Παράδειγμα προς μίμηση…
Κάποτε ζούσε ένας γέρος. Τα μάτια του δεν έβλεπαν καλά, η ακοή του ήταν χάλια, τα γόνατά του δεν τον κρατούσαν και ο γέρος περπατούσε με μεγάλη δυσκολία. Όταν έτρωγε δεν μπορούσε να κρατήσει σταθερά το κουτάλι του και συχνά λέρωνε το τραπεζομάντηλο. Ο γιος του και η νύφη του, κοιτούσαν με περιφρόνηση τον γέρο και αποφάσισαν να τον ταΐζουν καθιστό πάνω στο πάτωμα, στη γωνιά του δωματίου.
Στίς 20 Ἰουλίου τοῦ 1792 ὁ Ἀλῆ πασᾶς ἔπαθε μεγάλη καταστροφή ἀπό τούς Σουλιῶτες καί ἀπό τόν Λάμπρο Τζαβέλλα. Τόσος ἦταν ὁ τρόμος τοῦ Ἀλῆ, πού ἔσκασε δύο ἄλογα στήν φυγή του. Αὐτόν ἀκριβῶς τόν πανικό περιγράφει ὁ Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης μέ τό ποιήμα του «Ἡ Φυγή».
Ἡ Φυγή
Τ΄ἄλογο, τ΄ ἄλογο Ὁμέρ Βρυώνη, τό Σούλι ἐχούμηξε καί μᾶς πλακώνει. Συνέχεια
Κάθε πράξη του Παρατηρητή εκλύει Ενέργεια, δημιουργώντας “πτυχές” και “κύματα” στο Περιβάλλον του, το οποίο πλέον διαποτίζεται από Ενέργεια της ίδιας ποιότητας, επηρεάζοντας με την σειρά του τον ίδιον τον Παρατηρητή που βρίσκεται και κινείται μέσα σε αυτό.
Ή πιο απλά …
Σὰν σήμερα ἡ ἡμέρα τοῦ θανάτου του.
Σὰν σήμερα ἐκεῖνο τὸ ὁρμητικὸ παλληκάρι, μὲ μόλις διακόσιους συντρόφους, ἀντετάχθῃ στὶς ὀρδὲς τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν Τούρκων τῆς Θεσσαλονίκης.
Σὰν σήμερα, παρὰ τὴν προσωπική του ἀγωνία, κατάφερε νὰ βοηθήσῃ στὴν διάσωσι πολλῶν ἀόπλων ἀπὸ τὰ Βασιλικά.
Συνέχεια
Ἕνα ιδιαιτέρως σημαντικό γεγονός της πρώιμης περιόδου της τουρκοκρατίας στην Κρήτη ήταν η επανάσταση τουΔασκαλογιάννη, που ξέσπασε το 1770. Η επανάσταση αυτή εντάσσεται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο των Ορλωφικών και της επιθετικής προς την οθωμανική αυτοκρατορία πολιτικής της Μ.Αικατερίνης της Ρωσίας.
Τα Σφακιά, όπου υπήρξαν το κέντρο προετοιμασίας της επανάστασης, ήταν μια ορεινή,απομακρυσμένη περιοχή από τα διοικητικά κέντρα και δεν επέτρεπε τη συχνήπαρουσία των Τούρκων εκεί. Οι Σφακιανοί πλήρωναν τους φόρους τους και έτσι δεν δέχονταν άλλες οχλήσεις από τους Τούρκους.
Επειδή η επαρχία Σφακίων βρέχεται από θάλασσα, οι κάτοικοί της βρήκαν εκεί διέξοδο. Εκμεταλλευόμενοι την επιτόπια ξυλεία ναυπηγούσαν μικρά πλοιάρια στο Μπρόσγιαλο και στο Λουτρό και Συνέχεια
Ο Αριστοτέλης ήταν ένας από τους κορυφαίους φιλοσόφους και επιστήμονες της Κλασσικής εποχής. Ιδρυτής της περιπατητικής φιλοσοφίας, ο συστηματικότερος, μεθοδικότερος νους του αρχαίου κόσμου και ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές όλων των εποχών. Όπως επίσης και θεμελιωτής και πρόδρομος πλήθους παλαιότερων όσο και νεότερων κλάδων της επιστήμης.
Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγιρα, το σημερινό Σταυρό στη βορειοανατολική ακτή της Χαλκιδικής (η οποία ήταν γνήσια ελληνική πόλη που την είχαν ιδρύσει άποικοι από την Άνδρο και η Χαλκίδα 665 π.Χ., οι οποίοι μιλούσαν μια παραλλαγή της ιωνικής διαλέκτου) και πέθανε στο κτήμα της μητέρας του στη Χαλκίδα το 322 π.Χ. Οι γονείς του, Νικόμαχος και Φαιστίδα, κατάγονταν από τους οικιστές της Χαλκιδικής. Συγκεκριμένα, ο πατέρας του, ανήκε στο γένος ή τη συντεχνία των Ασκληπιαδών και πολλοί λένε Συνέχεια
