Πόσα ἔφαγε ὁ Παπαγεωργόπουλος ἀπό τόν δήμο Θεσσαλονίκης, εἴπαμε; 18 ἑκατομμυρία; Τί γνὠμη εἶχε, ὅμως, ὁ ὁλίγιστος Ἀντωνάκης ὁ «ἀνοικτομάτης» γιά τόν συνεργάτη του;
Δεῖτε τό σχετικό βίντεο:
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: προπαγάνδα
Ῥηματικὸς χαρτοπόλεμος.
Γράφει ο Νίκος Τοπούζης
Στην Ελλάδα του σήμερα, στην Ελλάδα του παραδόξου, μία απλή ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ, βαφτίζεται από τα Κατοχικά ΜΜΕ ως έμμεση ανακήρυξη ΑΟΖ. Ως μία σκληρή απάντηση στην Τουρκία, ως μια κίνηση αποφασιστικότητας προάσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Πατρίδος μας. Σχεδόν κανείς δεν μπήκε στον κόπο να εξηγήσει τι είναι η ρηματική διακοίνωση και ποιες οι ενέργειες στις οποίες θα προβεί η Τουρκία. Ποια θα είναι η συνέχεια και ποιες οι συνέπειες της.
Η ρηματική διακοίνωση δεν είναι τίποτε περισσότερο από τον επίσημο τρόπο να συνομιλούν για σοβαρά Συνέχεια
«Ἔλα νὰ μάθῃς τὶ ζωὴ περνῶ…»
Άνθρωποι χωρίς πρόσωπο και με απολεσθείσα την αξιοπρέπεια διαγκωνίζονταν σαν τα σκυλιά για μια σακούλα πορτοκάλια, για ένα λάχανο. Ποιος τους παραμόρφωσε την όψη και τη ζωή; Δεν ξέρουν. Καταριούνται εν γένει. Ενώ οι πολιτιστικές συνθήκες που κρατούσαν δεμένο το κτήνος μέσα τους έχουν σπάσει προ πολλού.
Λάθος, δεν τραγουδούν το «Έλα να μάθεις στη πλατεία Βάθης, έλα να μάθεις τι ζωή περνώ». Δεν έχουν που να απευθυνθούν. Παραληρούν και το λήρημά τους έχει στόχο το γαλάζιο μάρμαρο, που βρίσκεται πάνω από τα κεφάλια τους. Βλέπουν μόνο μέχρι το διπλανό τους. Αυτός είναι ο άμεσος εχθρός. Αυτός διεκδικεί τη σακούλα με τις ντομάτες. Η εξαθλίωση είναι πλήρης.
Ὥρα ποὺ εὑρῆκαν τὰ ἀμερικανὰ νὰ μᾶς φτιάξουν κανάλι…
Λοιπόν, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὸ τὶ παίζεται, πρέπει νὰ δοῦμε πίσω ἀπὸ τὶς ἀνακοινώσεις καὶ ἰδίως πίσω ἀπὸ τὶς …προσλήψεις, ποὺ ὑπόσχονται τὰ ἀμερικανὰ νὰ μᾶς φέρουν.
(Ἄκου προσλήψεις… Σὲ περιόδο ποὺ ὅλοι ἀποχωροῦν…!!!)
Δὲν ὑπάρχει σήμερα ἑταιρεία στὴν χώρα μας, ἑλληνικὴ ἤ ἀλλοδαπή, ποὺ νὰ ἔχῃ λόγους παραμονῆς στὴν χώρα μας. Λίγο οἱ φόροι, λίγο ἡ παράνοια τῶν κάφρων ποὺ διοικοῦν, λίγο ἡ διαρκὴς πτώσις τῶν τζίρων στὴν ἀγορά, ἡ χώρα μας ἔχει μετατραπῇ σὲ ναρκοπέδιον γιὰ ἐπιχειρηματίες.
