Καλλίτερα νὰ ξεκινήσουμε ἀπὸ τώρα τὸ τρέξιμο…
Διότι γιὰ καλό μας δὲν εἶναι…
Ἀφῆστε δὲ ποὺ αὐτοιὶ γνωρίζονται ἀπὸ τὰ παλαιά…
Συνεπῶς; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἄνθρωποι τῶν τοκογλύφων
Τὰ ἑκατομμύρια γιὰ τὰ κόμματα ὑπάρχουν….
Καὶ θὰ ὑπάρχουν… Καὶ θὰ ὑπάρχουν…
Ὅταν θά ἔλθῃ ὁ λογαριασμός, ἀπό ποῦ θά τά ἀξιώσουμε;
Ἀπό τούς ἀρχηγούς τους; Ἀπό τούς κομματᾶρχες τους; Ἢ ἀπό τούς ψηφοφόρους τους;
Ἀνοικτὴ Ἐπιστολή-καταγγελία πρός:
– Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
– Τον Πρωθυπουργό της Ελληνικής Κυβερνήσεως
και τους Υπουργούς της
– Τους Αρχηγούς όλων των Κομμάτων
– Τους Βουλευτές όλων των Κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου Συνέχεια
Ὁ στραγγαλισμὸς τῆς Ἑλλάδος: Πρόστιμα ἀναπτύξεως, ἐπιτόκια πτωχεύσεως.
Πρὶν σᾶς παρουσιάσω τὸ παρακάτω, κι ἐφ΄ ὅσον δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς μεταφέρω κάποιες σκέψεις μου.
Στὸ μπακάλικο τῆς γειτονιᾶς μου, κάποτε, (τὰ καλοκαίρια ποὺ περνούσαμε στὴν Ἑλλάδα) ὁ μπακάλης εἶχε ἕνα τεφτέρι κι ἔγραφε καθημερινῶς πόσα ἐπλήρωσε καὶ πόσα εἰσέπραξε. Οὐδέποτε θὰ μποροῦσε νὰ καταφέρῃ ὁ κύρ-Μῆτσος νὰ πάρῃ σύνταξι, ἐὰν τὰ ἔξοδά του ἦσαν περισσότερα ἀπὸ τὰ ἔσοδά του. Ἀπλὴ μπακαλικὴ ἐσπούδασε ὁ κύρ Μῆτσος καὶ τὰ κατάφερε θαυμάσια. Καὶ ἐπρόκοψε, καὶ ἀπήλαυσε παιδιὰ κι ἐγγόνια καὶ σὲ κανέναν δὲν χρωστοῦσε. Συνέχεια
Στὸ μπακάλικο τῆς γειτονιᾶς μου, κάποτε, (τὰ καλοκαίρια ποὺ περνούσαμε στὴν Ἑλλάδα) ὁ μπακάλης εἶχε ἕνα τεφτέρι κι ἔγραφε καθημερινῶς πόσα ἐπλήρωσε καὶ πόσα εἰσέπραξε. Οὐδέποτε θὰ μποροῦσε νὰ καταφέρῃ ὁ κύρ-Μῆτσος νὰ πάρῃ σύνταξι, ἐὰν τὰ ἔξοδά του ἦσαν περισσότερα ἀπὸ τὰ ἔσοδά του. Ἀπλὴ μπακαλικὴ ἐσπούδασε ὁ κύρ Μῆτσος καὶ τὰ κατάφερε θαυμάσια. Καὶ ἐπρόκοψε, καὶ ἀπήλαυσε παιδιὰ κι ἐγγόνια καὶ σὲ κανέναν δὲν χρωστοῦσε. Συνέχεια
Τί ἐψήφισες πατριώτη;
Τί νά σχολιάσῃ κάποιος;Τὸ μόνον ποὺ προσπαθήσαμε νὰ καταλάβουμε εἶναι τὸ τί ἔλεγαν, μόνον παρατηρῶντας τὸ ὗφος τους…
Καὶ ἰδοῦ:
- Ἀλέξανδρος: Ἄδωνις: «Καλά ῥέ παιδιά, μπορεῖτε νά πιστεύσετε ὅτι μᾶς ξανά ἐφήφισαν τά ζῷα;»
Ἡ σοδειά τῆς ἀμορφωσιᾶς ξεπουλᾶ ἄρον ἄρον τήν Ἑλλάδα
Βγάζουν την Ελλάδα άρον άρον στο σφυρί, δήθεν για την αποπληρωμή των χρεών των κατοίκων της. Οι επόμενες γενιές θα βλαστημούν τα κόκαλά όλων αυτών των αχρείων και όσων τους ψήφισαν συμφωνώντας ή αδιαφορώντας για το μεγάλο ξεπούλημα. Αυτή θα είναι η τιμωρία όλων αυτών των φοβισμένων ανθρωπάριων ψηφοφόρων, των αχρείων πολιτικάντηδων και των γελοίων τεχνοκρατίσκων που, αν και πήγαν κάποτε να σπουδάσουν, μείνανε αμόρφωτοι και κατάπιαν αμάσητο το χάπι της ανάπτυξης που τους σέρβιρε η φιλελεύθερη οικονομία. Η αμφισβήτηση παρέμεινε έννοια παντελώς ακαθόριστη γι’ αυτούς. Όσο για την ανθρωπιά δεν τίθεται ζήτημα. Αλαζόνες και ανάλγητοι, έχουν λησμονήσει τον θάνατο. Νομίζουν πως δεν τους αφορά. Υπάρχει μονάχα για τα κατώτερα, τα λαϊκά στρώματα. Αμ δε… Συνέχεια