Τὸ ὁρίζει ἡ κυβέρνησις; Τὸ ὁρίζει τὸ Σύνταγμά τῆς πολιτείας; Ἢ τὸ ὁρίζει τὸ δικαστικό σῶμα; Ἔχω μπερδευθεῖ πάρα πολὺ μὲ τὰ ἀλβανά!
Δὲν μπορῶ νὰ ξεκαθαρίσω τὶ ἀκριβῶς ἀπεφάσισε ἡ δικαστική τους ἐξουσία ἀναφορικῶς μὲ τὶς συμφωνίες ποὺ ὑπεγράφησαν μεταξύ τῆς κυβερνήσεώς τους καὶ τῆς δικῆς μας.
Δὲν ἀναφέρομαι στὰ ὅσα κρύβονται ἀπὸ πίσω. Οὔτε στὸ χρῆμα ποὺ ἔχει πέσει ἀπὸ ἕναν κακὸ γείτονα σὲ ἕναν ἄλλον κακό γείτονα. Οὔτε στοὺς Συνέχεια
Ὅταν κάθε μορφὴ ἐνεργείας «πρέπει» νὰ περάσῃ ὑπό τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχό τους, εἶναι αὐτονόητον, πὼς στὸν πλανήτη, ὅσο ἐμφανίζονται ἐνεργειακὰ ἀποθέματα, δὲν θὰ ὑπάρχουν λαοὶ ἐλεύθεροι!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=aL_KxtYZCRw]
Τὸ παρακάτω περιστατικό, εἶναι μία ἀκόμη ἔκφρασις τοῦ «τουρκικοῦ» ἐπεκτατισμοῦ. Τὰ θέματα τοῦ Αἰγαίου γιὰ τοὺς γείτονες εἶναι «ξεκάθαρα». Τὸ θέμα ὅμως, γιὰ ἐμᾶς, εἶναι πώς ἐπίσης εἶναι ξεκάθαρα. Τὸ δικό μας ξεκάθαρα μὲ τὸ δικό τους «ξεκάθαρα» δὲν συνάδει. Δυστυχῶς, εἴπαμε, ἔχουμε κουδουνίστρες. Δὲν ἔχουμε ἡγέτες.
Ἀλήθεια, τί γίνεται ὅταν ἔχῃς μίαν κουδουνίστρα γιὰ ἡγέτη; Καὶ μάλιστα τέτοιοιου εἴδους; Θὰ τὴν ἐμπιστευόσουν σὲ ἕνα παιδί γιὰ νὰ παίζῃ; Ἢ θὰ τὴν ἔστελνες γιὰ ἀνακύκλωσι δίχως δεύτερη σκέψι;
Γράφει ὁ Γιῶργος Ἀδαλῆς μίαν δυνατὴ καταγγελία γιὰ τὴν διαπλοκή, τὰ πετρέλαια, τὴν ΑΟΖ καὶ τὸ …ἀνύπαρκτον τῶν δικῶν μας κυβερνήσεων.
Λέτε νά …λανθάνῃ; Ἔ, τότε, θὰ πρέπη νὰ τὸν διαψεύσουν.
Μποροῦν ὅμως;
Αποκάλυψη ΤΩΡΑ» : Από το «Μάλτα Γιοκ» στο «Καστελόριζο Γιοκ»
Γράφει ο
Γιώργος Αδαλής
Ήρθε λοιπόν ο Νταβούτογλου και μια μέρα πριν έρθει , φρόντισε με την συνέντευξή του να επιβεβαιώσει μια άλλη μια φορά ότι η Ελληνική Διπλωματία είναι τόσο «ζωντανή» όσο και το άγαλμα της κοιμωμένης του Χαλεπά!
Επί μήνες τώρα ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών απειλεί στους Έλληνες διπλωμάτες: «Ή με μας ή με το Ισραήλ»!
Και οι Έλληνες διπλωμάτες δεν απαντούν ! Συνέχεια
Στὴν σελίδα τοῦ φίλου Ἀλεξάνδρου* βρῆκα αὐτά:
Σημείωσις (μεταγενεστέρα ἀλλὰ …ἐπὶ τῆς οὐσίας) γιὰ τὰ κάτωθι
Ὁ κος Μάρτης, ποὺ γράφει, ἦταν ἐπίσης ὑπουργὸς αὐτῶν τῶν κυβερνήσεων ἄρα καὶ μετέχων τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος, καθὼς φυσικὰ καί, ἐν μέρει (δὲν θὰ πῶ συνολικῶς), συνεργός, τοὐλάχιστον σὲ ὅσα συνέβησαν ἐπὶ δικῆς του περιόδου εὐθύνης, ἐφ΄ ὅσον καὶ τότε, ὅπως καὶ τώρα φυσικά, ἡ διαπλοκὴ ὑφίστατο. Συνεπῶς ὁ κος Μάρτης ἦταν καὶ γνώστης, ἐκ τῶν ἔσω, ὅλων αὐτῶν ποὺ τώρα καταγγέλλει δημοσίως καί, ἐπὶ τέλους, διαπιστώνουμε ἐμεῖς οἱ χαχόλοι πλέον ἀπὸ κοινοῦ. Γιατί δέν ἐμίλησε τότε περί διαπλοκῆς;; Γιατί δέν παρῃτήθη τότε λόγῳ διαπλοκῆς; Γιατί δέν τά ἔγραφε ἀπό τότε τά περί διαπλοκῆς;
Ὑπῆρχαν βέβαια καὶ ἐπὶ ἐποχῆς του οἱ «γνωστοὶ-ἄγνωστοι νταβατζῆδες» (κατὰ καραμανλῆ νεωτέρου) στὰ «ἐντός, ἐκτὸς κι ἐπὶ τὰ αὐτά». Ἦσαν δῆλα δὴ αὐτοὶ ποὺ «ἔλυαν κι ἔδεναν» διαρκῶς στὰ τῶν ἀποφάσεων γιὰ ἐπενδύσεις, γιὰ ἐνέργεια καὶ γιὰ ἀνάπτυξιν. Σωστά. Καὶ ἦσαν, εἶναι καί, (κατὰ πῶς φαίνεται), θὰ εἶναι (γιὰ ἀρκετὸν καιρὸ ἀκόμη) καὶ οἱ μόνοι ποὺ ἤλεγχαν, ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχουν «θέσεις-κλειδιὰ» τέτοιες, ποὺ νὰ καθορίζουν τὸ ἐὰν ἡ χώρα θὰ ἀναπτυχθῇ ἢ θὰ μείνῃ ὑπό-ἀνάπτυκτος καὶ θὰ τὴν λεηλατοῦν, ἐφ΄ ὅσον θὰ τοὺς συμφέρη ἢ ὄχι. Ἀληθῆ ὅλα τοῦτα… Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἡ ὑποχρέωσις, τῆς ἀνοχῆς ἢ τῆς μή.
Τὸ ἐὰν (ἤ ὄχι) ἐπὶ ἐποχῆς του ἡ διαπλοκὴ δροῦσε στὸ παρασκήνιον καὶ σήμερα (ἐπισήμως) διαφεντεύει τὴν χώρα, εἶναι μία συνθήκη ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Συνέχεια
