Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι

Τὰ συγχωροχάρτια τους!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

Ἔχουν κάνει τὴν λογικὴ μας σούπα!
Τὴν μία μὲ τὴν βουλευτικὴ ἀσυλία τους ποὺ καταντᾶ τόσο γελοία, ὅσο νὰ καταρρίπτῃ κάθε ἔννοια δικαίου. Ἀκόμη καὶ γιὰἀπδεδειγμένα ἐγκλήματα, ἀρκεῖ νὰἤσουν ἢ νὰ εἶσαι βο(υ)λευτὴς κι ἀθώώνεσαι!
Τὸ δικαστήριον Ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως ἤδη μετρᾶ εἲς βᾶρος τους καταδικαστικὲς ἀποφάσεις,

ἀλλὰ αὐτοὶ κωφεύουν θρασύτατα! Ὅπως ἄλλως  τε καὶ στὰ πάντα!
Μάλιστα, τὰ γελοῖα ἐτοῦτα ὑποκείμενα συμπεριφέρονται τόσο θρασύτατα, ποὺἀκόμη καὶ σὲἀποδεδειγμένα ἐγκληματίες τοὺς ἀφαιροῦν τὶς ῥετσινιές, ὡς μὴ γενόμενες!
Συμπεριφέρονται ὡς θεοί, τὴν στιγμὴ ποὺ παραμένουν σιχαμερά καὶ τιποτένια μιάσματα! Συνέχεια →

Μία ζωγραφιὰ ἢ ἄλλως μία ἄλλη πραγματικότης!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν ζωγραφιὰ στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη ξαφνιάστηκα κι ἐνθουσιάστηκα!
Προβληματίστηκα ἐντόνως γιὰ τὴν «πραγματικότητά» της καὶ θέλησα νὰ ἀναζητήσω περισσότερες πληροφορίες. 
Δυστυχῶς δὲν εὑρῆκα τὸν ζωγρᾶφο. Ἀλλὰ εὑρῆκα ἄλλα.
Παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα… Καὶ κάθε φορὰ ἀντιλαμβανόμουν ὅλο καὶ περισσότερα. Συνέχεια →

Ὁ πόλεμος ἔχει πρὸ πολλοῦ ξεκινήσει!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὁ πόλεμος δὲν εἶναι στὰ οἰκονομικά μας. Οὔτε στοχεύει ξεκάθαρα στὴν πτώχευσίν μας. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρουμε διόλου! Ἀδιαφοροῦν ἐν τελῶς γιὰ τὸ ἐὰν ἔχουμε νὰ φᾶμε, νὰ πιοῦμε, νὰ ἀναπνεύσουμε. Τοὺς ἐνδιαφέρει μόνον νὰ μὴν ὑπάρχουμε! Θὰ κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχουμε, ἀλλὰ ὁ τρόπος τοὺς εἶναι ἀδιάφορος! Κατ’ ἐπέκτασιν καὶ οἱ κραυγές μας! Ὅπως ἐπίσης καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ μᾶς ἀποτελειώσουν! Συνέχεια →

Οἱ ἡττημένοι!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

Τὴν περασμένη ἑβδομάδα συνέβῃ ἡ μεγαλειώδης συγκέντρωσις στὸ Σύνταγμα, τὴν ὁποίαν «ἠγνόησαν»τὰ ΜΜΕ γιὰ τοὺς γνωστούς τους λόγους.
Δὲν τὴν ἠγνόησε ὅμως οὔτε ἡ ἀστυνομία οὔτε τὸ παρακράτος οὔτε ἡ  «κυβέρνησις». 
Κατάφεραν νὰ κρατήσουν τὸν κόσμο μακρὰν τῆς πλατείας τοῦ (ἀλλοτινοῦ) Συντάγματος μὲ κύριον στόχο τὸν ἐκφοβισμό, τὴν ἄσκησι πιέσεως καὶ τὴν ἀλλοίωσι τῶν πραγματικῶν εἰκόνων. 
Φυσικότατον! Ἀναμενόμενον! Συνέχεια →

Πτωχύναμε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ναί, πτωχύναμε. 
Χάσαμε τὸ δικαίωμα στὴν ἄνεσι καὶ στὴν αὐτοδιαχείρισι. Διότι ἁπλῶς πτωχύναμε. 
Χάσαμε τὴν δυνατότητα νὰ μεγαλώσουμε τὰ παιδιά μας μὲ ἀσφάλεια, διότι πτωχύναμε!
Χάσαμε τὴν διασκέδασι, τὴν χαρά, τὴν ἐλευθερία ποὺ μᾶς ἔδιδε ἡ οἰκονομικὴ ἀνεξαρτησία. Πτωχύναμε. 
Κι ἐὰν ἀκόμη δὲν πεινάσαμε, δὲν ἔγινε τίποτα. Πεινᾶ ὁ διπλανός μας. Ὁ φίλος, ὁ γείτονας, ὁ παιδικὸς συμμαθητής. 
Οἱ ἄστεγοι κατέκλυσαν κάθε ἐλεύθερη γωνιὰ τῆς πόλεως καὶ διώκονται ὡς κάτι ἀπεχθές.
Οἱ ἄνεργοι πληθαίνουν καὶ πληθαίνουν καὶ πληθαίνουν… Μία πόλις μέσα στὴν ἀνεργία…
Φόβος… Τρόμος… Σκότος! Συνέχεια →

Κι ἂν δέν μέ πιστεύῃς τί ἔγινε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τί;

Δὲν μὲ πιστεύεις! Τὸ ξέρω. Κώστα, Γιώργη, Μαρία, Νώντα, Τασία, Γιάννη…Δὲν μὲ πιστεύεις! Τὸ ξέρω! Ἀλλά τί ἔγινε; Τί θά ἂλλάξῃ;

Εἴμαστε ὅλοι ἐδῶ γιὰ ἕναν καὶ μόνον λόγο! Εἵμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ ξαναφέρουμε τὸν Ἕλληνα στὴν ζωή! Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ τὸ κάνουμε εἶτε συνειδητῶς εἶτε ὄχι! Καὶ θὰ τὸ κάνουμε! Συνέχεια →