Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις

Τώρα καταλαβαίνω πῶς αἰσθανόταν ὁ Ὀδυσσέας …

ἀπὸ τὸν/τὴν

Τώρα καταλαβαίνω τὸ πῶς θὰ πρέπη νὰ αἰσθανόταν ὁ Ὀδυσσέας, ὅταν ἐπάτησε τὸ πόδι του στὴν Ἰθάκη, λίγο πρὶν νὰ ἐξοντώσῃ τοὺς μνηστῆρες: ὀργή, θυμό, πικρία, πόνο, χαρά, ἀνυπομονησία, ἀνακούφισι, προσδοκία, χαρά, λύπη, φόβο, ἄγχος, ἀποφασιστικότητα…
Κι ὅλα αὐτά…. μαζύ!!!

ώρα καταλαβαίνω το πως θα πρέπει να αισθάνονταν ο Οδυσσέας όταν πάτησε το πόδι του στην Ιθάκη, λίγο πριν εξοντώσει τους μνηστήρες: οργή, θυμό, πικρία, πόνο, χαρά, ανυπομονησία, ανακούφιση, προσδοκία, χαρά, λύπη, φόβο, άγχος, αποφασιστικότητα… Κι όλα αυτά… ΜΑΖΙ!!! Ένα συνοθύλευμα αντικρουόμενων Συνέχεια →

Νέος Νόμος τοῦ Κράτους. «Ὅποιος δὲν εἶναι ἀπολύτως ὑγιὴς θὰ ὑφίσταται εὐθανασία γιὰ νὰ μὴν ἐπιβαρύνῃ τὸ Δημόσιο Ταμεῖο»

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
Σας φαίνεται παράλογο να ψηφιστεί ένας Νόμος σαν τον παραπάνω;
Και γιατί σας φαίνεται παράλογο;
Θα υπάρξει μήπως Πολιτικός να μην τον ψηφίσει – αν έτσι αποφασίσουν «κάποια κέντρα» – ή κάποιο από τα όργανα επιβολής τάξεως και Δικαιοσύνης να μην τον εφαρμόσει;
«Ο Νόμος είναι Νόμος» θα πουν και θα σας περάσουν τις χειροπέδες όπως ήδη κάνουν μέχρι τώρα σε οτιδήποτε ανόσιο και φονικό κάνει Νόμο του Κράτους η Πολιτεία των Ελλήνων(;) Πολιτικών.
Ή μήπως δεν υφίστανται ήδη κάποιοι παρόμοιοι Νόμοι; Ή μήπως δεν επιβάλλεται η εφαρμογή τους από τα Όργανα της Πολιτείας ΟΤΙ κι αν είναι ή αφορούν, όσο θανάσιμα αντικοινωνικοί κι αν είναι οι σχετικοί Νόμοι;
Εν συντομία:

Λεβέντης ἤ ὁ …τρελλός τοῦ χωριοῦ;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Παρακαλῶ πολὺ νὰ διαβασθῇ καὶ ἡ διόρθωσις:

Λεβέντης ἤ ὁ …τρελλός τοῦ χωριοῦ; (διόρθωσις)

Πάντα μὲ εὕρισκαν σύμφωνη αὐτὰ ποὺ ἔλεγε ὁ Λεβέντης, ἀκόμη κι ἐὰν ἐγνώριζα πὼς δὲν θὰ τοῦ ἐπιτραπῇ ἀπὸ κανέναν νὰ εἰσέλθῃ στὸ κΥνοβούλιον.
Ἀπὸ ὅσα ὅμως ἀντιλαμβάνομαι μόνον ἐγὼ τὸν συμπαθῶ. Βλέπω τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογικῶν ἀναμετρήσεων κι ἀντιλαμβάνομαι…
Κάποιοι, ἴσως οἱ περισσότεροι, νὰ θεωροῦν πὼς ὁ Λεβέντης εἶναι γιὰ τὰ πανηγύρια. Ἴσως νὰ τὸν πιστεύουν γιὰ τὸν τρελλὸ τοῦ χωριοῦ. Διότι ἐὰν τὸν θεωροῦσαν γιὰ σοβαρό, δὲν θὰ τὸν ἄφηναν στὰ μετόπισθεν καὶ στοὺς …ἀγνοουμένους τῆς «πολιτικῆς» τοῦ τόπου.

