Ναί, ἂς ζήσουμε!
Μεγάλη ἡ ἔκτασις τῆς καταθλίψεως ποὺ βιώνουμε!
Θά χρεωκοπήσουμε; Δέν θά χρεωκοπήσουμε; Πότε; Μέ ποίον τρόπο;
Θά ἐπιστρέψουμε στήν δραχμή; Δέν θά ἐπιστρέψουμε; Κι ἐάν ναί, τότε πόσα κορμιά θά πέσουν; Θά εἶναι καί τά δικά μας κορμά μέσα στούς πεσόντες;
Θά βροῦμε δουλειά; Δέν θά βροῦμε; Κι ἐάν ὄχι πῶς θά ταΐσουμε τά παιδιά μας; Συνέχεια
Περπατᾶς στοὺς δρόμους καὶ συναντᾶς τὰ πιὸ ἀπίθανα γεγονότα.
Ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας νὰ ψάχνουν στὰ σκουπίδια γιὰ λίγα μουχλιασμένα τρόφιμα.
Κάποιους ἄλλους, σκορπισμένους στὴν ἄσφαλτο καὶ στὶς γωνίες… Νέο-ἄστεγοι λέγονται!
Παιδιὰ ποὐθενά! Οὔτε στὶς πλατεῖες, οὔτε στὰ πάρκα, οὔτε στὶς παιδικὲς χαρές…
Τὰ αὐτοκίνητα μετακινῶνται μόνον γιὰ τὰ ἀπαραίτητα καὶ τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἀράξει διὰ παντός.
Ἀφίσσες ποὺ μιλοῦν γιὰ ἀντίστασι, γιὰ ἐπανάστασι, γιὰ κατάῤῥιψι τῶν ὑπαρχόντων Συνέχεια
Ἀναρωτιέμαι κάποιες φορὲς γιὰ τὸν στόχο μας ὥς Ἕλληνες.
Προβληματίζομαι συστηματικῶς, συζητῶ μὲ φίλους, παιδεύουμε τὰ μυαλά μας (αὐτὰ ποὺ διαθέτουμε) καὶ καταλήγουμε νὰ ἀναφωνοῦμε ὅλοι πὼς ἐντὸς τῶν ὑπαρχόντων δεδομένων στόχος δὲν μπορεῖ νὰ καθορισθῇ.
Θὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε ἁπλῶς πὼς στόχος μας εἶναι ἡ ἀπελευθέρωσίς ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες πολιτιτκὲς καταστάσεις. Θὰ ἦταν τὸ ἁπλούστερον ὅλον.
Νὰ ξεφορτωθοῦμε δῆλα δὴ GAPατους, Παπαδημίους, Σαμαρᾶδες, Ἀλέξηδες, Ἀλέκες, Γιωργάκηδες καὶ κάθε μορφῆς -άκηδες καὶ νὰ τὸ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Θὰ μπορούσαμε… Ἀλλά μποροῦμε; Συνέχεια
Σὲ εἶδα ἐχθὲς τὸ ἀπόγευμα στὴν παραλία. Ἤσουν μὲ τὴν ἀδελφή σου καὶ τὸν υἱό σου. Ἤθελα νὰ ἔλθω κοντὰ νὰ σᾶς χαιρετίσω, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκανα…
Δὲν ἦλθα γιατί μπορεῖ νὰ σὲ ἐξέβριζα ἄσκημα δημοσίως, καὶ δὲν τὸ ἤθελα.
Ἀκόμη:ἀντηχοῦν στ’ αὐτιά μου τὰ λόγια ποὺ εἶπες στὴν μάννα ΣΟΥ. Συνέχεια
Ἔχουν κάνει τὴν λογικὴ μας σούπα!
Τὴν μία μὲ τὴν βουλευτικὴ ἀσυλία τους ποὺ καταντᾶ τόσο γελοία, ὅσο νὰ καταρρίπτῃ κάθε ἔννοια δικαίου. Ἀκόμη καὶ γιὰἀπδεδειγμένα ἐγκλήματα, ἀρκεῖ νὰἤσουν ἢ νὰ εἶσαι βο(υ)λευτὴς κι ἀθώώνεσαι!
Τὸ δικαστήριον Ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως ἤδη μετρᾶ εἲς βᾶρος τους καταδικαστικὲς ἀποφάσεις,
ἀλλὰ αὐτοὶ κωφεύουν θρασύτατα! Ὅπως ἄλλως τε καὶ στὰ πάντα!
Μάλιστα, τὰ γελοῖα ἐτοῦτα ὑποκείμενα συμπεριφέρονται τόσο θρασύτατα, ποὺἀκόμη καὶ σὲἀποδεδειγμένα ἐγκληματίες τοὺς ἀφαιροῦν τὶς ῥετσινιές, ὡς μὴ γενόμενες!
Συμπεριφέρονται ὡς θεοί, τὴν στιγμὴ ποὺ παραμένουν σιχαμερά καὶ τιποτένια μιάσματα! Συνέχεια
Ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν ζωγραφιὰ στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη ξαφνιάστηκα κι ἐνθουσιάστηκα!
Προβληματίστηκα ἐντόνως γιὰ τὴν «πραγματικότητά» της καὶ θέλησα νὰ ἀναζητήσω περισσότερες πληροφορίες.
Δυστυχῶς δὲν εὑρῆκα τὸν ζωγρᾶφο. Ἀλλὰ εὑρῆκα ἄλλα.
Παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα… Καὶ κάθε φορὰ ἀντιλαμβανόμουν ὅλο καὶ περισσότερα. Συνέχεια
