Ἑλλήνων Ὕβρις.

Όλα ασπρόμαυρα και πάλι,  μόνο που σιώπησε η χώρα πολύ πριν της κόψουμε εμείς την γλώσσα. Την είχαμε από χρόνια ισοπεδώσει κι έτσι δεν υπάρχει σπίτι με αυλή να κλειστούμε στα όρια της και να λέμε το σεργιάνι μας το κάναμε στον κόσμο κι ας ήταν δυο μέτρα γης. Δεν υπάρχει καφενές να μαζεύει αυτούς που μένουν, τον δώσαμε αντιπαροχή με αντάλλαγμα μία πολυθρόνα από φορμάικα και έναν φτηνιάρικο πολυέλαιο να κρέμεται πάνω από τα σκυμμένα μας κεφάλια. Δεν θα αντέξουμε στο ασπρόμαυρο γιατί ξεβάψαμε από μοναχοί μας. Ξεριζώσαμε τα γεράνια μας που από κάτω κρύβαμε το κλειδί. Ξεράναμε τις γαριφαλιές που από προγιαγιά σε γιαγιά και από γιαγιά σε μάνα σου παραδιδόταν προς φύλαξη. Ξέρεις τι αγωνία είναι να φυλάξεις ένα κλαράκι; Σαν όλη η ελπίδα της συνέχειας να ήταν σε αυτή μόνο την ρίζα. Ξεράναμε τους ήχους της πατρίδας με τόση βία που ξεριζώσαμε από μέσα μας και τον ήχο του καημού. Δεν ξέρουμε πια ούτε πώς να κλάψουμε. Και ο θρήνος μας είναι τόσο παράφωνος που δεν τον αντέχει ούτε το μέσα μας.

Στά ὑπόγεια τῆς βουλῆς κι ὁ φάκελλος τῶν γερμανικῶν ὀφειλῶν;

Κάτι περίεργο συμβαίνει με τον όγκο των φακέλων των Γερμανικών οφειλών του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου που πρόσφατα συλλέχθηκαν από κάθε άλλο Υπουργείο ή Υπηρεσία και συγκεντρώθηκαν στην Βουλή!
Που “φυλάσσονται” άραγε όλοι αυτοί οι “απόρρητοι” φάκελλοι;
Ποιες είναι οι συμφωνίες που έχουν γίνει (γιατί έχουν ήδη γίνει) με την Γερμανία;
Οι φάκελλοι ερευνώνται για να διεκδικήσουμε αυτά που οφείλει η Γερμανία, ή για να βρεθεί τρόπος απαλλαγής της από τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδος;
Ή θα ισοσκελίσει το χρέος αναλαμβάνοντας να χρηματοδοτήσει για τα επόμενα 5 χρόνια συνέδρια εναντίον της δολοφονίας αθώων από κατακτητές και της αρπαγής του πλούτου και του χρυσού μιας χώρας (κάτι Συνέχεια →

Δολοφόνοι ποιητῶν καὶ ἡρώων…

 Γράφει ὁ simple man
Κάθε μέρα που περνά σε αυτή την ήττα που ζούμε δεν είναι η ίδια η ήττα που πονά αλλά ότι ξεμακραίνουν όλα. Λες και δεν μπήκαμε εμείς σε καράβι αλλά ό,τι μάς έδενε με αυτό το κομμάτι γης έλυσε τους κάβους και μάς άφησε πίσω. Στην κουπαστή χωρίς να μάς κουνάνε μαντήλι οι Ποιητές και οι Ήρωες μας κοιτάζουν κατάματα με το βλέμμα του προδωμένου που δεν καθρεπτίζει τίποτε άλλο μέσα του παρά μόνο απογοήτευση. Λες και μέσα στους αιώνες πόνταραν σε μας για την Αθανασία τους αλλά αποδειχθήκαμε τα πιο κουτσά άλογα του ιπποδρόμου της Ιστορίας. Κι όμως εμείς στις παρελάσεις καμαρωτά καλπάζαμε στις επετείους μνήμης Ποιητών και Ηρώων!  Συνέχεια →

Σφαιρικὴ πραγματικότης καὶ γραμμικὲς ἀντιλήψεις.

 Πολλές φορές έχω συμμετάσχει σε διάφορες συζητήσεις, με ποικιλία θεματολογιών. Είτε πολιτικού περιεχομένου, είτε φιλοσοφικού, επιστημονικού, και άλλα πολλά. Αυτό που παρατηρώ κάθε φορά είναι το ίδιο φαινόμενο, ξανά και ξανά, ο εκάστοτε ομιλητής εμμένει τόσο πολύ στην τοποθέτηση του ώστε στο τέλος καταντάει να γίνει έως και δογματικός και αδιάλλακτος.

 Ο καθ’ ένας, όντας εντεταγμένος σε ένα σύνολο ή ίσως και ακόμα ειδικότερα, σε ένα υποσύνολο ενός συνόλου, είτε αυτή είναι η ιδεολογία του, η ομάδα του, η θρησκεία του, κλπ, φέρει κάποιες αντιλήψεις επί διαφόρων θεμάτων τις οποίες και ενστερνίζεται. Συνεπώς, σε έναν πιθανό αντίλογο, θεωρεί σχεδόν πάντα ότι έχει δίκιο και ότι η τοποθέτηση του είναι ορθή.

Συνέχεια →

Ἀπάντησις σὲ ἀναφορά.

Η προώθηση στην Βουλή από τον Βουλευτή Νίκο Νικολόπουλο, άρθρου μου για τις περικοπές των μισθών των πιλότων, βατραχανθρώπων, ανδρών των ειδικών δυνάμεων, έτυχε επιλεκτικής απάντησης από τους Υπουργούς “Εθνικής Άμυνας” και Οικονομικών.
Κουβέντα όμως για τα υπόλοιπα!!!!
Ούτε από τον κύριο Νικολόπουλο, ούτε από τους παραπάνω!
Γιατί όλοι τους υπηρέτησαν Κυβερνήσεις οι οποίες ενέχονται για όλα τα αναφερόμενα! Γιατί όλοι τους ψήφισαν το Μεσοπρόθεσμο γιά να μην χάσουν τα 8.000¤ αποζημίωση, το 25% φορολογική απαλλαγή, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα προκλητικά προνόμια, τους μετακλητούς και τους διορισμούς συγγενών σε υψηλόμισθες θέσεις. Την στιγμή που ένα χωριό 3.500 Ελλήνων έχει οδηγηθεί στην αυτοκτονία, εξ αιτίας των νόμων που ψήφισαν και των κυβερνήσεων που στήριξαν.
Συνέχεια →

Ποιά θά εἶναι ἡ ἀπάντησις τῶν μαθητῶν στήν διένεξι ἐκπαιδευτικῶν-κυβερνήσεως;

Αυτή η σιγή από πλευράς μαθητών είναι ανησυχητική. Υπάρχει όμως πολλή «μουρμούρα»…
Μήπως έχουν ήδη αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση σκόπιμα επέλεξε την  συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να φέρει σε ρήξη τους μαθητές και τους γονείς με τους εκπαιδευτικούς και απλώς περιμένουν την σπίθα για να ακολουθήσει η μαθητική έκρηξη; Ό,τι στην πραγματικότητα οι κυβερνώντες δεν ενδιαφέρονται για τους μαθητές αλλά για το πώς θα ευχαριστήσουν τους δανειστές;
Εξάλλου δεν είναι η πρώτη φορά  που θα σταθούν οι μαθητές στο πλάι των εκπαιδευτικών με καταλήψεις Συνέχεια →