Διάβαζα λοιπὸν γιὰ τὰ …μὴ ἔργα Παπακωνσταντίνου, τοῦ γνωστοῦ πρώην τσάρου, καὶ γέλαγα…
Τὶ λίστες πήγαιναν, τὶ λίστες ἔρχονταν, τὶ δισκάκια χοροπηδοῦσαν….Ὄχι, δὲν γέλαγα γιὰ τὴν ἀπύθμενη βλακεία του, οὔτε γιὰ τὴν σωρεία τῶν ψευδῶν, οὔτε γιὰ τὴν ἐμμονή του νὰ μᾶς βλέπῃ σὰν ἠλιθίους.
Γέλαγα γιὰ τὸ ὅ,τι ἀκόμη ὑπάρχουν συνάνθρωποί μας ποὺ στὶς ἐπόμενες ἐκλογὲς θὰ τρέξουν νὰ τὸν ψηφίσουν. Διότι ναί, ἀκόμη ὑπάρχουν.
Ὄχι διότι εἶναι γηραιοί, κωφοί, στραβοί… Ἀλλὰ βλέπετε, ἔτσι ἔμαθαν. Ἀπὸ τὴν μία νὰ βρίζουν τὸν βο(υ)λευτή τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ τὸν σταυρώνουν στὶς ἐκλογές. Παράνοια! Τὸ ἔχουμε ξαναπεῖ! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Πλούσιες χῶρες ἀλλὰ πεινασμένοι λαοί!
Τὴν Παρασκευὴ μοῦ ἔστειλε ὁ Χρῆστος τὸ παρακάτω.
Στὴν ἀρχὴ δὲν ἤθελα νὰ τὸ δημοσιεύσω, διότι ὁ πόνος ποὺ βίωσα ἦταν πάρα πολὺ ἔντονος.
Ὅμως στὴν συνέχεια πολλοὶ φίλοι παρέκαμψαν τὰ δικά τους συναισθήματα καὶ τὸ διέδωσαν σὲ κάθε μεριὰ τοῦ διαδικτύου.
Ὁ Ἔρως κι ὁ Χρόνος!
Ὑπάρχει κάτι ποὺ ὑπῆρξε Πρὶν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χρόνο …
Κάτι ποὺ ἐδημιούργησε τὸν Χρόνο…
Κάτι ποὺ μπορεῖ νὰ κυριαρχήσῃ στὸν Χρόνο …
Λέγεται … … Ἔρως … Συνέχεια
Ἡ βία τῆς πληροφορίας καὶ τῆς παραπληροφορίας!
Εἶναι θλιβερότατον νὰ συζητᾶμε γιὰ θανάτους ἀπὸ βία.
Διότι ἐὰν θέλουμε νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, ὁ θάνατος στὴν χώρα μας πλέον, ἰδίως στὴν πλατεία τοῦ ἀλλοτινοῦ Συντάγματος εἶναι ἀποτέλεσμα βίας! Βίας ἄνευ ὁρίων καὶ φραγμῶν!
Ἀπὸ τὴν αὐτοκτονία τοῦ συμπολίτου μας, πρὸ μηνῶν, ἔως τὸν θάνατον ἀπὸ χημικὰ ἤ ἀπὸ ὁποιεσδήποτε ἄλλες συνθῆκες Συνέχεια
«Εἴμαστε οἱ μόνοι ποὺ ἔχουμε τὸ προνόμιον νὰ λέμε τὸν οὐρανὸ «οὐρανὸ» καὶ τὴν θάλασσα «θάλασσα»…
Ὅπως τὴν ἔλεγαν ὁ Ὅμηρος καὶ ὁ Πλάτων…»
Κάπως ἔτσι κλείνει τὶς σκέψεις του ὁ Μεγάλος μας Ὀδυσσέας Ἐλύτης, λίγο μετὰ τὴν παραλαβὴ τοῦ βραβείου ΝΟΜΠΕΛ.
Βλέπετε, μία μορφὴ σὰν αὐτὸν τὸν Ἄνθρωπο, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μὴν πολεμᾶ ἔως τὴν τελευταία του ἀνάσα γιὰ ἐλευθερία καὶ γλῶσσα…
Συνέχεια
Γονιδιακά Ἕλλην καί συνεπῶς Ἕλλην; Καλὸ τὸ ἀνέκδοτον!
Διαβάζω, ἀκούω, ἀντιμετωπίζω καθημερινῶς διάφορες καταστάσεις, ἀντιλήψεις, πεποιθήσεις, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν εἴμαστε ἤ ὄχι γονιδιακὰ Ἕλληνες. Ἐπὶ αὐτοῦ δὲν μπορῶ νὰ ἀπαντήσω ἐγὼ παρὰ μόνον ἡ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἤδη τὸ ἔχει κάνει ἀρκετὲς φορές.
Ἀπὸ τὶς ἔρευνες τοῦ Πουλιανοῦ, ἔως τὶς δημοσιεύσεις τοῦ Τριανταφυλλίδου, ἤ ἀκόμη καὶ τὰ συμπεράσματα τοῦ Στάνφορντ. Ἔχουν ἤδη ἀποφανθεῖ οἱ εἰδικοὶ καὶ τὸ ἔχουν ἐπιβεβαιώσει!
Συνέχεια