Οι Βαυαροί, (Γερμανοί) που ήρθαν με τον Όθωνα και κυβέρνησαν την Ελλάδα απολυταρχικά επί τριάντα ολόκληρα χρόνια (1833-1862), θα περιφρονήσουν και θα αγνοήσουν και τους φτωχούς λαϊκούς αγωνιστές του ’21, που είχαν ποτίσει με ποταμούς αιμάτων το δέντρο της λευτεριάς και που τώρα ζητούσαν αποκατάσταση.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
Ἡ εἰκαστικὴ προσέγγισις μίας «Αἰγαιοκεντρικῆς» θεωρίας.
Δείτε στο video μια -θέλω να πιστεύω ενδιαφέρουσα- εικαστική εισαγωγή στην γεωλογική και γλωσσολογική διάσταση μιας ‘Αιγαιοκεντρικής’ θεωρίας, αναφερομένης στην εξάπλωση των Ευρωπαϊκών λαών.
Η γνωστή Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογική θεωρία σε ρόλο αποκλειστικού επιστημονικού ερμηνευτή της μετακίνησης πληθυσμών, έχει επιβάλλει διεθνώς την ανεδαφική ιδέα, ότι οι Έλληνες προήλθαν από κάποια πρωτόγονη νομαδική φυλή, αρχικά ομόγλωσση, την οποία αποκαλούν «Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή (Π.Ι.Ε).
Συνέχεια
Οἱ τέσσερεις ἐποχές.
Τὶς παρακάτω φωτογραφίες μοῦ ἔστειλε ὁ Ἀντώνης, κάτοικος Γερμανίας.
Εἶναι πανέμορφες κι ἀπεφάσισα νὰ τὶς μοιρασθῶ μαζύ σας.
Εἶναι ὅμως κι ἀφορμὴ γιὰ κάποιες σκέψεις…
Αὐτὲς οἱ φωτογραφίες εἶναι μάρτυρες τῶν ἐναλλαγῶν, στὸ ἴδιο σημεῖο, ἀλλὰ σὲ διαφορετικὲς χρονικὲς στιγμές, αὐτῶν τῶν ἀλλαγῶν ποὺ ἐπιφέρουν οἱ ἐποχὲς στὴν Φύσι. Μαρτυροῦν οὐσιαστικῶς πὼς τίποτα δὲν εἶναι στατικό.
Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου!!!
Ἤ ὀρθότερα, ζήτω ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ ἀφετηρία τῆς παλιγγενεσίας μας ποὺ ξεκίνησε πρὸ 192 ἐτῶν ἀλλὰ ἀκόμη συμβαίνει!
Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου κάθε ἔτους, διότι τότε ξεκίνησαν κάποιοι ξυπόλητοι, ἀμόρφωτοι, ξεβράκωτοι καὶ πέταξαν τὸ πρῶτο καὶ πλέον βίαιον εἶδος μογγόλων.
Τὰ στίφη ὅμως οὐδέποτε ἔφυγαν. Διεδέχοντο πάντα τὸ ἕνα τὸ ἄλλο.
Συνέχεια
Τώρα ποὺ θὰ γυρίσῃ, θὰ τοὺς γ@μήσῃ…
Τὸ εἶπε, διὰ χειρὸς Καλογεροπούλου καὶ διὰ στόματος Παπακωνσταντίνου.
Τὸ εἶπε καὶ λίγες στιγμὲς πρὶν φύγει…
Ἀλλὰ κι ἔτσι νὰ μὴν τὸ ἔλεγε, τώρα ποὺ ξεκίνησε, διότι ξεκίνησε, κι ἔρχεται, καὶ στέλνει μηνύματα σὲ παλληκάρια καὶ κοπελιές, θὰ μᾶς τὰ πῇ ὁ ἴδιος…
Συνέχεια
Ἡ Ἑλληνικὴ λαλιά.
Ἀπὸ τὴν συγκλονιστικὴ ὁμιλία τοῦ Ὀδυσσέως Ἐλύτου γιὰ τὴν Κύπρο μας…
Ὁ Νομπελίστας ποιητής μας σὲ αὐτὴν τὴν λησμονημένη ὁμιλία, ἀναφέρεται στὴν ἐμπειρία του ἀπὸ τοὺς πέντε μῆνες ποὺ ἔζησε στὴν Κύπρο, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1970, ἀποδίδοντας μοναδικῶς τὴν ἱστορία καὶ τὴν παλλομένη ταὐτότητά της.