Ἐγύρισε ταὶς πλάταις του·
φεύγει, φεύγει ὁ προδότης·
ἀλαμπῆ σέρνει τ᾿ ἅρματα
φαρμακερά, τὸ στῆθος του
ἔγινεν ᾅδης.
Τὸν σταυρὸν καὶ τοὺς Ἕλληνας
ἄφησ᾿ ὀπίσω, ἐξάπλωσεν
ἀδελφικῶς τὴν χεῖρα του
῾ς τοὺς τούρκους, κ᾿ ἐπροσκύνησε
βάρβαρον νόμον. Συνέχεια
Αὐτὸ μὲ τὴν προγονολατρεία, ποὺ ἔχουμε πάθει, ἔχει πολλὲς παγίδες.
Κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς κυττοῦν μόνον τὰ καλὰ τῶν παππούδων μας, δίχως νὰ ἐρευνοῦν τὰ στραβά τους καὶ τὰ ἀνάποδά τους. Κάποιοι μέσα στὸ μυαλό μας ἔχουμε διαγράψει τὰ πάθη, τὰ λάθη, τὰ στραβὰ καὶ παραμένουμε μόνον στὰ ὡραῖα τους.
Ὅμως, δυστυχῶς, κι αὐτοὶ ἄνθρωποι ἦσαν καὶ μάλιστα ἀκριβῶς ἴδιοι μὲ ἐμᾶς. Πανομοιότυποι.
Η παρακάτω παραβολή βασίζεται στο 16σέλιδο δοκίμιο Thrower Star του Loren Eiseley (1907-1977), που δημοσιεύθηκε το 1969 στο The Unexpected Universe. Thrower Star είναι επίσης ο τίτλος μιας ανθολογίας με έργα του Eiseley, που εκδόθηκαν το 1978, (συμπεριλαμβανομένου του δοκιμίου), το οποίο ολοκληρώθηκε λίγο πριν από το θάνατο του. Η ιστορία υιοθετήθηκε και προσαρμόστηκε από πολλούς ομιλητές στο διαδίκτυο και έχει εμπνεύσει φιλανθρωπικούς φορείς, παρέχοντας ένα συναρπαστικό όραμα για την προώθηση της φιλανθρωπίας.
Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά. Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μη κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα ευρώ και 11 λεπτά. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.
Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.
– Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις ότι μιλώ με τον αδελφό μου που έχω χρόνια να τον δω.
*Δυό χρόνια* επεράσανε από την εντεκάτη
του Ιουλίου το πρωί, μας γέμισε φαρμάκι.
Χαθήκαν ήρωες δεκατρείς, όχι δεν είναι απάτη Συνέχεια
Παράδειγμα προς μίμηση…
Κάποτε ζούσε ένας γέρος. Τα μάτια του δεν έβλεπαν καλά, η ακοή του ήταν χάλια, τα γόνατά του δεν τον κρατούσαν και ο γέρος περπατούσε με μεγάλη δυσκολία. Όταν έτρωγε δεν μπορούσε να κρατήσει σταθερά το κουτάλι του και συχνά λέρωνε το τραπεζομάντηλο. Ο γιος του και η νύφη του, κοιτούσαν με περιφρόνηση τον γέρο και αποφάσισαν να τον ταΐζουν καθιστό πάνω στο πάτωμα, στη γωνιά του δωματίου.
