Μὲ ἡγάπησες γλῶσσα μου…
μὲ ἔρωτα ἔγειρες στὴν ἀγκαλιὰ μου…
ἡδονὴ ἡ πρόσφορος λαλιὰ σου…
κόσμημα τῆς Παγγαίας Ἐσὺ…
Ῥίγησε τὸ κορμὶ μου…
πλανήθηκε ὁ νοῦς μου
στὴν ἀπεράντη γαλήνη τοῦ δικοῦ σου…
κι ἀνδρώθηκε μὲ τὴν ἰδικήν σου εἰκόνα…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Ὅταν βλέπῃς τὸν ἐχθρό ποὺ θέλεις…
Ἔγραψα τὶς σκέψεις μου γιὰ τὸ ποιοί πιστεύω πὼς κάνουν κακό στὴν Πατρίδα μου στὸ «Οἱ πραγματικοί ἐχθροί τῆς Πατρίδος μου εἶναι οἱ «Ἕλληνες»» καὶ διέκρινα ἕναν ἀπίστευτο ἀνθελληνισμό σὲ ἀρκετούς, ἀπὸ ὅσους τὸ διάβασαν…. Μοναδικό τους μέλημα νὰ ὑπερασπισθοῦν τὰ προσωπικά τους πιστεύω… Οὔτε γιὰ μίαν στιγμή ἐστάθησαν νὰ ἀναρωτηθοῦν γιὰ ὅσα τοὺς «κατηγορῶ»…
Οἱ πραγματικοὶ ἐχθροὶ τῆς ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΟΥ εἶναι οἱ «Ἕλληνες»!
Λοιπόν… Κάποιοι τὸ ἔχετε παρακάνει…. Καὶ μἀλιστα πάρα, μὰ πάρα πολύ!
Σᾶς διαβάζω ὅλους κι ἔχω ἀρχίσει νὰ σᾶς θεωρῶ ΟΛΟΥΣ ἐπικινδύνους γιὰ τὴν ΔΙΚΗ μου Πατρίδα! ΟΛΟΥΣ! Διότι πλέον ἔχω καταλάβει πὼς πατρίδα δική σας εἶναι ἡ θρησκεία σας!
Μοῦ στέλνουν οἱ χριστιανοί ὑβριστικά κείμενα γιὰ τοὺς δωδεκαθεϊστές. Δὲν τὰ σχολιάζω, ἀλλὰ πικραίνομαι. Ἐσεῖς μωρέ εἶσθε Ἕλληνες; Ἀπὸ ποῦ κι ἔως ποῦ; Δὲν ντρέπεσθε λίγο; Ἀντὶ νὰ καταπιασθεῖτε μὲ τὰ προβλήματα τῆς χώρας, ὁ μόνος καϋμός σας εἶναι ἐὰν οἱ δωδεκαθεϊστὲς εἶναι εἰλικρινεῖς ἢ ὄχι; Ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι;
Πολίτες κατὰ τοῦ «δὲν πληρώνω»!
Ἄρχισαν τὰ ὄργανα!
Κάτι πιτσιρικάδες (ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν οὖτε κἄν τὰ στοιχειώδη καὶ ὑποχρεωτικά γιὰ τὴν ὕπαρξί μας) ἐσφράγισαν τὰ ἀκυρωτικά μηχανήματα εἰσιτηρίων. Ἔλα ὅμως ποὺ κάποιοι πολίτες ἀκόμη σκέπτονται…
[dailymotion id=xhppwz]
Ἡγέτες μαριονέτες!
Δὲν μπορῶ νὰ γνωρίζω τὰ κίνητρα καὶ τοὺς στόχους τῶν ἐμπλεκομένων στὴν ἐπίθεσι κατὰ τοῦ Καντάφι. Αὐτὸ ποὺ γνωρίζω εἶναι ὅτι ἐμεῖς δὲν ἔπρεπε νὰ εἴμαστε ἐκεῖ. Ἂς ἀφήσουν κάποιοι τὰ περὶ «συμμαχίας» τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ὅσων ἐπισύρει. Ὑπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι γιὰ νὰ τὸ ἀποφύγουμε. Μέ πρῶτον καὶ κύριον τὰ «παιχνίδια» τοῦ ΝΑΤΟ στὸ Αἰγαῖο καὶ ἡ συμμετοχή του ἢ συνενοχή του, στὰ τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας.
Φῦγε τώρα!
Φῦγε τώρα…
Καὶ μή ξανὰ ἔλθῃς ποτέ! Τώρα φύγε.. Εἶναι καιρός…
Φῦγε πρὶν σὲ …«φύγουν» ἄλλοι. Φῦγε γιὰ νὰ προλάβῃς, νὰ σώσῃς τὸ τομάρι σου. Ἀρκετὰ ἔχεις λάβει ὡς ἀνταμοιβή, σοῦ φθάνουν…
Φῦγε γιὰ νὰ γλυτώσῃς… Φῦγε ὄρθιος…
Αὐτό…
Ανοικτή προ-ειδο-ποίηση του Δημήτρη Ιατρόπουλου, ως συμμετοχή στην Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης
Αυτά τα σύννεφα είναι δικά μας, και τα ποτάμια αυτής της χώρας και τα δέντρα. Και όλα τα κορίτσια και τα αγόρια και τα πουλιά.