Ἡ κοροϊδία τῶν μαθητῶν.

Τι δεν τους λένε ούτε οι γονείς τους (γιατί προφανώς δεν το ξέρουν) και φυσικά κρύβει επιμελώς η …Τριμερής κυβέρνηση.
Ότι στο εξής για να συνεχίσει να λειτουργεί σωστά ένα Δημόσιο Σχολείο πρέπει να βρεί…σπόνσορα!
Ότι οι τάξεις θα έχουν πλέον 35-40 μαθητές!
Ότι για να μάθουν-αποφοιτήσουν πρέπει να πληρώσουν φροντιστήριο!
Ότι όταν αποφοιτήσουν θα ενταχθούν στο 64% των νέων που είναι άνεργοι.
Ότι αν είναι τυχεροί και βρουν δουλειά, δεν θα έχουν πλέον το δικαίωμα άδειας και οι κοπέλες χάνουν δικαίωμα για άδεια μητρότητας, θηλασμού κλπ. (γιατί από τις 15 Μαΐου παύουν να ισχύουν οι συλλογικές συμβάσεις)
Συνέχεια

Γιά ποιές ἀπεργίες συζητᾶμε;

Όταν ένας λαός βρίσκεται υπό κατοχή, τα κλαδικά αιτήματα και οι συνδικαλιστιού τύπου απεργίες, δεν μου λένε απολύτως τίποτα. Και ειδικά όταν γίνονται μεμονωμένα. Δηλαδή κάθε κλάδος χωριστά και μόνον όταν θίγονται τα δικά του δικαιώματα…
Το αν θα δώσουν εξετάσεις τα παιδιά δεν με προβληματίζει τόσο, όσο το ό,τι τα παιδιά δεν έχουν σωστή παιδεία και κυρίως ό,τι όποια σχολή και να βγάλουν, δούλοι και ραγιάδες θα είναι…

Συνέχεια

Ἑορτή τῆς μητέρας;

Πᾶνε 20 χρόνια ἀπὸ τὴν τελευταία φορὰ ποὺ φώναξα τὴν λέξη «μαμὰ» καὶ κάποιο πρόσωπο γύρισε νά μου ἀπαντήσῃ … ἡ Ἐλπίδα ἔφυγε νωρὶς νωρίς.
Καὶ ἀπορῶ … Συνέχεια

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες…

Εἶμαι κατηγορηματικὰ ἀντίθετος σὲ ὅσους ἐπιλέγουν ἀκριβῶς αὐτὲς τὶς ἡμέρες γιὰ νὰ κάνουν ἀντιθρησκευτικὸ καὶ ἀντιχριστιανικὸ show off γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ποὺ εἶμαι ἐξ ἴσου κατηγορηματικὰ ἀντίθετος στὸν ἄσφαιρο σαρκασμὸ κατὰ ὅποιας θρησκείας τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ θρησκεία αὐτὴ καὶ οἱ πιστοί της, τὴν τιμοῦν μέσα ἀπὸ κάποιο λατρευτικὸ τυπικό.
Τὴν ἴδια στιγμή, θεωρῶ αἰσχρὸ καὶ βαθύτατα ῥατσιστικὸ τὸ «ἔθιμο» τοῦ καψίματος τοῦ Ἰούδα καθὼς στοχοποιεῖ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς συγκεκριμένη φυλὴ καὶ χώρα.
(Γιὰ νὰ ἀποκρυπτογραφήσω λίγο τὴν πρώτη παράγραφο νὰ πῶ, πὼς κατὰ τὴ γνώμη μου οἱ «συντεταγμένες- ὀργανωμένες θρησκεῖες» ποὺ δροῦν ὡς «ἐπίσημη θρησκευτικὴ ἐπιλογὴ ἑνὸς Κράτους» συνιστοῦν ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητας).
Συνέχεια

Μήπως εἴμαστε μελλοθάνατοι καί δέν τό παραδεχόμαστε;

