Η ικανότατη Κυβέρνηση της Τουρκίας προσπαθεί για άλλη μία φορά να δημιουργήσει προηγούμενο με τον προκλητικό χάρτη που εξέδωσε η Κρατική εταιρία “Τουρκικά Πετρέλαια” με τον οποίο καταλαμβάνει την Ελληνική ΑΟΖ μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου. Για άλλη μία φορά η Τουρκία δημιουργεί τετελεσμένο, το οποίο τουλάχιστον θα δημιουργήσει προσκόμματα στην περίπτωση που η Ελληνική Κυβέρνηση ξυπνήσει και ανακοινώσει την Ελληνική ΑΟΖ.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐνέργεια
Ἐρωτήματα περί συμβάσεως ΚΟΥΠΕΡ.
Σημείωσις (μεταγενεστέρα ἀλλὰ …ἐπὶ τῆς οὐσίας) γιὰ τὰ κάτωθι
Ὁ κος Μάρτης, ποὺ γράφει, ἦταν ἐπίσης ὑπουργὸς αὐτῶν τῶν κυβερνήσεων ἄρα καὶ μετέχων τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος, καθὼς φυσικὰ καί, ἐν μέρει (δὲν θὰ πῶ συνολικῶς), συνεργός, τοὐλάχιστον σὲ ὅσα συνέβησαν ἐπὶ δικῆς του περιόδου εὐθύνης, ἐφ΄ ὅσον καὶ τότε, ὅπως καὶ τώρα φυσικά, ἡ διαπλοκὴ ὑφίστατο. Συνεπῶς ὁ κος Μάρτης ἦταν καὶ γνώστης, ἐκ τῶν ἔσω, ὅλων αὐτῶν ποὺ τώρα καταγγέλλει δημοσίως καί, ἐπὶ τέλους, διαπιστώνουμε ἐμεῖς οἱ χαχόλοι πλέον ἀπὸ κοινοῦ. Γιατί δέν ἐμίλησε τότε περί διαπλοκῆς;; Γιατί δέν παρῃτήθη τότε λόγῳ διαπλοκῆς; Γιατί δέν τά ἔγραφε ἀπό τότε τά περί διαπλοκῆς;
Ὑπῆρχαν βέβαια καὶ ἐπὶ ἐποχῆς του οἱ «γνωστοὶ-ἄγνωστοι νταβατζῆδες» (κατὰ καραμανλῆ νεωτέρου) στὰ «ἐντός, ἐκτὸς κι ἐπὶ τὰ αὐτά». Ἦσαν δῆλα δὴ αὐτοὶ ποὺ «ἔλυαν κι ἔδεναν» διαρκῶς στὰ τῶν ἀποφάσεων γιὰ ἐπενδύσεις, γιὰ ἐνέργεια καὶ γιὰ ἀνάπτυξιν. Σωστά. Καὶ ἦσαν, εἶναι καί, (κατὰ πῶς φαίνεται), θὰ εἶναι (γιὰ ἀρκετὸν καιρὸ ἀκόμη) καὶ οἱ μόνοι ποὺ ἤλεγχαν, ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχουν «θέσεις-κλειδιὰ» τέτοιες, ποὺ νὰ καθορίζουν τὸ ἐὰν ἡ χώρα θὰ ἀναπτυχθῇ ἢ θὰ μείνῃ ὑπό-ἀνάπτυκτος καὶ θὰ τὴν λεηλατοῦν, ἐφ΄ ὅσον θὰ τοὺς συμφέρη ἢ ὄχι. Ἀληθῆ ὅλα τοῦτα… Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἡ ὑποχρέωσις, τῆς ἀνοχῆς ἢ τῆς μή.
Τὸ ἐὰν (ἤ ὄχι) ἐπὶ ἐποχῆς του ἡ διαπλοκὴ δροῦσε στὸ παρασκήνιον καὶ σήμερα (ἐπισήμως) διαφεντεύει τὴν χώρα, εἶναι μία συνθήκη ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Συνέχεια
Πετρέλαια ὑπάρχουν, ἀλλὰ ποιός θὰ τὰ βγάλῃ;
Πόσα χρόνια γνωρίζουν στὰ κυβερνητικὰ κλιμάκια γιὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν πετρελαίων (καὶ γενικότερα τῶν ὑδρογονανθράκων) στὴν χώρα μας; Πολλά! Πάρα πολλά!
Κάπου ἐδιάβαζα γιὰ ἀναγωγή στὰ χρόνια τοῦ Βενιζέλου ἢ τοῦ Τρικούπη!
Κι ἔτσι νὰ μὴν εἶναι, ἔχουμε ἀκούσει δεκάδες κραυγὲς ἐπί κραυγῶν (βλέπε καὶ Πάγκαλο) ἀναφορικῶς μὲ τὴν μὴ ὕπαρξι πετρελαίων στὴν χώρα μας. Τὸ γιατί, λογικὰ ἐὰν τὸ ἔβλεπες, πρὶν καταγράψουν οἱ δορυφόροι (κι ἐπιβεβαιώσουν) τὴν ὕπαρξιν πετρελαίων, εἶναι πασιφανές. Μία λεκάνη! Μία συγκεκριμένη δομή ἐδαφῶν. Μία συγκεκριμένη σεισμογενὴς συμπεριφορά.
