Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΡΕΠΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΕΡΓΙΑ καὶ τὸ ἀριδοξάπλωμα. Κοινῶς, τοῦ ἀρέσει νὰ κάθεται κι ὅσο περσότερο ἀράζει τόσο πιὸ πολὺ στενεύει τὸ μυαλὸ καὶ φαρδαίνουν τὰ ὀπίσθια ἢ κρέμονται οἱ κοιλιὲς ὣς τὸ πάτωμα. Ἔτσι, προτιμᾶ νὰ πάρῃ τ’ αὐτοκίνητο ἀντὶ νὰ περπατήσῃ· σπάνια ἀνεβαίνει ἀπ’ τὶς σκάλες, ἀντ’ αὐτοῦ χρησιμοποιεῖ τὸ ἀσασέρ· τοῦ ἀρέσει νἆναι «φίλαθλος» καὶ νὰ παρακολουθῇ «ἀγῶνες» ἀλλ’ ἀποφεύγει νὰ γυμνάζεται. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις
Ὑπὸ κάποιον ὁπτικὸν πρῖσμα ἡ θρησκεία δὲν εἶναι ὄπιον τοῦ λαοῦ.
Βεβαίως αἱ θρησκεῖαι ΔΕΝ εἶναι τὸ «ὄπιον τοῦ λαοῦ», ἢ τῶν λαῶν.
Δὲν εἶναι ΚΑΙ διότι τὸ εἶπεν ἐκεῖνος ποὺ τὸ εἶπε.
Ὅμως, τὸ συγχωροχάρτιον (indulgentiam) δὲν τὴν δίδει εὐκόλως κάποιον -σχετικῶς- ἐλεύθερον πνεῦμα εἰς αὐτὰς «ἐφ᾿ ὅλης τῆς ὕλης».
Ἐξαιρέσει τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι ἴσως ἡ μοναδικὴ πλέον «ἐθνικὴ» θρησκεία, ἡ θρησκεία ποὺ «ἔφτειαξε», συνετήρησε καὶ διέσωσε τὴν «ἐθνικότητα» ἑνὸς ἔθνους, ὅλαι αἱ ἄλλαι ἔχουν κάποια στοιχεῖα ἐνοχλητικῶς πονηρὰ ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὰς στοχεύσεις των ἔναντι τοῦ ἐκτὸς τοῦ «ποιμνίου» των χώρου. Συνέχεια
Τὸ ὁμόπλευρον τρέξιμον τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων.

Ἄν παρατηρῆ κανεῖς προσεκτικὰ τοὺς ἀρχαιοελληνικοὺς ἀμφορεῖς διαφόρων περιόδων, που παριστάνουν ἀθλητὲς που τρέχουν, θὰ διαπιστώση μία ἄγνωστη, σὲ πολλούς, λεπτομέρεια. Ἡ λεπτομέρεια αὐτὴ ἀφορᾶ στὴν τεχνικὴ τοῦ τρεξίματος τῶν ἀρχαίων. Συνέχεια
Τί μέλλει γενέσθαι μετά τίς εὐρωεκλογές;
Τὶ μέλλει γενέσθαι μετὰ τὶς εὐρωεκλογές;
Ὅ,τι θὰ ὑπάρξει ἀλλαγὴ καὶ εἴσοδος ἄλλων προσώπων στὴν πολιτικὴ σκηνὴ εἶναι δεδομένο. Αὐτὸ ποὺ δὲν εἶναι βέβαια γνωστὸ ἀκόμη εἶναι ἐὰν ἡ ἐκδίωξη τῶν εὐρωφεντεραλιστικῶν λαμογιῶν καὶ ἡ ἀντικατάστασή τους μὲ ἄλλους πολιτικοὺς ποὺ σήμερα πρεσβεύουν τὴν ἐπιστροφὴ στὸ ἀρχικὸ σχῆμα τῆς συνεργασίας ἰσχυρῶν ἐθνικῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης, θὰ ἔχει ὄντως τὸ ἐπιθυμητὸ ἀποτέλεσμα. Συνέχεια
Ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἀπόλυτα συνυπεύθυνη γιὰ τὴν κατάντια τῶν Ἑλλήνων.
Δυστυχώς, η ελληνική Δικαιοσύνη, αντί να επιμείνει αυστηρά στην εφαρμογή του ελληνικού δικαίου, όπως αυτό πηγάζει από το Σύνταγμα των Ελλήνων, τελικά εφαρμόζει το κατοχικό δίκαιο των δανειστών. Το ακριβώς αντίθετο έπραξε το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας αρκετές φορές και πολλά άλλα Συνταγματικά Δικαστήρια άλλων χωρών όπου μπήκε το ΔΝΤ, τα οποία προστάτεψαν τους αντίστοιχους λαούς , εφαρμόζοντας το εθνικό τους δίκαιο και όχι αυτό που επέβαλε το ΔΝΤ και το οποίο ερχόταν σε αντίθεση με τα αντίστοιχα Συντάγματα.Τί εἶναι ὁ Εὐρωσκεπτικιστής;
Επειδή ο ευρωσκεπτικισμός αρχίζει και γίνεται σιγά σιγά της μόδας και πολλοί διεκδικούν τον τίτλο, να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
Ευρωσκεπτικιστής δὲν είναι αυτός που ασκεί κριτική στην ΕΕ, επειδή δεν μας δίνει ακόμη περισσότερα φτηνά δάνεια.
Ευρωσκεπτικιστής δεν είναι αυτός που πιστεύει πως τα προβλήματά μας θα λυθούν αν η ΕΚΤ κόψει κι άλλο χρήμα. Συνέχεια