Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι

Ὃταν ἡ βία διαποτίζῃ τὴν καθημερινότητά μας, κανένα θῦμα της δὲν τήν ἀναγνωρίζει!

ἀπὸ τὸν/τὴν

7

Οἱ περισσότεροι ἀπό ἐμᾶς ἀντιλαμβανόμαστε τὴν βίαν σὰν κάτι ἒντονον καὶ ξαφνικόν. Σὰν κάτι ποὺ μᾶς βγάζει ἀπό μίαν κατάστασιν ἡρεμίας καὶ συχνά ἀνατρέπει τὴν καθημερινότητάν μας.

Ὃμως, παρατηρῶντας προσεκτικά τὰ ὃσα συμβαίνουν εἰς τὸν πλανήτην γενικότερα καὶ εἰδικότερα εἰς τὴν χώραν μας, διαπιστώνουμε πώς μὲ κάποιον τρόπον, ἀρκετές φορές δὲν ἒχουμε τὴν δυνατότηταν νὰ τὴν ἀναγνωρίσουμε, ὃταν μᾶς ἀσκεῖται.
Θεωρῶντας πώς βία εἶναι κάθε τι (τοὐλάχιστον) ποὺ δὲν συνάδει μὲ τούς φυσικούς νόμους, λαμβάνοντας ἐπίσης ὑπ’ ὂψιν μας τὴν πραγματικήν ἒννοιαν τοῦ ὃρου κι ὂχι αὐτὸ ποὺ ἲσως νὰ ἒχει ἐπικρατήσει στὴν ἀντίληψιΝ μας, διαπιστώνουμε συχνά ἒκπληκτοι, πώς ἒχουμε πέσει θύματα βίας καὶ βιασμοῦ σὲ πολύ περισσότερες περιπτώσεις ἀπό αὐτές ποὺ με τὴν κοινή μας λογική ἀναγνωρίσαμε. [Βία= …………., χρήσις δυνάμεως πρὸς καταναγκασμόν, σπουδή, βιά ……. (Λεξικόν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάνη, σελ. 304, Ἀθῆναι 1970) ] Συνέχεια →

Ἡ ἑλληνική γραμματική στό… ἀπόσπασμα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Στό βιβλίο μου “Ἀλαλία, ἤτοι τό σύγχρονο γλωσσικό μας πανόραμα”, εἶχα καταγράψει τήν ἕως τότε ἄγνωστη φράση τοῦ Λένιν: “Ἄν θέλεις νά ἐξαφανίσεις ἕνα λαό, ἐξαφάνισε τή γλῶσσα του”. Ἀπό τό 1976 (“μεταρρύθμιση” Ράλλη) ἕως σήμερα ἡ ἑλληνική γλῶσσα τελεῖ ὑπό ἐξάτμιση. Μέ τή νέα ἀγραμμάτιστη γραματική τῆς Ε’ καί ΣΤ’ Δημοτικοῦ, πού ἔθεσε σε κυκλοφορία τό ὑπουργεῖο πνευματικῆς ἡμιπληγίας, ἡ ἑλληνική γλῶσσα ὁδηγεῖται στό ἀπόσπασμα.

Ὅπως συχνά ἔχουμε γράψει ἡ Γραμματική εἶναι ἡ γεωμετρία τοῦ λόγου. Γεωμετρώντας τό λόγο, γεωμετρεῖ καί τή σκέψη. Δημιουργεῖ σύνθετο λόγο καί στοχασμό. Μέ τό νέο “ἐγχειρίδιο” γραμματικῆς Συνέχεια →

Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία;

ἀπὸ τὸν/τὴν


Εἶχα πρὸ ἡμερῶν τηλεφωνηθεῖ μὲ τὸν Κωστή, παλιόφιλο, πρὸ κειμένου νὰ τοῦ εὐχηθῶ. 

Ὁ Κωστῆς δὲν ἔχει διαδίκτυον ἀλλὰ διαβάζει τὰ κείμενά μου.

Γιὰ τὴν ἀκρίβειαν, τοῦ τὰ διαβάζει ὁ Γιώργης, ἐπίσης παλιόφιλος.

Συνέχεια →

Αὐτὰ τὰ παιδιά….

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Κοιτάω αυτό το μωρό και φαντάζομαι πόσα ακόμα όμοια του θα πεινάσουν αυτόν τον χειμώνα. Αν στο θέαμα αυτού του παιδιού με αυτά τα ματάκια δεν συγκινείται κανείς, τότε είμαι βέβαιος πως είναι άψυχος! Ντροπή μας ως ανθρωπότητα που υπάρχουν παιδάκια που πεινάνε στον 21ο αιώνα της τεχνολογίας και της επιστημονικής ανάπτυξης. Τι να το κάνουμε που πήγαμε στο Φεγγάρι; Που ανακαλύψαμε το μποζόνιο, που εφήυραμε το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο, τους υπολογιστές τα κινητά και όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα, τι να τα κάνουμε όλα αυτά; Μας κάνουν καλλίτερους Συνέχεια →

Τά ἀρχαῖα Ἑλληνικά θεραπεύουν τήν δυσλεξία!

ἀπὸ τὸν/τὴν

8

Εἶναι κάτι γνωστότατον στοὺς κύκλους τῶν ἐπιστημόνων, κι ὄχι τῶν σκιτζήδων. 
Οἱ ἔρευνες ἔχουν ξεκινήσει ἐδῶ καὶ πάρα πολλὰ χρόνια, ἀλλὰ συνήθως, λόγῳ τοῦ μένους τῆς κοινοπραξίας ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ-ΕΛΙΑΜΕΠ, ἀποσιωπόνται ἀπὸ τὸ πλατὺ κοινό. 
Δὲν εἶναι πάντως κάτι ποὺ μποροῦν νὰ κρύψουν.
Ὅλο καὶ περισσότερες φωνὲς ἀνᾲ τὸν πλανήτη ὑψώνονται καὶ ξεκαθαρίζουν τὸ μέγεθος τοῦ ψεύδους, μὲ τὸ ὁποῖον μᾶς  ἔχουν ποτίσει. 
Συνέχεια →

Παιδεία ἐστί…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γράφει ο Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος.
Ίσως ο λόγος μου, σήμερα, να είναι επιτάφιος, επικήδειος επάνω στο άταφο σώμα της Παιδείας μας, της πάλαι ποτέ Εθνικής και νυν νεοταξικής και καλύτερα δαιμονικής. “Το κακό θα έρθει από τους διαβασμένους” έλεγε ο Πατροκοσμάς… και το κακό ήρθε!