Ἡ ἔννοια τῆς ἀποχῆς εἶναι ἡ ἀπαξίωσις τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Αὐτὸ εἶναι τὸ πραγματικὸ μήνυμα ποὺ πρέπει νὰ δοθῇ στὶς ἐκλογές.
Οἱ φτωχοὶ ψηφοφόροι πολώνονται στὸ γεγονὸς ὅτι θὰ εἶναι περισσότεροι οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ ἀγνοοῦν τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ὅπλο τῶν ἐκλογῶν εἶναι τῶν κυβερνώντων καὶ ὄχι τῶν ψηφοφόρων.
Οἱ ψηφοφόροι ἐπίσης ἀγνοοῦν ὅτι «δὲν μποροῦν νὰ ψηφίσουν», διότι γιὰ νὰ εἶναι πραγματικὴ ἡ ψῆφος τους προϋποθέτει ἄμεση ἀνακλητότητα, συνεπῶς οἱ ψηφοφόροι πηγαίνουν νὰ ἐκλέξουν καὶ ὄχι νὰ ψηφίσουν.
Υπενθυμίζουμε πως στις χώρες της Δύσεως οι ψηφοφόροι δεν μπορούν να αλλάξουν τις πολιτικές, μέσα από τις εκλογές – επειδή οι κυριαρχούσες ελίτ ελέγχουν όποιον τις κερδίσει. Οι εκλογές δίνουν μεν την εντύπωση της Δημοκρατίας, αλλά η ψήφος των ανθρώπων δεν αλλάζει τις πολιτικές που ευνοούν τις ελίτ. Ως εκ τούτου, η βούληση του λαού είναι ανύπαρκτη – ουδέποτε εφαρμόζεται. Με ακόμη πιο απλά λόγια, οι ελίτ ουσιαστικά «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες αντιπαραθέσεις των εμμίσθων από τις ελίτ πολιτικών. Συνέχεια
Ηλιθιότητα είναι να κυβερνάς, χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πόσων ανθρώπων την ζωή καταστρέφεις – ενώ ταυτόχρονα αυτοκαταστρέφεσαι.
Τὸ Ἑλληνικὸν παράδοξον
Χωρίς καμμία αμφιβολία, η κατάσταση της Ελλάδας είναι κατά πολύ χειρότερη σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια – ισχύει δηλαδή το κάθε πέρυσι και καλύτερα. Το δημόσιο χρέος είναι κατά πολύ υψηλότερο, τόσο σε απόλυτα νούμερα, όσο και σε σχέση με το ΑΕΠ, όπου πλησιάζει στην στρατόσφαιρα, το κόκκινο ιδιωτικό έχει εκραγεί, οι καταθέσεις έχουν εξαϋλωθεί, οι κρατικές επιχειρήσεις ξεπωλούνται, τα σπίτια πλειστηριάζονται, οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν καταρρεύσει, οι νέοι εγκαταλείπουν μαζικά την χώρα, το δημογραφικό επιδεινώνεται, έχει χαθεί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια, οι Έλληνες εξευτελίζονται από τους πάντες κοκ. Συνέχεια
Έχουμε 4.769.000 εργαζόμενους (20% νόμιμοι ξένοι), σε σύνολο πληθυσμού 10.750.000 χωρίς τους παρανόμους μετανάστες – ενώ από αυτούς οι 900.000 είναι άνεργοι. Επίσης 2.600.000 συνταξιούχους και 566.000 τακτικούς υπαλλήλους του δημοσίου. Επομένως οι 3.869.000 εργαζόμενοι πρέπει να συντηρήσουν τους 2.600.000 συνταξιούχους (επειδή τα χρήματα των ταμείων τους έχουν κάνει φτερά), τους 566.000 δημοσίους υπαλλήλους, τους 900.000 ανέργους και το υπόλοιπο 2.815.000 του πληθυσμού (τις οικογένειες), με μισθούς πείνας. Άρα συνολικά 6.881.000, γεγονός που σημαίνει πως σε κάθε εργαζόμενο αντιστοιχούν 1,78 μη εργαζόμενοι, συν όσοι δεν είναι καταγεγραμμένοι νόμιμα στην χώρα – οπότε ο λογαριασμός δεν βγαίνει.
Δεν θέλω να τονίσω το αυτονόητο: το ότι με την λεηλασία των Ελλήνων και με νέα μέτρα λιτότητας θα επιτύχουμε πλεόνασμα 3,82% το 2018, καθώς επίσης ρυθμό αναπτύξεως 2,5% χωρίς επί πλέον δημόσιες επενδύσεις – άρα τον τετραγωνισμό του κύκλου! Προτιμώ να υπενθυμίσω την φράση ενός Έλληνα διανοουμένου «Φυλετικά δεν είμαστε Έλληνες», την οποία συμπλήρωσε ένας επόμενος λέγοντας: «Πρέπει να απαλλαγούμε από τον κακό μας εαυτό, ήλθε η ώρα να απελευθερωθούμε από τον Έλληνα». Επίσης πως η απίστευτη παρακμή της σημερινής, «προοδευτικής» διανοήσεως, ολοκληρώθηκε με την υβριστική έκφραση μίας καθηγήτριας, σύμφωνα με την οποία «Οι σύγχρονοι Έλληνες, με τις αναφορές τους στην Αρχαία Ελλάδα, θέλουν να κρύψουν το άσχημο και γενετικά νόθο εθνικό τους πρόσωπο». Συνέχεια
Ντροπή μας; Ασφαλώς!
Η Ελλάδα δήλωσε πρωτογενή πλεονάσματα 6,9 δις €, οπότε υπερκάλυψε τους τόκους των δανείων της ύψους 6,02 δις € το 2016, κατά περίπου 900 εκ. € – με την βοήθεια προφανώς της υπερβολικής φορολογήσεως, αφού δεν υπήρξε ανάπτυξη.
Λογικά λοιπόν το δημόσιο χρέος θα έπρεπε να μειωθεί κατά το ίδιο ποσόν (900 εκ.). Εν τούτοις, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το χρέος αυξήθηκε κατά περίπου 3,2 δις € – οπότε δύσκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος από πού προέρχεται, αφού το πλεόνασμα μειώνει αντίστοιχα το χρέος, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, ενώ μόνο τα ελλείμματα το αυξάνουν.
