Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα

2 Ἰουνίου 1941. Μαζική ἐκτέλεσις ἀμάχων ἀπό τούς γερμανούς στό Κοντομάρι Χανίων

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Οἱ Κρῆτες ἔχουν πληρώσει πολύ ἀκριβά τήν ἀγάπη τους γιά τήν πατρίδα καί τήν ἐλευθερία. Ἐναντίον τῶν Ἐνετῶν ἐπανεστάτησαν 27 φορές καί ἄλλες 4 φορές ἐναντίον τῶν τούρκων μέ ὅλα τά γνωστά ἐπακόλουθα αὐτῶν πού ἡττῶνται ἀλλά δέν ὑποτάσσονται.

Στήν Μάχη τῆς Κρήτης ἀντιστάθηκαν μέ ὅλες τους τίς δυνάμεις, νέοι, γέροι, γυναῖκες καί παιδιά ἀλλά ὁ ἀγώνας ἦταν ἄνισος. Στίς 30 Μαΐου ἔπεσε καί ἡ τελευταία μεγάλη πόλις, τό Κάστρο, στά χέρια τῶν γερμανῶν , οἱ ὁποίοι ἀπεδείχθησαν στυγεροί δολοφόνοι τῶν ἀνυπόκτακτων Κρητῶν.

Στίς 2 Ἰουνίου, ἀμέσως μετά τήν κατάκτησι τῆς νήσου ἀπό τίς ὀρδές τοῦ Γκαίρινγκ, ἔγινε ἡ πρώτη μαζική ἐκτέλεσις ἀμάχων στήν κατεχομένη Εὐρώπη, στό Κοντομάρι Χανίων. Συνέχεια →

«Κρυψάνες», οἱ ὑπόγειες κρύπτες τῶν Μακεδονομάχων

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ επιτυχὴς δράση τῶν Ἑλληνικῶν ἀντάρτικων ὁμάδων στὴν περιοχὴ Φλώρινας – Μοναστηρίου, δημιούργησε μία ἀσφαλὴ ζώνη ὃπου ἐκεῖ  εὕρισκαν καταφύγιο καὶ  τὰ σώματα ἂλλων περιφερειῶν ὃπως πχ  τοῦ Βάρδα ποῦ πέρασε ἐκεῖ  τὸ χειμῶνα τοῦ 1906-7.

Ἦταν τὸ βασίλειο τῆς «κρυψάνας», ὃπως ἒλεγαν τότε, τὶς ὑπόγειες κρύπτες. Δὲν ὑπῆρχαν μεγάλα βουνὰ  μὲ ἀπέραντα δάση καὶ  ἀναρίθμητα σκόρπια μαντριά, ὃπως στὸ  Μορίχοβο. Εὑρίσκοντο ἐξ ἂλλου τουρκαλβανικὰ  χωριὰ  στὰ ψηλότερα σπλάχνα τοῦ  Περιστεριοῦ (Κισάβα, Ὂστρετς, Ζλουκουκιάνι).  Ἀναγκάζονταν λοιπὸν  τὰ  σώματα νὰ  μένουν στὰ χωριὰ καὶ  νὰ τρυπώνουν στὶς «κρυψάνες».
Κάθε σπίτι εἶχε μία τουλάχιστον καὶ συχνὰ  δύο καὶ  τρεῖς «κρυψάνες», τεχνικότατα φτιαγμένες.
Συνέχεια →

Κίνδυνος Εὐρωκαταιγίδας

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μετά τήν ἡλιακή καταιγίδα – πού δέν ἦλθε ἤ τουλάχιστον δέν τήν ἀντιληφθήκαμε στό βαθμό πού «ἔπρεπε» – ἔρχεται ἡ εὐρωκαταιγίδα. 

Αὐτή σίγουρα θά κάνῃ τήν ἐμφάνισί της καί ὅσο καθυστερεῖ τόσο πιό καταστρεπτική θά εἶναι. 

Μηνύματα εἰσπράττουμε ἀπό ὅλη τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωσι ἀλλά καί ἀπό τήν χώρα μας.

