Κάποτε συνεργαζόμουν μὲ μίαν ἑταιρεία, πολὺ μεγάλη, ὠς ἐξωτερικὸς συνεργάτης.
Καθημερινῶς ὅμως ἐρχόμουν σὲ ἐπαφὴ καὶ μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἑταιρείας, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλους ἐξωτερικοὺς συνεργάτες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναπτυχθοῦν, μὲ κάποιους ἀπὸ αὐτούς,πολλὲς κι ἐξαιρετικὲς φιλικὲς σχέσεις. Οἱ ὁποῖες σχέσεις ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερα, ἄν κι ἔχουν παρέλθῃ ἀρκετὰ χρόνια.
Ὁ γενικὸς διευθυντὴς τῆς ἑταιρείας, νέος τότε στὴν ἐπιχείρησιν, ἦταν κάπως περίεργος, Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Τὸν φίλο ἀπὸ τὶς κοινὲς ἀρχὲς τὸν ξεχωρίζεις.
Ξέρεις, δὲν ἔχει σημασία ἐὰν πιστεύῃ, ἤ δὲν πιστεύῃ, σὲ κάποιον θεό.
Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν ἀνήκῃ, ἤ δὲν ἀνήκῃ, σὲ κάποιο κόμμα.
Δὲν ἔχει νόημα τὸ ἐὰν ἐκεῖνος πάῃ δεξιὰ κι ἐσὺ ἀριστερά…
Σημασία ἔχει μόνον ἕνα: τὸ νὰ εἶναι συνεπὴς στὰ ὅσα πιστεύει. Συνέχεια
Γιατί ὄχι;
Ὅταν γεννιέται ἕνα παιδὶ εἶναι ἰκανὸ να νοιώσῃ ὅλα τοῦ τὰ συναισθήματα, ἀπὸ τὴν τρυφερότητα ἕως καὶ τὸν ἔντονο θυμό. Στὴν ἀρχὴ ἀντιδρᾶ αὐθόρμητα, σὲ αὐτά ποὺ νοιώθει, οὐρλιάζει, χαμογελάει, κλαίει. Γρήγορα ὅμως προσαρμόζει τὰ συναισθήματά του.
Κανένα παιδὶ δὲν γεννιέται μὲ τὰ συναισθήματά του προγραμματισμένα, ὡστόσο αὐτὸ τὸ μαθαίνει. Μαθαίνει σὲ ποιὸν καὶ σὲ τὶ νὰ δείχνει τὴν ἀγάπη του, σὲ ποιὸν καὶ σὲ τὶ θὰ νοιώσῃ Συνέχεια
Τό σπαθί μου;
Τό σπαθί μου Εἰρήνη; Τό σπαθί μου;
Ποῦ νά τό δώσω Εἰρήνη τό σπαθί μου; Στόν παλιατζῆ; Γιατί; Γιά νά τό πάρῃ κάποιος πιτσιρικᾶς καί νά τό σέρνῃ στήν λάσπη;
Νὰ μεγαλώσῃ ὁ πιτσιρικάς, νά πάῃ στρατιώτης καὶ νὰ τὸ δικαιοῦται γιὰ νὰ τοῦ τὸ χαρίσω…
Κάπως ἔτσι μᾶς θυμίζει ὁ Ἠλίας Λογοθετίδης πὼς ἔπρεπε νὰ εἶναι τὰ πάντα…
Ἀλλὰ δὲν εἶναι… Συνέχεια
Τὸν Ἥλιο νὰ βλέπουμε…
ὑπέροχος ἥλιος ἔξω ποὺ μᾶς φωτίζει καὶ μᾶς χαμογελᾶ…
Τὰ πάντα γύρω μας καταῤῥέουν, ἀλλὰ ἡ κατάῤῥευσὶς ἀφορᾷ μόνον σὲ ἀνθρώπινα ἔργα…
Σὲ Παρὰ Φύσιν ἔργα δῆλα δή…
Κι ὅσο περισσότερο πασκίζουμε νὰ τὰ προστατεύσουμε, τόσο περισσότερο θὰ μᾶς περιγελοῦν οἱ καταστάσεις….
Διότι Ὅλα θὰ καταῤῥεύσουν… Εἶναι ἡ Ἀνάγκη! Συνέχεια
Τί ὑπαλλήλους θέλεις νά ἔχῃς;
Πόσες φορές ἀλήθεια ἔχουμε ἐξοργισθῇ μέ κάποιον ἐργοδότη;
Πόσες φορές ἔχουμε ἀντιληφθῇ πώς μᾶς ἐκμεταλλεύονται;
Πόσες ἀκόμη πώς ἔχουμε ἀδικηθῇ;
Ἔ λοιπόν, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους… Συνέχεια