Ἔχω γράψει πολλὲς φορὲς γιὰ τὸν Καζάκη. Ἔχω ἀναφερθεῖ στὶς διαφωνίες μου μαζί του γιὰ πολλὰ ζητήματα. Ἕνα σοβαρότατο ἀγκάθι σὲ ὅσα λέει (καὶ γράφει) εἶναι ὁ μὴ ὑπολογισμὸς τῶν κοινωνικῶν δεδομένων στὶς οἰκονομικές του μελέτες.
Καλὸς φίλος, ἐπιτυχημένος οἰκονομολόγος (καὶ δίχως κομματικὲς καταβολὲς οἱουδήποτε χρώματος), ἔχει ἀπαντήσει ἤδη στὸν Καζάκη μὲ τὸ σημείωμα Ἕνας ἁπλὸς πατριώτης χονδρομπακάλης μπορεῖ νὰ σώσῃ τὴν οἰκονομία καὶ στὸ Δὲν μᾶς τὰ λὲς καὶ τόσο καλὰ κύριε Καζάκη…
Εἰλικρινῶς δὲν ἤξερα τὶς λεπτομέρειες ποὺ διάβασα (καὶ θὰ σᾶς παρουσιάω εὐθύς ἀμέσως) σήμερα. Βάσει τοῦ ἄρθρου 110 (παράγραφος 6) τοῦ ὑπάρχοντος Συντάγματος, δὲν εἶναι συνταγματικὴ μία συνταγματικὴ ἀναθεώρησις. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, σὲ τί εἶναι συνταγματικὴ ἡ ὑπάρχουσα κυβέρνησις γιὰ νὰ παραμείνῃ ἐντὸς νομικῶν πλαισίων καὶ νὰ γίνῃ σεβαστή; (Ξέρω, ξέρω… Σὲ τίποτα..) Καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ σεβαστῇ τὰ ὅρια καὶ τὶς διατάξεις τοῦ ὑπάρχοντος Συντάγματος;
Ἔχουμε λοιπὸν δύο σενάρια.
Ὅλα θὰ ἦσαν καλά; Ἐὰν αὔριο μὲ κάποιο μαγικό ῥαβδάκι παύαμε νὰ χρωστοῦμε, ὅλοι θὰ πήγαιναν στὰ σπίτια τους; Τέλος οἱ διαμαρτυρίες; Τέλος οἱ «ἀγανακτήσεις»;
Ἐὰν αὔριο τὸ πρωΐ ἔβγαινε σύσσωμη ἡ Ε.Ε., τὸ ΔΝΤ, οἱ ΗΠΑ οἱ ξεῖπα καὶ τὸ κακὸ συναπάντημα καὶ ἀνελάμβαναν ὅλα μας τὰ χρέη, πρὸ κειμένου νὰ μὴν τοὺς πάρῃ «ξώφαλτσα» ἡ δική μας κατάρρευσις, θὰ ἐπιστρέφαμε ὅλοι στὰ σπίτια μας; Δὲν θὰ ἔτρεχε Συνέχεια
Αὐτὴν τὴν φορὰ δὲν γράφω ἐγώ ἀλλὰ ὁ Εὐριπίδης Μπίλης. Τὰ ξέρει καλλίτερα μία καὶ τὰ ἔζησε ἀπὸ κοντύτερα. Μία ἀκόμη ἀπάντησις στὸν «βαρύ παγκαλικό λόγο» ποὺ τελικῶς δὲν ἔχει καμμία βαρύτητα πολιτική παρὰ μόνον κομματική καὶ βολευτική.
Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1981.
Ὁ Αντρέας Παπανδρέου δολοφόνησε τις ελπίδες του Ελληνικού λαού για ένα χρηστό κράτος.
