὰ νὰ ἐπιτύχῃς πράγματι τὸ ἐπιθυμητό.
Καὶ μόνον βάσει ἐμπειρίας καταλήγω στὸ συμπέρασμα πὼς οἱ σχέσεις βασίζονται στὴν εἰλικρίνεια, ποὺ ξεκινᾶ καὶ τελειώνει στὴν εἰλικρίνεια πρὸς ἐμᾶς. Συνέχεια

Τί γίνεται ὅμως μέσα στίς σχέσεις;

Ὅταν κάποιος εἶναι μόνος του  μὲ τὸν ἑαυτό του,  εἶναι εὔκολο νὰ θεωρῇ ὅτι εἶναι ἔνα πνευματικὸ φωτισμένο ἄτομο, ποὺ ξέρει νὰ ἀγαπᾷ.

Τi γίνεται ὅμως μέσα στίς σχέσεις; Συνέχεια