Δὲν ξέρω γιὰ ἐσᾶς…
…Ἐγὼ ὅμως αἰσθάνομαι πὼς ζῶ στὴν ὀμορφότερη χώρα τοῦ κόσμου, μὲ τὶς καθαρότερες θάλασσες καὶ τὸν πιὸ λαμπερὸ Ἥλιο…
Ὁ δικός μου παράδεισος… Ὁ ἐπίγειος καὶ μοναδικός…
Μὰ αὐτὰ τὰ σκέπτομαι ἐγώ…
Ὁ φίλος μας ὁ Κύρος «ἁλίευσε» κάτι πενέμορφο καὶ σκέφθηκα νὰ τὸ Συνέχεια
Μήπως αὐτό πού μᾶς «μιζεριάζει» δέν εἶναι ἡ καθημερινότης ἀλλά οἱ σκέψεις πού κάνουμε γιά αὐτήν καί ἡ ἀπαξίωσις πού τῆς δείχνουμε;
Καὶ μήπως αὐτό πού κάνει τήν ζωή μας βαρετὴ εἶναι ἡ ἀνικανότης μας νά ἐκτιμήσουμε καί νά σταθοῦμε στά ἁπλᾶ πράγματα, νοιώθοντας εὐγνωμοσύνη;
Καὶ λέμε κάποτε, μιὰν ἡμέρα ὅταν ……… τότε θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχισμένος. Συνέχεια
Κάποτε συνεργαζόμουν μὲ μίαν ἑταιρεία, πολὺ μεγάλη, ὠς ἐξωτερικὸς συνεργάτης.
Καθημερινῶς ὅμως ἐρχόμουν σὲ ἐπαφὴ καὶ μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἑταιρείας, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλους ἐξωτερικοὺς συνεργάτες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναπτυχθοῦν, μὲ κάποιους ἀπὸ αὐτούς,πολλὲς κι ἐξαιρετικὲς φιλικὲς σχέσεις. Οἱ ὁποῖες σχέσεις ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερα, ἄν κι ἔχουν παρέλθῃ ἀρκετὰ χρόνια.
Ὁ γενικὸς διευθυντὴς τῆς ἑταιρείας, νέος τότε στὴν ἐπιχείρησιν, ἦταν κάπως περίεργος, Συνέχεια
Ξέρεις, δὲν ἔχει σημασία ἐὰν πιστεύῃ, ἤ δὲν πιστεύῃ, σὲ κάποιον θεό.
Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν ἀνήκῃ, ἤ δὲν ἀνήκῃ, σὲ κάποιο κόμμα.
Δὲν ἔχει νόημα τὸ ἐὰν ἐκεῖνος πάῃ δεξιὰ κι ἐσὺ ἀριστερά…
Σημασία ἔχει μόνον ἕνα: τὸ νὰ εἶναι συνεπὴς στὰ ὅσα πιστεύει. Συνέχεια
Ὅταν γεννιέται ἕνα παιδὶ εἶναι ἰκανὸ να νοιώσῃ ὅλα τοῦ τὰ συναισθήματα, ἀπὸ τὴν τρυφερότητα ἕως καὶ τὸν ἔντονο θυμό. Στὴν ἀρχὴ ἀντιδρᾶ αὐθόρμητα, σὲ αὐτά ποὺ νοιώθει, οὐρλιάζει, χαμογελάει, κλαίει. Γρήγορα ὅμως προσαρμόζει τὰ συναισθήματά του.
Κανένα παιδὶ δὲν γεννιέται μὲ τὰ συναισθήματά του προγραμματισμένα, ὡστόσο αὐτὸ τὸ μαθαίνει. Μαθαίνει σὲ ποιὸν καὶ σὲ τὶ νὰ δείχνει τὴν ἀγάπη του, σὲ ποιὸν καὶ σὲ τὶ θὰ νοιώσῃ Συνέχεια
Τό σπαθί μου Εἰρήνη; Τό σπαθί μου;
Ποῦ νά τό δώσω Εἰρήνη τό σπαθί μου; Στόν παλιατζῆ; Γιατί; Γιά νά τό πάρῃ κάποιος πιτσιρικᾶς καί νά τό σέρνῃ στήν λάσπη;
Νὰ μεγαλώσῃ ὁ πιτσιρικάς, νά πάῃ στρατιώτης καὶ νὰ τὸ δικαιοῦται γιὰ νὰ τοῦ τὸ χαρίσω…
Κάπως ἔτσι μᾶς θυμίζει ὁ Ἠλίας Λογοθετίδης πὼς ἔπρεπε νὰ εἶναι τὰ πάντα…
Ἀλλὰ δὲν εἶναι… Συνέχεια