Ὁ λόγος γιὰ τὸν Σωτήρη Σοφιανόπουλο.
Ἔκανα λόγο γιὰ τὸν Σωτήριο Σοφιανόπουλο στὸ «τὸ μεγαλύτερο χρέος μας μήπως τό ἔχουμε στὴν Μιχαλοῦ;;;»
Θὰ πρέπει ὅμως νὰ κάνω κάποια ἀναφορὰ γιά τὸν μεγάλο αὐτὸν Ἕλληνα ποὺ τόσο πολύ διώχθηκε ἀπὸ κάθε «ἑλληνικὴ» κυβέρνησι τὶς τελευταῖες δεκαετίες…
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3c2MZIQrxbk&feature=player_embedded]
Τό μεγαλύτερο χρέος μήπως τὸ ἔχουμε στὴν Μιχαλοῦ;;;;
Θὰ μᾶς τό φέρουν μὲ τὸ πολύ μαλακὸ μοῦ φαίνεται….
Στὴν ἀρχὴ ….«δὲν ὑπῆρχαν πετρέλαια»!!!
Μετὰ …«ἴσως καὶ νὰ ὑπῆρχαν πετρέλαια»!!!!
Τώρα …«μᾶλλον ὑπάρχουν πετρέλαια»!!!
Πότε θὰ τὰ δοῦν; Πότε θὰ τὰ ἀνακαλύψουν; Πότε θὰ μᾶς τό ἀνακοινώσουν;
Πάντως ἀκόμη στὶς θεωρίες εἴμαστε…..
Στὰ ΝΕΑ διαβάζουμε γιὰ «μεγάλες πιθανότητες» ὑπάρξεως πετρελαίων…..
Ἐνέργεια καὶ ἀναπτυξιακοὶ τομεῖς.
Σημείωσις (μεταγενεστέρα ἀλλὰ …ἐπὶ τῆς οὐσίας) γιὰ τὰ κάτωθι
Ὁ κος Μάρτης, ποὺ γράφει, ἦταν ἐπίσης ὑπουργὸς αὐτῶν τῶν κυβερνήσεων ἄρα καὶ μετέχων τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος, καθὼς φυσικὰ καί, ἐν μέρει (δὲν θὰ πῶ συνολικῶς), συνεργός, τοὐλάχιστον σὲ ὅσα συνέβησαν ἐπὶ δικῆς του περιόδου εὐθύνης, ἐφ΄ ὅσον καὶ τότε, ὅπως καὶ τώρα φυσικά, ἡ διαπλοκὴ ὑφίστατο. Συνεπῶς ὁ κος Μάρτης ἦταν καὶ γνώστης, ἐκ τῶν ἔσω, ὅλων αὐτῶν ποὺ τώρα καταγγέλλει δημοσίως καί, ἐπὶ τέλους, διαπιστώνουμε ἐμεῖς οἱ χαχόλοι πλέον ἀπὸ κοινοῦ. Γιατί δέν ἐμίλησε τότε περί διαπλοκῆς;; Γιατί δέν παρῃτήθη τότε λόγῳ διαπλοκῆς; Γιατί δέν τά ἔγραφε ἀπό τότε τά περί διαπλοκῆς;Ὑπῆρχαν βέβαια καὶ ἐπὶ ἐποχῆς του οἱ «γνωστοὶ-ἄγνωστοι νταβατζῆδες» (κατὰ καραμανλῆ νεωτέρου) στὰ «ἐντός, ἐκτὸς κι ἐπὶ τὰ αὐτά». Ἦσαν δῆλα δὴ αὐτοὶ ποὺ «ἔλυαν κι ἔδεναν» διαρκῶς στὰ τῶν ἀποφάσεων γιὰ ἐπενδύσεις, γιὰ ἐνέργεια καὶ γιὰ ἀνάπτυξιν. Σωστά. Καὶ ἦσαν, εἶναι καί, (κατὰ πῶς φαίνεται), θὰ εἶναι (γιὰ ἀρκετὸν καιρὸ ἀκόμη) καὶ οἱ μόνοι ποὺ ἤλεγχαν, ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχουν «θέσεις-κλειδιὰ» τέτοιες, ποὺ νὰ καθορίζουν τὸ ἐὰν ἡ χώρα θὰ ἀναπτυχθῇ ἢ θὰ μείνῃ ὑπό-ἀνάπτυκτος καὶ θὰ τὴν λεηλατοῦν, ἐφ΄ ὅσον θὰ τοὺς συμφέρη ἢ ὄχι. Ἀληθῆ ὅλα τοῦτα… Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἡ ὑποχρέωσις, τῆς ἀνοχῆς ἢ τῆς μή.
Τὸ ἐὰν (ἤ ὄχι) ἐπὶ ἐποχῆς του ἡ διαπλοκὴ δροῦσε στὸ παρασκήνιον καὶ σήμερα (ἐπισήμως) διαφεντεύει τὴν χώρα, εἶναι μία συνθήκη ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Συνέχεια