Επειδή, από έξω και χωρίς κομματικές παρωπίδες, γνωρίζω τι έγινε το 1974 και τι το 1981 οφείλω να σας πληροφορήσω σχετικά.Είναι γνωστά όσα καταλόγισα πολλές φορές με στοιχεία στον «εθνάρχη». Συνέχεια
Κι ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα βράζει, ὁ κόσμος εἶναι στοὺς δρόμους, ἡ ζωή μας πάει νὰ πάρῃ μίαν γερή στροφὴ γιὰ νὰ πετάξῃ τὴν σαπίλα, βγαίνει ὁ «μέγιστος τῶν μεγίστων» ὑπηρετῶν τῆς καθεστηκυΐας τάξεως, νὰ μᾶς «ἐξηγήσῃ» τοὺς ῥόλους τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν πολιτῶν. Τὸ παρακάτω μήνυμα ἀπό τὸν Στέφανο Ληναῖο.
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ-ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ=ΣΚΑΙ,Δευτέρα,20.6.11,
Εκπομπή «ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΛΟΙ», 11-12 βράδυ.-
Ἡ μισὴ «ἀλήθεια» τῆς νεωτέρας ἱστορίας τῆς Ἑλλάδος, θέλει τὸν Καραμανλῆ ἐθνάρχη. Προσφάτως ὅμως ἐδιάβασα κάτι λεπτομέρειες στὸ βιβλίο τοῦ Μακαρέζου, ποὺ μόνον ἐθνάρχη δὲν τὸν χρήζουν. (Ἐκτὸς φυσικὰ ὅλων τῶν ἄλλων ποὺ ἔχω διαβάσει κι ἔχω …ἀνατριχιάσει!) Εἶναι γιὰ παράδειγμα γνωστὸ σὲ ὅλους τοὺς πολιτικοκομματικοὺς κύκλους, πὼς ὁ «ἐθνάρχης» «διαπραγματευόταν» τὴν ἐπιστροφή του στὴν Ἑλλάδα μὲ τὸν Μακαρέζο, ἔως τὸ Πάσχα τοῦ 1974. Ὁ δὲ Μακαρέζος, ἔκανε ἀγώνα κυριολεκτικῶς γιὰ νὰ ἐνημερώσῃ τὸν Ἰωαννίδη, ἀλλὰ ἐπὶ ματαίῳ. 
Τὸ γιατί ὁ «ἐθνάρχης» «δὲν ἔφερε εὐθύνες» μετά καὶ γιατὶ ἡ Κύπρος (κατὰ «ἐθνάρχη» πάντα) «κεῖται μακράν», θὰ τὸ μάθουμε μόνον ὅταν ἀνοίξῃ αὐτὸς ὁ ῥημαδοφάκελλος, ἐὰν κάποτε ἀνοίξῃ. Ἔως τότε, ὁ «ἐθνάρχης» παραμένει «ἐθνάρχης». Τὰ εἰσαγωγικὰ ἢ ποὺ θὰ βγοῦν ἢ ποὺ θὰ μεγαλώσουν σὲ μέγεθος ἢ ποὺ θὰ ἐξαφανίσουν διὰ παντός τὸ περιεχόμενον τους.
Ἐὰν ὅμως ἡ δημοκρατία ἀπεκαταστάθῃ κατὰ τὴν ἐπιστροφὴ Καραμανλῆ, εἶναι κι αὐτὸ σχετικό. Δημοκρατία θὰ εἶχαμε ἐὰν δὲν βλέπαμε διώξεις κατὰ τῶν ὅσων πρωτοεστάτησαν ἢ συνηργάσθησαν μὲ τὴν χούντα. Γενικῶς δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνο οἱ δικατορίες. Ὅμως καὶ οἱ ἐπιλεκτικές τιμωρίες ἐπίσης δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνο. (Παράδειγμα κραυγαλέο θὰ διαβάσετε στὸ Τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ κι ὁ πραγματικός του ῥόλος καὶ στὸ Μπαμπινιώτης, κόρες καὶ συμπέθεροι .)
