Τέσσερεις μῆνες πολιορκίας…
Τέσσερεις μῆνες μὲ δεκάδες νεκρούς Ἕλληνες…
Καὶ τότε ἔφθασε ὁ Νικολάκης Ἐφέντης γιὰ νὰ λύσῃ τὸν δεσμό, νὰ σπάσῃ τὸ ἀπόστημα…
Μὲ λίγες λέξεις… Πολλὰ ἔργα καὶ μετά…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ἡ ἐποποιία τοῦ Μπιζανίου.
Ἐφημερὶς Πατρίς, 29 Ἰανουαρίου 1913Η ΝΥΚΤΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΑΣ
Οἱ τραυματίαι τῆς Ἠπείρου ἀφηγοῦνται διὰ τὴν ζωήν των εἰς τὸ στρατόπεδον:
Τὴν ἡμέραν, ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὰς προφυλακὰς, μένουν διαρκῶς κρυμμένοι πίσω ἀπὸ τὰ προχώματα. Οὔτε σηκώνονται ἐπάνω, οὔτε κυκλοφοροῦν διόλου. Οἱ ἄλλοι εὑρίσκονται πίσω ἀπὸ ὑψώματα.
Τὴν νύκτα γίνονται ἀλλαγαὶ τῶν προφυλακῶν, διανέμεται συσσίτιον καὶ ἐκτελοῦνται ἐν γένει ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι , τῶν ὁποίων ἡ ἐκτέλεσις εἶνε ἀδύνατος τὴν ἡμέραν, ἐπειδἠ οἱ ἄνδρες εἶνε ὁρατοὶ ἀπὸ τὸν ἐχθρὸν.
Ἡ ζωή τῶν προφυλακῶν ἔχει τροποποιειθεῖ ὥστε νὰ αγρυπνοῦν τὴν νύκτα καὶ νὰ κοιμῶνται τὴν ἡμέραν. Ἐκτὸς παρατηρητῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ τὴν ἡμέραν οἱ λοιποὶ κοιμοῦνται.
Ὁ Πανεπιστήμων Ὅμηρος.
Ο Οδυσσέας σκοτώνει τους μνηστήρες της Πηνελόπης, οι δύο πλευρές ερυθρόμορφου αγγείου (σκύφου
Τὸ θέμα τῆς γνώσεως τοῦ Ὁμήρου ἐπὶ θεμάτων ἰατρικῆς, γεωγραφίας κι ἀστρονομίας, ἔχει ἐξετασθῇ ἀπὸ πολλοὺς ἐπιστήμονες ἀνᾲ τοὺς αἰῶνες. Τοὐλάχιστον παραδέχονται κι ἀναγνωρίζουν τὶς βαθύτατες γνώσεις τοῦ παπποῦ μας στὰ παραπάνω. Ὅμως πάντα ἀναρωτιέμαι γιὰ ἕνα σημεῖον. Ἀπό ποῦ τά ἔμαθε; Σέ ποιόν δάσκαλο ἐβάσισε τίς γνώσεις του; Ξαφνικά, ἀπό τό πουθενά, μίαν ὡραίαν πρωΐα μᾶς προέκυψε γνώστης λόγῳ παρατηρήσεων προσωπικῶν του ἤ προϋπῆρχαν αὐτοῦ ἄλλοι, πολύ περισσότεροι, πού τοῦ ὑπέδειξαν βασικές ἐπιστημονικές γνώσεις;
Ἡ οἰκογενειακὴ καταγωγὴ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου.
Ἡ πραγματικὴ καταγωγή.
Ὄχι αὐτὴ ποὺ προσπάθησε ὁ ἴδιος ὁ Βενιζέλος νὰ μᾶς πείσῃ πὼς εἶχε.
Σὲ κάποιες μάλιστα ἀναφορὲς ἀμφισβητεῖται καὶ τὸ ἐὰν ἦταν πραγματικὸς υἱὸς τοῦ Κυριάκου ὁ Ἐλευθέριος.
Γιὰ τὴν καταγωγὴ Βενιζέλου πολλὰ ἔχουν γραφῇ.
Συνέχεια
Ἡ πέτρινη ἐπιγραφὴ ποὺ βρέθηκε σὲ ἀγρόκτημα στὸ Κέσιγκτον τῆς Μινεσσότα (ΗΠΑ).
Ελεύθερη μετάφραση
Γένη Μινύων Αργοναυτών Θεσσαλίας, διαλέγοντας με τη θέληση μας να αποδημήσουμε, γι αυτό αποπλεύσαμε από το εσώτατο σημείο του ακρωτηρίου Αρτεμισίου προς δυσμάς της Μαγνησίας, και προσεγγίζοντας μετά από χρησμό Θεού, σε αυτή τη γη της Μινεσσότας, με το ίδιο όνομα του ευγενούς βασιλέως Μενέου, αφού προσευχηθήκαμε στο Θεό και ο Θεός φανέρωσε σημάδι ιερό, που ήταν πολύ καλό, κτίσαμε σε οικίες στη χώρα, που είχαν όσα και στην ιδιαίτερη πατρίδα μας.
Ἕνας ἰατρὸς ποὺ …κατήργησε τὸν ἐμφύλιο!
Ὅταν ἐδιάβασα τὸ παρακάτω κείμενον συνειδητοποίησα γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ πὼς οἱ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ Ἕλληνες δὲν κρύβονται κάτω ἀπὸ χρώματα, σημαῖες καὶ «ἰδεολογίες».
Δὲν δολοφονοῦν, διότι οἱ ἴδιοι δημιουργοῦν τὴν ζωή.
Δὲν κάνουν διακρίσεις, διότι ἀντιλαμβάνονται πὼς ὁ πλανήτης αὐτὸς ἐδημιουργήθη μὲ ἀπόλυτο Ἔρωτα γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ μόνον τὰ ἀνθρωποειδὴ μποροῦν νὰ τὸν ἐπισκιάσουν ἢ καὶ νὰ τὸν καταστρέψουν.
Δὲν ἀρνῶνται τὴν γνώσι ἤ τὴν ἐμπειρία τους, σὲ κανέναν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν τοὺς χωρίζῃ ἤ ὄχι κάτι.