Τά μάθατε τά νέα;
Μετὰ τὸ GAPατο μᾶς προέκυψε νέος «διανοητής»!!!
Τὸ Ἀλεξέι παρακαλῶ!!!
Μέσα στοὺς ἐκατὸ παγκοσμίως παρακαλῶ!!!
Τὸ Foreign Policy, περιοδικό, ποὺ κατὰ πῶς φαίνεται ἀποκαλύπτει τὸ ποιοὺς ἡ νέα (καὶ παλαιὰ) τάξις πραγμάτων ἔχουν ἀποφασίσῃ νὰ μᾶς ἐπιβάλουν, διότι τοὺς κάνουν τὰ χατήρια. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: παλαιὰ καὶ νέα τάξις
Καὶ ῥωτᾶς ὅλους αὐτοὺς γιὰ τὴν Ἀτζέντα 21…
Κῦττα… θὲς νὰ ἐπιμένῃς σὲ κάποιο κόμμα ντὲ καὶ καλά, ἐντάξει, ἀλλὰ μὴ μᾶς ζαλίζετε καὶ τὸ φύλλο μας!
Πῆγε ὁ Πασόκος στὸ Σύριζα καὶ ὁ ἀνυπόμονος ΚΚΕ καὶ νομίζει ὅτι κάτι ἔκανε.
Πάει καὶ ὁ Νδημοκράτης στοὺς ΑΝΕΛ καὶ ἐχέσθη ὁ Πολύδωρος ποὺ ἦταν στὰ πόδια γρήγορος-ἀνεκαλύψαν τὴν ΝΤΠ σήμερα! Συνέχεια
Πλιάτσικο, τρόικα καὶ πλειστηριασμοί.
Καὶ νὰ θέλῃς νὰ τὸ ἀποφύγῃς, ἀδυνατεῖς.
Μὲ τόσο μεγάλες πιέσεις, τόσο μεγάλα ψέμματα καὶ τόσο δούλεμα, ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι μας τελικῶς πὼς ναί, τὸ πλιάτσικο ἦταν ὁ ἀρχικός τους στόχος κι ὄχι τὸ νοικοκύρεμα. Ἄλλως τέ, κάθε φορὰ ποὺ σὲ κάποιαν χώρα ε Συνέχεια
Ἡ Κίνα, οἱ δοῦλοι της καὶ ἡ κατάκτησις τῆς Εὐρώπης.
Τὴν πρώτη προσπάθεια κατακτήσεως τῆς Εὐρώπης οἱ Μογγόλοι τὴν ἔκαναν, ἐπισήμως, μέσῳ τοῦ Τζέκινς Χᾶν, στὰ τέλη 12ου μὲ ἀρχὲς τοῦ 13ου αἰῶνος.
Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἐπισήμως πάντα, οὐδέποτε ἐπανέλαβαν κάτι ἀνάλογον.
Οὐσιαστικῶς ὅμως τὰ μογγολικὰ φύλα διαρκῶς πρωθοῦντο πρὸς τὴν Εὐρώπη, ἀλλάζοντας ἁπλῶς ὄνομα, ὄχι ὅμως καὶ στόχευσι. (Τέτοιοι δέν εἶναι καί οἱ Τοῦρκοι; Καί μόνον αὐτοί;)
Σὰν γεγονός, ἱστορικό, δὲν εἶναι οὔτε καλὸ οὔτε κακό. Συνέχεια
Σεισμοί κατά πυρηνικῶν;
Ἡ πυρηνικὴ ἐνέργεια εἶναι ἡ σημαντικοτέρα μορφὴ ἐνεργείας ποὺ δύναται νὰ λάβῃ ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν φύσιν, γιὰ τὴν ὥρα.
Ὅμως αὐτὴ ἡ ἐνέργεια, γιὰ τὴν ὤρα πάντα, δὲν ἐξυπηρετεῖ κάποιων τὰ συμφέροντα καὶ διώκεται.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ μᾶς ἔχουν πείσῃ, μέσῳ τῆς γνωστῆς προπαγάνδας τους, γιὰ τὴν ἐπικινδυνότητά της.
Τὸ κάθε τὶ ὅμως ποὺ καθίσταται ἐπικίνδυνο γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὁπωσδήποτε ἐμπεριέχει τὸν παράγοντα «ἀνθρωπίνου λάθους». Διότι ὅλα τὰ ἀτυχήματα ποὺ ἔχουν συμβῇ στὸν τομέα τῶν πυρηνικῶν μᾶλλον διόλου τυχαῖα ἦσαν. Συνέχεια
Ἔχουμε λοιπὸν συρθεῖ σὲ ἕναν νέο θρησκευτικὸ πόλεμο.
Ἀνήρτησα τὴν πρόσφατη συνέντευξη τοῦ Alain de Benoist, στὸ περιοδικὸ American Renaissance,
Ὁ,τιδήποτε εἶναι νέο ἔχει ἀξία μόνον καί μόνον ἐπειδὴ εἶναι νέο;
διότι πέραν ἀπὸ τὰ ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέροντα ποὺ ἀναφέρει, κυρίως θὰ ἤθελα νὰ σταθῶ καὶ νὰ σχολιάσω ἕνα θεμελιῶδες θρησκευτικὸ ζήτημα:
Ἡ ἄνοδος τοῦ παλαιοτέρου καπιταλισμοῦ (δηλαδὴ 17ος καὶ 18ος αἰ.) πέραν τοῦ ὅτι «καθόταν» ἐπάνω στὶς παλαιότερες ἀξίες τῆς ἐμπορικῆς κάστας, εἶχε ἕνα ἐντελῶς διαφορετικὸ χαρακτηριστικό: τὴν θρησκευτικὴ ὁπτικὴ Συνέχεια
