Λίγο πρὸ τῆς ἀποχωρήσεώς τους, τὰ κουδουνισμένα, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸ ἀρχικουδουνισμένο, τὸ ἀντωνάκιον, ἀπεφάσισαν νὰ δοθῇ ἕνα χαρτζηλικάκι στὴν ἐγγονὴ τῶν Βενιζέλων. Ἔτσι, γιὰ νὰ πληρώνουμε ἐμεῖς ἀκόμη ΚΑΙ τὶς …πᾶνες τῶν παιδιῶν της. (Ὄχι δῆλα δὴ πὼς δὲν θὰ τὶς πληρώναμε, οὔτως ἤ ἄλλως…)
Ἀλλὰ τώρα νά… Μᾶς τὸ …πετοῦν μέσα στὰ μοῦτρα, περιγελῶντας μας…
Ἔως νὰ βγῇ δῆλα δὴ ἡ …ψυχή μας, θὰ λεηλατοῦν.

Σήμερα λοιπὸν ἡ Ἀλεξία ἐμφανίζεται ὡς …«εἰδικὴ σύμβουλος» τῶν …ΕΛΤΑ!!! Θέλω νὰ πιστεύω πὼς ἐπραγματοποιήθη κόποιος, ἄς ποῦμε, διαγωνισμός. Καὶ φαντάζομαι πὼς σὲ μίαν χώρα ποὺ οἱ τσοπάνηδες καὶ οἱ γεωργοὶ διώκονται, θὰ ἔχουν στραφῆ πολλοὶ ἄνεργοι στὴν δημιουργία ἐπιχειρήσεων συμβουλευτικοῦ χαρακτῆρος. Κι ἐφ΄  ὅσον πήξαμε στοὺς συμβούλους, ἄς πάρουν μερικοὺς καὶ τὰ ΕΛΤΑ.  Κι …ἀχρείαστοι νὰ εἶναι!!! !
Φαντάζομαι πὼς θὰ κάνη καὶ μερικές, καθ’ ὅσον τὸ κατέχει, προτάσεις-συμβουλές-παρεμβάσεις ὑπὲρ τῆς ὁμοιομορφίας τῆς στολῆς τῶν διανομέων. Δὲν γίνεται νὰ κτυπᾷ ὁ ταχυδρόμος καὶ νὰ μὴν ἀναγνωρίζεται, ἐκ τῆς ἐφμανίσεώς του. Σᾶς παρακαλῶ… Ὑπερεπεῖγον λέμε…
Τόσο ἀδίστακτα καθάρματα εἶναι… Συνέχεια →