Κι αὐτοί ἔρχονται τώρα νά κάνουν ἐπενδύσεις; Σέ ποιόν νά τό πῶ καί ποιός νά τό πιστέψῃ;
Ἡ χρήσις τῆς ἀφίσσας…
Ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν πολιτικὴ ἡγεσία ποὺ ξεπερνᾶ τὸ φυσιολογικὸ ἐπίπεδο, εἶναι σημαντικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν κατανόηση τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, καὶ ἀναμφίβολα τὸ πιὸ σημαντικὸ θέμα τῆς ναζιστικῆς προπαγάνδας. Οἱ Ναζὶ ἐνσωμάτωσαν στὶς ἰδέες τους τὴν ἒννοια τῆς Führerprinzip («ἡ ἀρχὴ τῆς ἡγεσίας», Führer: ἡγέτης), καὶ ὁ Χίτλερ ἐμφανίζεται στὶς ἀφίσες νὰ καθοδηγῇ τὸ πεπρωμένο τοῦ ἒθνους. Στὸ κείμενο διαβάζουμε: «Ἓνας λαός, ἓνα ἒθνος, ἓνας ἡγέτης»
Ἒχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ὃτι τὰ λεγόμενα τῶν πολιτικῶν προσώπων σπάνια ἀνταποκρίνονται στὴν πραγματικότητα. Ἒμεῖς πιστεύαμε ὃτι ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ κάποιος δηλώνει κάτι δημόσια, δεσμεύεται γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ λόγου του μέσῳ τῆς προσωπικῆς του τιμῆς… Καὶ συνειδητοποιοῦμε ὃτι ἡ μόνη τιμὴ ποὺ ὑπάρχει στὸ μυαλό τους εἶναι ἡ χρηματική.Ἀλλὰ ἂς ἐπιστρέψουμε στὸ θέμα μας· «Λεφτὰ Ὑπάρχουν!». Ἡ φράση ποὺ πλάνεψε τὸν Ἑλληνικὸ Λαό. Ἡ ὑπόσχεση παροχῆς, ἡ ὑπόσχεση τοῦ τελειωμοῦ τῶν βασάνων, ἡ ὑπόσχεση ὃτι ὃλα εἶναι ἓνα κακὸ ὂνειρο ποὺ θὰ τὸ διώξει τὸ ξημέρωμα… Τὸ ἒχω ἀναφἐρει ξανά! Ἡ μνήμη ἑνὸς Λαοῦ δὲν πρέπει νὰ εἶναι κοντόπνοη· πρέπει νὰ ἀναχαράζῃ, νὰ ψηλαφίζῃ, νὰ ἐρευνᾷ τὶς πτυχὲς τῆς Ἱστορίας!
Νά γιατί (καί πῶς) ἔκλεισε τὀ βιβλιοπωλεῖο του ὁ Ἄδωνις…
Όταν το Βήμα αναλαμβάνει να φτιάξει το φιλολαϊκό προφίλ του «πιο φανατικού υποστηρικτή του μνημονίου» ή πως ξεφορτώνεσαι γρηγορότερα έναν υπάλληλο
[κείμενο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής που γράφτηκε λίγες μέρες πριν από το τέλος του 2012]
Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα το «κλάμα» του Άδωνι Γεωργιάδη, για το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου του. Και το πόσο υπερήφανος δηλώνει ότι αισθάνεται, για το γεγονός πως δεναπέλυσε κανέναν υπάλληλό του, παρά μόνο τους έκανε μετάταξη στην μητρική εταιρεία.
Προφανώς, τα όσα ακούγονται ή γνωρίζει για επικείμενο ανασχηματισμό της Τροϊκανής κυβέρνησης επιβάλλουν να δείξει ένα πρόσωπο συμπαθητικό και ανθρώπινο. Δεν ξεγελά όμως κανέναν. Παραμένει το ίδιο αποκρουστικός, όσο και τα 3 μνημόνια που ψήφισε.
Στις 23/11/12 δημοσιεύεται ένα σχόλιο στον «βηματοδότη» ότι ο Ά. Γεωργιάδης ακούστηκε να λέει σε συναδέλφους του για το πως αναγκάστηκε να κλείσει το βιβλιοπωλείο, Συνέχεια