Εἶναι χρόνια τώρα (2010) ποὺ μὲ ἀφορμὴ τὶς σκέψεις τοῦ Χάῤῥυ Κλῦνν δημοσιεύσαμε τὸ «Λαὸς προσκυνημένος, λαὸς χαμένος».
Σαφῶς καὶ ὑπῆρξε δημόσια εὐχαριστία γιὰ αὐτό…
Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ ὑπῆρξε μία ἐξ ἀποστάσεως «φιλία» μεταξύ μας, μέσῳ κοινωνικῶν δικτύων κυρίως, ποὺ ὅμως διεκόπη …ἀπότομα, ὅταν ὁ Χάῤῥυ Κλῦνν μὲ …ἔκοψε ἀπὸ «φίλη» (Ὀκτώβριος τοῦ 2013), λόγῳ αὐτοῦ: Συνέχεια


Ἄν καὶ ποτὲ δὲν τάχθηκα μὲ τοὺς ψηφοφόρους κάποιου κόμματος, θεωρῶ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ νὰ φταῖν γιὰ ὅλα τὰ κακὰ τῆς Μοίρας μας οἱ ψηφοφόροι κάποιου κόμματος.
