Σήμερα στὸ Σύνταγμα δὲν ἔπεφτε καρφίτσα. Ἐὰν οἱ δυνάμεις τῆς ἀστυνομίας δὲν εἶχαν δημιουργήσει τόσα πολλὰ προβλήματα στὴν πρόσβασι, πολὺ πιθανόν ὁ κόσμος νὰ ξεπερνοῦσε σὲ ἀριθμοὺς τὸ 1.000.000, ἴσως κι 1.500.000.
Συμφώνως μὲ τὶς περιγραφὲς τῶν κρατικοδιαίτων δημοσιοκάφρων, πρέπει νὰ ἦταν μόλις 150.000. Συμφώνως ὅμως μὲ τὰ μάτια μας (καὶ τὰ φρύδια μας) πρέπει νὰ ἦταν περισσότεροι ἀπὸ 700.000. Μερικὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὸ Hellenic Revenge μαρτυροῦν τοῦ λόγου τὸ ἀληθές.
Ἡ πορεία τῆς χώρας εἶναι προδιαγεγραμμένη. Ἡ πτώχευσις εἶναι ἀναπόφευκτος, ἡ λεηλασία τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου πρό τῶν πυλῶν καί ἡ συζήτησις περί τῶν γερμανικῶν όφειλῶν εἶναι θέμα ταμποῦ γιά τούς ξεφωνημένους πού μᾶς ἔχουν καβαλήσει. Θυμηθεῖτε τόν Μπενί(το), στήν τελευταία συνέντευξιν τύπου μετά ἀπό ἐρώτησιν κάποιας δημοσιογράφου. Εἴχαμε δημοσιεύσει σχετικό ἀρθρο….Ἐμεῖς μόνον πληρώνουμε, φίλοι μου. Δέν διεκδικοῦμε τίποτα. Τά πιστά σκυλιά τῶν τοκογλύφων! Συνέχεια
Ἐπιτέλους καὶ ἕνα καλὸ νέο εἰς τὸν πολυτισμικὸ καὶ γλωσσικὸ μας κατὴφορο! Ἄς γίνη κάτι τώρα πού ὑπάρχουν ἀκόμη δύο ἐνεργὲς γενεὲς οἱ ὁποῖες γνωρίζουν τὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία καὶ θὰ ἠδύναντο (καὶ θὰ ἔπρεπε) νὰ τὴν ὑποστηρίξουν.
Πρὶν πνιγοῦμε ἀπὸ τὸν νεοβαρβαρισμὸ τῶν “greeklish” καὶ γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς “λίστες”, τὰ “πάρκινγκ”, τὰ “νούμερα”, τὰ “ρεπορτὰζ”……. καὶ τὴν λεκτικὴ πενία τῶν ἡμεδαπῶν καὶ ἀλλοδαπῶν “κουλτουριαραίων”!
Ἤξερε; Θεωρῶ ἀδύνατον νὰ ἤξερε…
Ὅλη ἡ θεωρία τῆς «ἐπιστήμης» ἐξελίξεως εἶναι ἕνα ἀπίστευτο μαγείρεμα ἀπὸ ὑποθέσεις, εὐσεβεῖς πόθους καὶ ἐκτιμήσεις.
Τὸ σημείωμα τῆς Λιάνας, ποὺ μοῦ ἔστειλε τὸ παρακάτω, γράφει:
Ἐπίσης, συμφώνως μὲ τὸν Ervin Laszlo, ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἡ Νέα Ἐπιστήμη καὶ τὸ Ἀκασικὸ (αἰθερικὸ δηλαδὴ) πεδίο», ἐκδόσεις ΑΡΧΕΤΥΠΟ:
«Τὸ ἀρχέγονο κενὸ διαμορφώνει πληροφοριακῶς τὴν ἐξέλιξι, συνεπῶς τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι σχεδιασμὸς ἢ ἐξέλιξις ἀλλὰ σχεδιασμὸς γιὰ ἐξέλιξι.
Ἡ σπορὰ τῆς ζωῆς ἐπάνω στὴν Γῆ δὲν ἦταν βιολογική, ἀλλὰ διά-πληροφοριακὴ καὶ ἡ ἐξέλιξίς της συνεχίζει νὰ διαμορφώνεται πληροφοριακῶς ἀπὸ τὴν ζωή, ὅπου κι ἐὰν ὑπάρχῃ στὸ σῦμπαν…»
Λιάνα
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Z-DRwhZSF0g&feature=player_embedded]
Ἡμέρες ποὺ εἶναι, εἶπα νὰ κάνω μίαν εὐχὴ σὲ ὅσους ἑορτάζουν. Ἡ εὐχὴ μου; Ὁ τίτλος. Τὸ μοιράστηκε μαζύ μου ἕνας φίλος πρὸ ἑνὸς ἔτους. Ἦταν καλὴ εὐχή. Σὲ λάθος στιγμὴ ὅμως…
Τί ζοῦμε; Καὶ πῶς ζοῦμε; Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας εἶναι σχεδὸν μουδιασμένοι. Κρυμμένοι μέσα στοὺς ἑαυτοὺς τους, ἀναζητοῦν ἀπὸ τοὺς ἄλλους, τοὺς ὅποιους ἄλλους, νὰ κάνουν κάτι. Ὁ,τιδήποτε! Νὰ φωνάξουν, νὰ γιουχάρουν, νὰ φτύσουν, νὰ πετάξουν παπούτσια, γιαούρτια, καφέδες, τομᾶτες καὶ κολοκυθάκια. Τώρα τελευταῖα καὶ πρᾶσα! Κάτι τέλος πάντων νὰ κάνουν οἱ ἄλλοι!
Τὸ καλλίτερο ποὺ εἶδα τόσους μῆνες! Εἶδα τὶς φωνές σας, τὸ ξύλο, τὸ κυνήγι, τὰ δακρυγόνα, τὴν θλίψι σας, τὸν θυμό σας, τὴν ἀπελπισία σας, τὸ δέσιμο, τὴν ὑπερηφάνεια σας, τὸν κόπο σας, τὴν θέλησίν σας, τὴν δύναμι, τὴν ἀπογοήτευσι, τὴν ὁμαδικότητα…
Εἴδα… Κάθε ἡμέρα καὶ κάθε νύκτα ἔψαχνα ἐναγωνίως γιὰ τὰ νέα σας….
