«Ἀγαπημένε μου Ἕλληνα, εἶσαι πολὺ μαλ@κας….»
Αὐτά, καθὼς κι ἄλλα, ἀνάλογα, διαβάζω ἐδῶ καὶ χρόνια δεξιὰ κι ἀριστερά.
Ὁ μαλ@κας Ἕλλην, ποὺ δὲν σηκώνεται ἀπὸ τὸν καναπέ του…
Ὁ πρόβατος Ἕλλην, ποὺ δὲν ἀποφασίζει νὰ ἐπαναστατήσῃ…
Ὁ λαγὸς Ἕλλην, ποὺ μόλις εἶδε τὰ ΜΑΤ τσακίστηκε νὰ ἐξαφανισθῇ…
Ἔ, ὅλα κι ὅλα…
Ἔως ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει!!!
Φθάνει πιά. Συνέχεια
Ἔχουμε, δυστυχῶς, ἀντιληφθεῖ τὰ πάντα λάθος, διότι μᾶς τὰ ἐδίδαξαν λάθος.
Μόνον ἡ ἀντίληψις γιὰ τὴν κοινωνία μας φιλτράρεται μέσα ἀπὸ τὶς πεποιθήσεις μας κι ὄχι μέσα ἀπὸ τὴν πραγματικότητα. Βλέπουμε, γιὰ παράδειγμα, αὐτὸ ποὺ θὰ θέλαμε κι ὄχι αὐτὸ ποὺ συμβαίνει…
Ὅλα τὰ δάκτυλά μας δὲν εἶναι ἴσα…
Ὅλα τὰ πρόσωπα δὲν εἶναι ἴδια.
Ὅλα τὰ σώματα δὲν εἶναι ἴδια… Συνέχεια
Καλὴν χρονιὰ νὰ ἔχουμε ὅλοι μας.
Δύσκολες συνθῆκες… Δύσκολες ὧρες… Δύσκολη ἡ ἐπιβίωσις…
Μὰ δὲν σκιάζομαι… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, πάντα, μὰ πάντα, κάτω ἀπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες, ἐμεῖς τὰ καταφέραμε… Βγῆκαμε καὶ ζωντανοὶ καὶ νικητὲς μέσα ἀπὸ τὶς περιπέτειες.
Γιατί λοιπόν νά μήν τά καταφέρουμε σήμερα; Τί ἄλλαξε;
Μήπως τό ὅ,τι κάποιοι, ἴσως περισσότεροι ἀπό ἄλλες φορές, κατάφεραν νά βολευτοῦν καί νά ἁπλώσουν ἐπάνω μας τίς σκιές τους;
Ἔ καί;
Πρώτη φορά εἶναι;
Μήπως ξεχάσαμε τούς Ῥωμαίους, ἀνατολικούς καί δυτικούς; Συνέχεια
Επειδή με παίρνουν πολλοί και με ρωτούν για τα τέλη κυκλοφορίας και το 1 €.
Κυρίες και κύριοι, θα σας το πω όσο πιο απλά γίνεται.
Όταν κάνεις αντίσταση, δεν περιμένεις να γλυτώσεις την ποινή.
Ξέρεις από πριν ότι την ποινή την έχεις στο τσεπάκι σου.
Ξέρεις ότι θα τιμωρηθείς από το εκάστοτε σύστημα για κάτι πού άδικα σου έχει επιβάλλει κι εσύ έχεις αποφασίσει να διαμαρτυρηθείς…. Συνέχεια
Ἡ ὀμορφιὰ ἄλλαξε τὰ γούστα της καὶ μᾶς θέλει ὅλους νὰ σπεύδουμε νὰ ἐξαλείφουμε τὰ σημάδια τοῦ χρόνου ἀπὸ ἐπάνω μας, φουσκώνοντας κάθε μας ῥυτίδα. Βλέπω ὅλο καὶ περισσότερες γυναῖκες, ἀλλὰ καὶ ἄνδρες, νὰ ὁμοιάζουν μεταξύ τους. Ξέρω μιὰ κούκλα, πρῴην κούκλα, ποὺ ἐθίσθηκε στὶς πλαστικὲς καὶ μὲ αὐτὰ καὶ μὲ ἐκείνα ὁμοιάζει τώρα μὲ τῇ Donatella Vercase ποὺ κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της, ὁμοιάζει μὲ τὸν Mickey Rourke ποὺ κι αὐτὸς εἶναι ἴδιος μὲ τὸν Φλωρινιώτη που κι αὐτὸς ὁμοιάζει μέ …… καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι σὰν τὸ παραμύθι δίχως τέλος. Σὰν ῥεπλίκες σὲ ταινίες ἐπιστημονικῆς φαντασίας κοντεύουμε να γίνουμε… Ἔλεος πιά!!!! Συνέχεια
Ὁμιλοῦσα μ’ ἕνα καλὸ παιδὶ στὸ Skype ὅσο ἔβραζαν τὰ γάλατα…κι ὄμορφος εἶναι δηλαδὴ καὶ ἔπεφταν τὰ μπὶπ μπὶπ σὰν βροχή… Σᾶς ἀγνοοῦσα!
Ἔτσι κάνουν τὰ καλὰ παιδιά!
Μετὰ εἶδα, ἀφοῦ τὸν …ξεφορτώθηκα λόγῳ θερμοκρασίας, καὶ ξανὰ ἐκάθησα για τὴν καθημερινή σας ἐπιτήρηση …Σὲ βλέπω Διαβολάκο…ὄχι τώρα λέμε…μετά…ξανάφαγα ψωμάκι ζυμωτὸ καὶ τζατζίκι…ἐλιές μου τελείωσαν καὶ τομάτες βέβαια νὰ πᾷν ὅλα κάτω…κι ἐσένα Ἰάσονα σὲ βλέπω…
Ἀφήσετε μὲ ῥέ…
…Νουθετῶ! Συνέχεια