Μινώταυρος

Η κρίση εξελίσσεται στο επόμενο στάδιο της – στο κοινωνικό, «διανθισμένο» με πολιτικές, με εθνικές, καθώς επίσης με θρησκευτικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες φαίνεται πως θα κλιμακωθούν ανεξέλεγκτα, απειλώντας την Ελλάδα και ολόκληρη την Ευρώπη. Συνέχεια →

Δημήτριος Πλαπούτας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης, στρατιωτικός και πολιτικός.

Ο Δημήτριος Πλαπούτας γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1786 στην Παλούμπα Αρκαδίας και ήταν δευτερότοκος γιος του κλεφταρματολού Νικόλα – Κόλια Πλαπούτα από τον Σουλιμά Μεσσηνίας. Νεαρότατος έγινε αρματολός και σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε τη Στεκούλα Κολοκοτρώνη, ανιψιά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, με τον οποίο ταύτισε τον πολεμικό του βίο και τις πολιτικές του θέσεις.

Το 1811, καταδιωκόμενος από τους Τούρκους, κατέφυγε στα Επτάνησα, όπου υπηρέτησε στον Αγγλικό Στρατό ως λοχαγός. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στο χωριό και ανέλαβε καπόμπασης στους Δεληγιανναίους. Το 1819 κατέφυγε και πάλι στα Επτάνησα, αφού κατηγορήθηκε για φόνο Τούρκου στην Αλωνίσταινα. Στη Ζάκυνθο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.

Συνέχεια →

Ὁ χρόνος καὶ οἱ μεταλλωρύχοι.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

“Θα σας διηγηθώ μια ιστορία που λένε ότι είναι αληθινή. Προφανώς, συνέβη κάπου στην Αφρική”.
     

Έξι μεταλλωρύχοι εργάζονται σε μια πολύ βαθειά σήραγγα και βγάζουν ορυκτά από τα έγκατα της γης. Ξαφνικά, μια κατολίσθηση φράζει την έξοδο της σήραγγας και τους απομονώνει από τον έξω κόσμο. Μόλις γίνεται αυτό, με μια γρήγορη ματιά, χωρίς να πουν λέξη, εκτιμούν την κατάσταση. Είναι όλοι τους πολύ έμπειροι και καταλαβαίνουν αμέσως πως το μεγάλο πρόβλημα θα είναι το οξυγόνο. Αν κάνουν ό,τι πρέπει, τους μένουν τρεις, το πολύ τρεισήμισι ώρες αέρα.
Ο κόσμος απέξω ξέρει πως είναι εκεί εγκλωβισμένοι, μια τέτοια κατολίσθηση όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να ανοίξουν τη σήραγγα από την αρχή για να κατέβουν να τους βρουν. Θα προφτάσουν πριν τους τελειώσει ο αέρας;
Οι έμπειροι μεταλλωρύχοι αποφασίζουν πως πρέπει να εξοικονομήσουν όσο Συνέχεια →

Δημήτριος Μακρῆς. Ἕνας ἥρως ὑψηλοῦ ἤθους!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

 

Ο Δημήτριος Μακρής, (Γαβαλού, 1772 – 1841). Φιλικός και οπλαρχηγός του Αγώνα, από τους ισχυρότερους της Δυτικής Στερεάς. Γιος του Ευάγγελου Μάκρη που είχε πάρει μέρος στα Ορλωφικά, ο Δημήτριος Μακρής ήταν αρχικά κλέφτης υπό τον καπετάνιο Γιώργο Σφάλτο, μετά το θάνατο του οποίου ανέλαβε την αρχηγία του σώματος του. Λίγο αργότερα, διορίστηκε αρματολός του Ζυγού. Ήταν ανάμεσα στους ελάχιστους μεγαλοκαπετάνιους που δεν υπηρέτησε στην αυλή του Αλή πασά και πάντοτε βρισκόταν σε εχθρότητα μαζί του. Τις παραμονές της Επανάστασης ο Μακρής μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία και υπήρξε εκείνος που έδωσε το έναυσμα της επαναστατικής έκρηξης στη Δυτική Ελλάδα, χτυπώντας Οθωμανούς φοροεισπράκτορες στη Σκάλα του Μαυρομάτη (5 Μαΐου 1821). Συνέχεια →