Ὑπάρχει τέτοιος πόλεμος;
Κι ὅμως.. Καὶ συμβαίνει ἐδῶ καὶ αἰῶνες!
Μάλιστα συμβαίνει ἐδῶ, στὸ σπίτι μας, στὸ μυαλό μας, στὶς συνειδήσεις μας! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἡ χαοτικὴ ἐξέλιξις!
Ἔργον τοῦ Van Gogh. Χαοτικότατον!
Τρόμος τοῦ συστήματος γιὰ τὴν χαοτικὴ κατάστασι ποὺ ἐπέρχεται!
Τρόμος!
Ὁ ἐχθρός τους εἶναι τὸ μὴ ἐλεγχόμενον χάος καὶ πρὸς τοῦτο θὰ θυσιάσουν τὰ πάντα πρὸ κειμένου νὰ τὸ σταματήσουν ἢ νὰ τὸ κατευθύνουν!
Χρειάζονται τὸ χάος, ἀλλὰ τὸ χρειάζονται ἐλεγχόμενον, κατευθυνόμενον.
Δημιουργοῦν τέτοιες συνθῆκες, ποὺ οὐσιαστικῶς διαφαίνεται, ἀκόμη καὶ στοὺς πλέον Συνέχεια
Ἂς ζήσουμε στὸ μεταξύ!
Ναί, ἂς ζήσουμε!
Μεγάλη ἡ ἔκτασις τῆς καταθλίψεως ποὺ βιώνουμε!
Θά χρεωκοπήσουμε; Δέν θά χρεωκοπήσουμε; Πότε; Μέ ποίον τρόπο;
Θά ἐπιστρέψουμε στήν δραχμή; Δέν θά ἐπιστρέψουμε; Κι ἐάν ναί, τότε πόσα κορμιά θά πέσουν; Θά εἶναι καί τά δικά μας κορμά μέσα στούς πεσόντες;
Θά βροῦμε δουλειά; Δέν θά βροῦμε; Κι ἐάν ὄχι πῶς θά ταΐσουμε τά παιδιά μας; Συνέχεια
Μία πολιτεία ποὺ ψυχοῤῥαγεῖ…
Περπατᾶς στοὺς δρόμους καὶ συναντᾶς τὰ πιὸ ἀπίθανα γεγονότα.
Ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας νὰ ψάχνουν στὰ σκουπίδια γιὰ λίγα μουχλιασμένα τρόφιμα.
Κάποιους ἄλλους, σκορπισμένους στὴν ἄσφαλτο καὶ στὶς γωνίες… Νέο-ἄστεγοι λέγονται!
Παιδιὰ ποὐθενά! Οὔτε στὶς πλατεῖες, οὔτε στὰ πάρκα, οὔτε στὶς παιδικὲς χαρές…
Τὰ αὐτοκίνητα μετακινῶνται μόνον γιὰ τὰ ἀπαραίτητα καὶ τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἀράξει διὰ παντός.
Ἀφίσσες ποὺ μιλοῦν γιὰ ἀντίστασι, γιὰ ἐπανάστασι, γιὰ κατάῤῥιψι τῶν ὑπαρχόντων Συνέχεια
Ποιός εἶναι ὁ στόχος;
Ἀναρωτιέμαι κάποιες φορὲς γιὰ τὸν στόχο μας ὥς Ἕλληνες.
Προβληματίζομαι συστηματικῶς, συζητῶ μὲ φίλους, παιδεύουμε τὰ μυαλά μας (αὐτὰ ποὺ διαθέτουμε) καὶ καταλήγουμε νὰ ἀναφωνοῦμε ὅλοι πὼς ἐντὸς τῶν ὑπαρχόντων δεδομένων στόχος δὲν μπορεῖ νὰ καθορισθῇ.
Θὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε ἁπλῶς πὼς στόχος μας εἶναι ἡ ἀπελευθέρωσίς ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες πολιτιτκὲς καταστάσεις. Θὰ ἦταν τὸ ἁπλούστερον ὅλον.
Νὰ ξεφορτωθοῦμε δῆλα δὴ GAPατους, Παπαδημίους, Σαμαρᾶδες, Ἀλέξηδες, Ἀλέκες, Γιωργάκηδες καὶ κάθε μορφῆς -άκηδες καὶ νὰ τὸ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Θὰ μπορούσαμε… Ἀλλά μποροῦμε; Συνέχεια
Ἡ μάννα!
Σὲ εἶδα ἐχθὲς τὸ ἀπόγευμα στὴν παραλία. Ἤσουν μὲ τὴν ἀδελφή σου καὶ τὸν υἱό σου. Ἤθελα νὰ ἔλθω κοντὰ νὰ σᾶς χαιρετίσω, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκανα…
Δὲν ἦλθα γιατί μπορεῖ νὰ σὲ ἐξέβριζα ἄσκημα δημοσίως, καὶ δὲν τὸ ἤθελα.
Ἀκόμη:ἀντηχοῦν στ’ αὐτιά μου τὰ λόγια ποὺ εἶπες στὴν μάννα ΣΟΥ. Συνέχεια