Ὅταν τὸ πλοῖο βουλιάζῃ, τὰ ποντίκια φεύγουν πρῶτα
Τὴν Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2018 στὴν «συνάντηση-κορυφῆς» τῆς παγκοσμίου ἐλίτ, στὴν ἀπονομὴ τῶν ἐτησίων βραβείων τοῦ Ἱδρύματος «Appeal of Conscience» στὴν Νέα Ὑόρκη, παρευρέθη ἡ κυρία Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη.
Τί ἀκριβῶς ἐπιφέρει ἡ τόσο ὑπερβολική μετανάστευσις στά εὐρωπαϊκά ἐδάφη;
Τὸ αὐτονόητον…: ἀπομείωσιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων γιὰ ἅπαντες τοὺς ἰθαγενεῖς, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου αὔξησιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων γιὰ ὅλους τοὺς νεο-εἰσερχομένους.
Οἱ ἐν συνόλῳ διαβιοῦντες ἐν τῇ Εὐρωπαϊκῇ Ἠπείρῳ θὰ καταλήξουν μὲ ἴσα δικαιώματα …σοῦπα!!!
(Ἤ, ὀρθότερα, συγκριτικῶς μὲ τὸ σήμερα, μὲ κατὰ πολὺ ἀπομειωμένα ἀνθρώπινα δικαιώματα!!!)
Γιατί τό λέω αὐτό;
Μά, διότι, ὡς γνωστόν, ἡ Ἀρχὴ τῶν Συγκοινωνούντων Δοχείων ἰσχύει στὸ καθόλου (τὸ ἀριστοτελικόν, ὄχι τὸ ἄλλο), ποὺ σημαίνει πὼς ἰσχύει γιὰ τὰ πάντα.
Ὁ ἐπεκτατισμὸς τοῦ Ἰσραὴλ συνιστᾶ ἀπειλὴ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα
Μέρος Πρῶτον
Κυττάξτε τώρα τὸ πῶς διαστρέφεται ἡ Ἱστορία (μιλᾶμε γιὰ τὴν παραχάραξη): Θυμᾶστε τόν Τζῶν Φιτζέραλντ Κέννεντυ, Πρόεδρο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ποὺ δολοφονήθηκε στὸ Ντάλλας τοῦ Τέξας; Αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἀρχικῶς ἐθεωρήθη «αὐτουργὸς τοῦ ἐγκλήματος», ἐδολοφονήθη στὸ μάνι-μάνι ἀπὸ ἄτομο ἰουδαϊκῆς καταγωγῆς, πού, στὴν συνέχεια, πέθανε λόγῳ βαρειᾶς του ἀσθενείας. Μετὰ ἀπὸ τὸν Πρόεδρο, ἐδολοφονήθη, ἐπίσης στὸ μάνι-μάνι, καὶ ὁ ἀδερφός του, ὑπουργὸς Δικαιοσύνης τῶν Η. Π.Α. καὶ στὸ πιὸ μετὰ ὁ τρίτος ἀδελφὸς Κέννεντυ ἔπαθε ἀτύχημα, κατὰ τὴν διερεύνηση τοῦ ὁποίου διεπιστώθη πὼς ὁδηγοῦσε μεθυσμένος καὶ οὕτῳ καθ’ ἑξῆς. (Ὁ τελευταῖος, αὐτὸς μὲ τὸ ἀτύχημα, δὲν σκοτώθηκε καθ’ ὅ,τι ἦταν «ἀνώδυνος» γιὰ τὴν ἀπόκρυφη κυβέρνηση [occult government] τῆς Ἀμερικῆς. Ἁπλῶς τοῦ ἐσφράγισαν τὸ στόμα – ἑρμητικῶς.) Ὁ οἱονεὶ πειρασμὸς νὰ ἐπιχειρηθῇ ἐν πρὸ κειμένῳ παραλληλισμὸς μὲ τὴν «πορεία πρὸς τὸν θάνατο» τῶν ἀδελφῶν Κέννεντυ μὲ ἐκείνη τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀδελφῶν Παναγούλη ἤδη ἀναδύεται ἀκαταμάχητος… Συνέχεια
Μπουτάρη, ἦλθαν οἱ κολλητοί σου.. 
Αὐτὴ τὴν εἰκόνα παρουσιάζει ἡ πλατεία Ἀριστοτέλους στὸ κέντρο τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ προχθὲς ὅπου λαθρομετανάστες τὴν κατέκλυσαν μὲ σκηνές….
Σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, ἰδίως τὶς τελευταῖες δεκαετίες, ἡ δουλεμπορία ἀνθεῖ, ἐπισήμως καὶ μὲ ὅλα τὰ νομότυπα ἐπικαλύμματα.
Στὶς φερόμενες ὡς «τριτοκοσμικές» χῶρες αὐτὴ ἡ συνθήκη ὅμως εἶναι ἀποδεκτὴ ἐδῶ καὶ δεκαετίες.
Γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ κάποιος, σὲ ἀκραῖες συνθῆκες ἐξαθλιώσεως βεβαίως, δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ φαίνεται ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι δοῦλος.
