Ἕνα κείμενον-σχόλιον τοῦ Μεχμὲτ Ἰμᾶμ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ μωσαϊκόν ποὺ ἔχει ἁπλωθεῖ γύρω μας, κι ἀφορᾷ στὶς διάφορες φυλές.
Θὰ συμφωνήσω μαζύ του, ἰδίως σὲ ἕνα σημεῖον: Ὅσοι θέλουν νὰ γίνουν Ἕλληνες μὲ τὴν καρδιά τους, εἶναι ἡ μεγάλη τους εὐκαιρία! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὅποιος στὸν γυρισμὸ του ὅρκο δὲν κάνει….
«Ὅποιος στὸν γυρισμό του ὅρκο δὲν κάνει, στρατιώτη μου τὸν πόλεμο τὸν χάνει…»
Ἤθελα νὰ γράψω ἕνα κείμενον γιὰ τοὺς ἀπελπισμένους ποὺ συναντῶ καθημερινῶς γύρω μου. Εἶχα εὕρει καὶ τὸν τίτλο: «Οἱ ἀπελπισμένοι μας».
Ὅμως τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκίνησα νὰ τὸ γράφω ἐχώθη κυριολεκτικῶς στὴν σκέψι μου τὸ τραγούδι τῶν Χατζηδάκη-Καμπανέλλη καὶ μοῦ τὴν …λοξοδρόμησε!
Σὲ κάθε μου πρότασι πεταγόταν ὥς «διορθωτὴς» ὁ Λάκης Παππᾶς χαμογελῶντας…
Καὶ τελικῶς ὁ τίτλος ἄλλαξε, πετάχτηκε καὶ τὴν θέσιν του πῆρε ὁ στίχος τοῦ τραγουδιοῦ….
«Ὅποιος στὸν γυρισμό του ὅρκο δὲν κάνει, στρατιώτη μου τὸν πόλεμο τὸν χάνει…»
Συνέχεια
Ἀρκετὰ κλάψαμε! Καιρὸς νὰ ζήσουμε!
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες συνέβησαν καταστάσεις ἀπέραντης εἰρωνίας καὶ θράσους.
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες κατέῤῥευσε διὰ παντὸς στὰ μάτια μας κάθε παλαιοκομματικὴ ὑπόστασις. Ἤ τοὐλάχιστον στὸ μεγαλύτερον μέρος της.
Αὐτὲς τὶς ἠμέρες αἰσθανθήκαμε πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ εἴμαστε ὑποχείρια τοῦ κάθε τρελλοῦ καὶ τοῦ κάθε ἀπίστευτου τύπου γιὰ πολλοὺς αἰῶνες.
Ἔτσι πράγματι συνέβῃ. Συνέχεια
Δὲν γίνεται νὰ γίνουν ὅλοι ῥὲ φίλε… Δὲν γίνεται! Δὲν μποροῦν… καὶ τὸ ξέρεις!
Πρὸ χθὲς, σὲ ἕναν σχολιασμὸ ποὺ ἔκανα γιὰ τὸν Μπαμπινιώτη, παρουσιάστηκαν πάρα πολλοί, περισσότεροι ἀπὸ τοὺς μισούς, γνωστοὺς καὶ φίλους μου, ποὺ ἀντιπαρετέθησαν.
Ἄλλος τὸν ἐθαύμαζε, ἄλλος τὸν ἐκαμάρωνε κι ἄλλος αἰσθανόταν ὑπερήφανος κι ἀνακουφισμένος ποὺ ἐπὶ τέλους (κατὰ τὰ λεγόμενά τους) ἡ παιδεία μας θὰ ἄλλαζε δρόμο! Συνέχεια
Ὁ πόλεμος τῆς Μνήμης καὶ τῆς Λήθης.
Ὑπάρχει τέτοιος πόλεμος;
Κι ὅμως.. Καὶ συμβαίνει ἐδῶ καὶ αἰῶνες!
Μάλιστα συμβαίνει ἐδῶ, στὸ σπίτι μας, στὸ μυαλό μας, στὶς συνειδήσεις μας! Συνέχεια
Ἡ χαοτικὴ ἐξέλιξις!
Ἔργον τοῦ Van Gogh. Χαοτικότατον!
Τρόμος τοῦ συστήματος γιὰ τὴν χαοτικὴ κατάστασι ποὺ ἐπέρχεται!
Τρόμος!
Ὁ ἐχθρός τους εἶναι τὸ μὴ ἐλεγχόμενον χάος καὶ πρὸς τοῦτο θὰ θυσιάσουν τὰ πάντα πρὸ κειμένου νὰ τὸ σταματήσουν ἢ νὰ τὸ κατευθύνουν!
Χρειάζονται τὸ χάος, ἀλλὰ τὸ χρειάζονται ἐλεγχόμενον, κατευθυνόμενον.
Δημιουργοῦν τέτοιες συνθῆκες, ποὺ οὐσιαστικῶς διαφαίνεται, ἀκόμη καὶ στοὺς πλέον Συνέχεια