Τὸ περίεργον τῆς σημερινῆς μας πραγματικότητος εἶναι πὼς ἕνα τμῆμα τῆς κοινωνίας μας εἶναι ἀπολύτως ἀφυπνισμένο κι ἕνα ἄλλο ἀπολύτως …στὴν κοσμάρα του. Σὰν νὰ μὴ συμβαίνῃ κάτι σοβαρό. Σὰν νὰ ἔχουν ὅλα καλά… Σὰν νὰ πρόκειται αὔριο τὸ πρωΐ νὰ ξυπνήσουμε καὶ νὰ εὑρεθοῦμε σὲ μίαν κατάστασι λίγο καλλιτέρα ἀπὸ τὰ …καλλίτερά μας.
Ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἐὰν τὸ καλό-ἐξετάσουμε, τί ἔχει ἀλλάξει;
Τίποτα, θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ. Πάλι διηρεμένοι παραμένουμε, πάλι πίσω ἀπὸ κόμματα τρέχουμε καὶ πάλι μεταθέτουμε τὶς ὅποιες, μικρὲς ἤ μεγάλες μας εὐθύνες, εἶτε στὸ ἀπώτερον μέλλον, εἶτε, στὸν ὁποιονδήποτε ἄλλον.
Φταίει δῆλα δὴ τὸ GAPατο γιὰ κάθε μας συμφορά, ἀλλὰ ὄχι ἐμεῖς ποὺ τοῦ ἐδώσαμε ἐξουσία.
Φταίει ὁ Πάγκαλος μὲ τὶς διαπιστώσεις του ἀλλὰ ὄχι ἐμεῖς ποὺ τοῦ δίδουμε λόγο.
Φταίει ὁ Σαμαρᾶς γιὰ τὸ ξεπούλημα ἀλλὰ ὄχι ἐμεῖς ποὺ τὸν ἀναδείξαμε.
Συνέχεια

Τὸ ὁμόθρησκον τῶν Ἑλλήνων.

Ὅσοι νοιάζονται καὶ ἀγαποῦν τὸ Ἔθνος μας γνωρίζουν ὅτι ἔχει τέσσερα ἰσχυρὰ θεμέλια, διαχρονικῶς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προβάλουμε. Τὸ Ὅμαιμον, τὸ Ὁμόγλωσσον, τὸ Ὁμόθρησκον καὶ τὸ Ὁμότροπον. Ἤτοι, τὴν κοινὴ καταγωγὴ καὶ γλῶσσα, τὴν ἴδια θρησκεία, τὰ κοινὰ ἤθη καὶ ἔθιμα (παραδόσεις καὶ πολιτισμό). Τοῦτο ἔχει ὁρισθῆ ἤδη πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια: «Τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι, ἤθεά τε ὁμότροπα» (Ἡρόδοτος). Μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε πάντοτε Κράτος (δική μας δηλαδὴ Ἀρχή), ὅμως Ἔθνος καὶ Πατρίδα εἴχαμε ἀνέκαθεν. Θὰ ἀναδείξουμε μὲ τὸ παρὸν σημείωμα τὸ Ὁμόθρησκον, γιὰ νὰ καταδείξουμε στοὺς ἀμφισβητοῦντες τὴν συνέχεια τοῦ Ἔθνους μας, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος δὲν ἔχει ἀλλάξει τίποτε ἐπὶ τῆς οὐσίας στὴν Θρησκεία τῶν Ἑλλήνων ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Ἀρκεῖ μιὰ μικρὴ ὑποχώρησις ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν ἀπὸ ἀκρότητες καὶ στερεότυπα (δόγματα), ἀρκεῖ μία στοιχειώδης παραδοχή, ὥστε μποροῦμε νὰ φέρουμε φῶς καὶ ἐλπίδα πνευματικῆς ἀναγεννήσεως στὸν Ἑλληνισμό, ἀντὶ ἐχθρότητος, πνευματικοῦ διχασμοῦ (1) καὶ ἐν τέλει μαρασμοῦ, ποὺ λειτουργεῖ πρὸς ὄφελος τῆς PaxJudaica, τῆς NewWorldOrder (Νέας Παγκοσμίου Τάξεως ἤ Παγκοσμιοποιήσεως) ποὺ μᾶς ἐπιτίθεται μὲ ὅλα τὰ μέσα.

Συνέχεια