Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα

Ἡ μεγάλη ἐκείνη ἡμέρα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

10 Ἀπριλίου 1826. Ἡ μεγάλη Ἔξοδος!
Ἡ ἱεροτέρα πράξις τοῦ ’21!
Ἡ πιὸ δαφνοστεφανωμένη Ἔξοδος τῆς Παγκοσμίου Ἱστορίας.

Δὲν τὰ κατάφεραν οἱ περισσότεροι, θὰ ἀπαντήσουν κάποιοι.
Ναί, δὲν τὰ κατάφεραν. Ἀλλὰ ἐπολέμησαν ὅλοι! ΟΛΟΙ!!! Γιὰ μῆνες!
Ὅταν μπῆκαν στὴν μάχη ἐγνώριζαν πὼς ἔχουν περισσότερες πιθανότητες νὰ πεθάνουν παρὰ νὰ ζήσουν. Μὰ δὲν ἐδίστασαν. Μπῆκαν!
Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον ἡ Ἔξοδος!
Εἶναι καὶ ὅλη ἡ προηγουμένη διαδικασία. Εἶναι ὅλα ὅσα συνέβησαν κι ἔδεσαν, ἤ ἐχώρισαν, διὰ παντὸς τοὺς Συνέχεια →

Ὁ ὅρκος!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

 

Ὁ Κολοκοτρώνης ὁρκίζει τὸν υἱό του, στὰ μυστικὰ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας.
Ἀκόμη καὶ τὸ ἴδιο του τὸ παιδί, ἰδίως ἴσως αὐτό, φροντίζει πρὸ κειμένου νὰ ὁρκιστῇ!
Τὸ μυστικὸ μεγάλο…
Μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν σχέσι πατρὸς καὶ υἱοῦ…
Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ παίζῃ μὲ αὐτὰ τὰ θέματα…

Συνέχεια →

Τὸ ’21 καὶ οἱ πρωταγωνιστές του.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τελικῶς αὐτὸ τὸ διαδίκτυο εἶναι «θησαυρός»!!!
Μποροῦμε νὰ εὕρουμε εἰκόνες, πληροφορίες, γνώσεις ποὺ δύσκολα θὰ τὰ καταφέρναμε μόνοι μας νὰ τὶς συλλέξουμε. Κι ὅλο αὐτό, διότι χιλιάδες ἄνθρωποι, ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Γῆς, μὲ διαφορετικὲς ἀντιλήψεις ἴσως, μὲ μεράκι ὅμως καὶ μὲ ἀγάπη, φροντίζουν νὰ τὶς γνωστοποιήσουν.
Ἐχθὲς λοιπόν, ἐκεῖ ποὺ ἀναζητοῦσα εἰκόνες γιὰ τὸν Γέρο μας ἔπεσα ἐπάνω στὴν ὑπογραφή του. 
Θησαυρός!
Συνέχεια →

Πόσο σέ ἔχω ἀδικήσει καρδιά μου;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Γύρισα πρὶν λίγο. Κουρασμένος, σκεφτικός, δύσθυμος. Τὴν ὥρα ποὺ κλείδωσα τὸ αὐτοκίνητο τὸ βλέμμα μου διέκρινε το φῶς τοῦ φεγγαριοῦ νὰ διαχέεται στὰ λιβάδια. Πανσέληνος. Κάτι σκίρτησε μέσα μου. Σήκωσα τὸ κεφάλι ψηλά. Πουθενὰ τὸ φεγγάρι. Ἕνα κατάμαυρο σύννεφο σὲ σχῆμα γῦπα τὸ κάλυπτε. Συνέχεια →

Κάποιοι πραγματικοὶ Ἕλληνες!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Τὸ παρακάτω εἶναι ἀρκετὰ παλαιό, ἀλλὰ ἀπεφάσισα νὰ τὸ παρουσιάσω γιὰ νὰ καταδείξω πὼς δὲν χρειάζεται κάποιος νὰ εἶναι γέννημα-θρέμμα τῆς μαμᾶς Ἑλλάδος γιὰ νὰ εἶναι Ἕλλην.
Γιὰ παράδειγμα, Ἕλλην, δευτέρας γενεᾶς, τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ῥίζες του, τὶς ὁποῖες ἀναζητᾶ μετὰ μανίας, κάνει καὶ κάτι ἄλλο, πολὺ σπουδαιότερον!!! 
Μελετᾶ, διδάσκει καὶ διδάσκεται αὐτὸ ποὺ ἡ Φύσις του ἐπιτάσσει: Φυσικὲς Ἐπιστῆμες!
Ἀλήθεια, γνωρίζετε κάποιον ἄλλον λαό στόν πλανήτη, πού μοναδικό του μέλημα, ἀκόμη κι ὅταν ὅλα τά σκιάζει ἡ φοβέρα καί τά πλακώνει ἡ σκλαβιά, νά θέλῃ νά ἀναδείξῃ τήν ἐπιστήμη, τήν ἔρευνα καί τήν φιλοσοφία;

Συνέχεια →

Ἦταν κάποτε ἕνα σχολεῖο…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πῶς νά ζεσταθοῦν αὐτά τά ποδαράκια;

 Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ὅταν πρωτοεῖδα αὐτὲς τὶς φωτογραφίες, θυμήθηκα τὶς περιγραφὲς τῆς μητέρας μου καὶ τοῦ πατέρα μου, γιὰ τὶς συνθῆκες τῶν σχολείων ποὺ ἐφοίτησαν. Τραγικές! Ὑποδομὲς ἀνύπαρκτες ἔως ἐπιβαρυντικές, γιὰ τὰ παιδιά. 

Κι ὅμως…
Ἡ μητέρα μου, ἄν καὶ στὸ χωριό της ὑπῆρχε μόνον μία αἴθουσα, γιὰ περισσότερα ἀπὸ 150 παιδιά, ἐδήλωνε πὼς ἡ λαχτάρα της ἦταν νὰ μάθῃ γράμματα. 
Μόλις ἐτελείωνε τὸ σχολεῖο, ἔτρεχε στὰ χωράφια, μὲ τὰ ἀδέλφια της, καὶ πάντα, μέσα στὸ ταγάρι, μαζὺ μὲ τὸ ψωμί, ἤ τὸ παξιμάδι, ἦταν καὶ τὸ τετράδιο ἤ τὸ βιβλίο. 

Συνέχεια →