Συνέχεια →

Σιγὰ μὴ κατεβάσουν τοὺς μισθοὺς στὰ 300 εὐρώ. Λαγοὺς μᾶς πέταξαν!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἐδημοσίευσα μερικὲς σκέψεις μου ἀναφορικῶς μὲ τοὺς μισθοὺς καὶ τὸ ποῦ θέλουν νὰ τοὺς κατεβάσουν. (Μπορεῖτε νὰ τὶς διαβάσετε στὸ πέρας τῆς δημοσιεύσεως.)
Ἦταν τότε ποὺ βγῆκε ὁ Μέργος καὶ μᾶς ἐνημέρωσε γιὰ τὸ …ὑψηλὸν τῶν μισθῶν ποὺ ἔχουν φθάσῃ στὰ …586 εὐρώ. Δῆλα δὴ οὐσιαστικῶς ὁ Μέργος μᾶς ἐνημέρωσε γιὰ τὸ ὅ,τι οἱ μισθοὶ θὰ κατεβοῦν κι ἄλλο. Ἀλλὰ δὲν μᾶς εἶπε τὸ ποῦ θὰ φθάσουν!!! 

Ἄλλο σημεῖον, στὸ ὁποῖον βασίζομαι, γιὰ νὰ γράψω σήμερα ἐτοῦτες τὶς σκέψεις μου,  εἶναι τὸ ὅ,τι προσφάτως ἡ τρόικα ἐζήτησε ἀπὸ τοὺς κρατοῦντες νὰ χώσουν στὴν φυλακὴ πολιτικοὺς καὶ ἐπιχειρηματίες, διότι πρέπει νὰ μᾶς ἡρεμήσουν καὶ νὰ μᾶς μαλακώσουν, πρὸ κειμένου νὰ ἀκολουθήσουν νέα, δυσβάστακτα μέτρα. 

Συνέχεια →

Ἐλεύθεροι σκύλοι καὶ ἀδέσποτοι ἄνθρωποι.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μάστιγα. Ἀλλὰ τὰ ζῶα εἶναι ἁπλῶς ἡ εἰκόνα αὐτοῦ ποὺ ἐμεῖς εἴμαστε.
Ξέρετε, δὲν πιστεύω πὼς εἶναι ἡ κρίσις ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον ἐγκαταλείπουν τὰ ζῶα τους στοὺς δρόμους..
Πρῶτα εἶναι ὁ φόβος, ποὺ τοὺς καταλαμβάνει, ἀλλὰ τὸ σημαντικότερον ὅλων εἶναι τὸ ὅ,τι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἤδη πρὸ πολλοῦ …νεκροί. 
Τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα εἶναι πὼς τὰ συναισθήματα, ἡ ἀνθρωπιά, ὁ λόγος ὑπάρξεώς μας σὲ αὐτὸν τὸν Συνέχεια →

Νὰ πᾶς στὴν κόλαση, πατέρα τοῦ φοιτητοῦ ποὺ πέθανε…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Πέθαναν Θεέ μου. Ο διαλυμένος ψυχισμός και το φτωχό μου τσερβέλο δεν το αντέχουν. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ, δεν μπορώ να το αναλύσω. Δεν θέλω να το αναλύσω.

Σήμερα Χάρο έχουμε. Μαύρα όλα, σαν τη στάχτη που τα δηλητηρίασε, σαν τα σύννεφα που στοίχειωσαν τον ουρανό μας. Δυο λόγια μόνο και σωπαίνω.

Άλλα δυο παιδιά προστέθηκαν στην άθλια λίστα των παράπλευρων απωλειών του Μνημονίου. Εισέπνευσαν δηλητήριο στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να μην κρυώνουν. Είκοσι χρονών παλληκάρια ρε. Σαν τα κρύα τα νερά. Σαν τον Ψηλορείτη.

Συνέχεια →