«… divide et impera…»
Διαίρει καὶ βασίλευε…
Διαχρονικό… Ἐπίκαιρο… Συμβαίνει τώρα….!!!
Ἀλλά, ἐσύ, ἐπειδὴ βλέπεις τὴν σκιά σου νὰ μεγαλώνῃ…
…νομίζεις ὅτι ἐψήλωσες….!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἀναγέννησις
Ὅταν μπορέσῃς νὰ τιθασεύσῃς τὸ Σκοτεινὸ κομμάτι τῆς Ταυτότητός σου …
Ὅταν μπορέσῃς νὰ δυναμώσῃς τὴν Φωτεινὴ πλευρὰ τῆς Ὑπάρξεώς σου …
τότε εἶσαι ἕτοιμος νὰ ἀνακαλύψῃς ἕνα Νέο κομμάτι τοῦ Ἑαυτοῦ σου καὶ νὰ κραυγάσῃς… Συνέχεια
Ἐπτωχεύσαμεν!
Ἐπτωχεύσαμεν, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ χρῆμα…
Αὐτὴ ἡ πτώχευσις ποὺ πάθαμε ἦταν ἡ τελευταῖα ἔκφρασις τῆς ἄλλης, τῆς ἠθικῆς, τῆς νοητικῆς, τῆς πνευματικῆς…
Αὐτὴ ἡ πτώχευσις, μὲ τὴν ὁποίαν καταπιανόμαστε ἐδῶ καὶ δύο χρόνια, δὲν εἶναι παρὰ μόνον ἡ ἀντανάκλασις τῆς πραγματικῆς μας πτωχεύσεως!
Τῆς βαθειᾶς μας πτωχεύσεως…
Μία σταγόνα ἀρκεῖ….
Γιὰ νὰ ξεχειλίσῃ τὸ ποτήρι…
Μία τόση δὰ σταγόνα..
Βέβαια ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν σταγόνα, τὸ σημεῖον ποὺ πέφτει καὶ τὸ εἶδος τοῦ ποτηριοπυ ποὺ ξεχειλίζει… Συνέχεια
«Οὐδεὶς ἐκὼν κακός».
Ἔλεγε κάποτε ὀ Σωκράτης, διὰ χειρὸς Πλάτωνος.
Οὐδεῖς ἐκὼν κακός λοιπόν…
Ἀληθές; Συνέχεια
Ἐγωϊσμός ἤ Ἀτομικότης;
Ἕνα ἐρώτημα ποὺ μὲ ἀπασχολεῖ χρόνια τώρα.
Καὶ ἰδίως μετὰ ἀπὸ τὴν συναναστροφή μου μὲ πρόσωπα ποὺ ἔχουν μπερδέψει τὴν Ἀτομικότητα μὲ τὸν Ἐγωϊσμόν.
Τί σημαίνει Ἀτομικότης;
Ἀτομικότης σημαίνει ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ἀνθρώπου, ἡ προσωπικότης καὶ ἡ αὐτοτέλεια. (Λεξικὸν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969). Ἐν ὁλίγοις Ἀτομικότης εἶναι ἡ διαφορετικότης, αὐτὸ ποὺ μᾶς κάνει νὰ χαιρόμαστε τὴν ζωή. Αὐτὸ ποὺ μᾶς κάνει τόσο διαφορετικοὺς καὶ συνάμα τόσο ὁμοίους μὲ τοὺς γύρω μας. Διότι παραμένοντας Ἄνθρωποι ὅλοι μας, μποροῦμε νὰ ἐκτιμοῦμε, νὰ σεβόμαστε καὶ νὰ χαιρόμαστε τὴν διαφορετικότητά μας, καθῶς καὶ τῶν ἄλλων.
Πόσο βαρετό θά ἦταν ἄλλως νά μήν ὑπάρχουν αὐτές οἱ διαφορετικές χροιές τοῦ κάθε χαρακτῆρος; Πόσο ἀνούσιον θά ἦταν ὁ Ἔρως; Ἡ φιλία; Ἡ διαβίωσις;
Γενικῶς, ἡ ἐξομοίωσις ὁδηγεῖ στὴν ἰσοπέδωσιν!
Ἐὰν ἐμεῖς δὲν εἴμαστε κάτι ποὺ σεβόμαστε κι ἐκτιμοῦμε, γιατί νά τό κάνουν οἱ ἄλλοι; Συνέχεια