Δικαιώθηκαν λοιπόν οἱ ΛΑΘΡΟ; Ὡς τί; Ὡς κάποιοι ποὺ δικαίως ἐπιβάλλεται νὰ δικαιωθοῦν ἤ ὡς καταχραστές καὶ καπηλευτές τῶν ΔΙΚΩΝ μας δικαιωμάτων καὶ κεκτημένων;
Ἡ πλέον ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ κυβέρνησις ὅλων τῶν ἐποχῶν ὑποχωρεῖ καὶ παραδίδει σὲ 300 ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ νομιμοποίησι; ;
Ὡς τί λοιπόν ὑποχωρήσατε; Ὡς κυβέρνησις; Μὰ ἐὰν ἤσασταν κυβέρνησι θὰ τοὺς εἴχατε πετάξει ἔξω ἀπό τὴν χώρα ἀπό τὴν πρώτη στιγμή. Κι αὐτοὺς καὶ τοὺς προστάτες τους! Ἄρα κυβέρνησις ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ!
Καὶ τώρα; Τί φτιάξατε; Κάτι καλό ἤ κάτι ποὺ θὰ σᾶς στείλῃ στὰ τάρταρα; ΚΑΠΗΛΕΥΤΕΣ! ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΙΣ! ΑΝΙΚΑΝΟΙ!
Σκέφτομαι πολλές φορές, καθώς καθημερινά υφίσταμαι το βομβαρδισμό δεκάδων πληροφοριών για την κατάντια της χώρας μας, ότι τίποτε δεν μας συμβαίνει «τυχαία». Άλλωστε κατά μία αγαπημένη ρήση ενός φίλου «η τύχη δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εκδήλωση του Θείου στον κόσμο». Αναφέρομαι στην τύχη, όχι με την έννοια που χρησιμοποιούμε τη λέξη σήμερα στη νεοβαρβαρίζουσα Ελληνική, αλλά περισσότερο με την έννοια της ειμαρμένης, της νομοτελειακής τάξης που διέπει σύμπαντα τον κόσμο, σύμφωνα με τους πατέρες μας στωικούς φιλοσόφους , τόσο δραματικά αγνώστους σ’ εμάς.