Μία γρήγορος ματιὰ στὰ ἱστορικὰ ἀρχεῖα τῶν ἐφημερίδων, δίχως παρωπίδες καὶ προκαταλήψεις, μαρτυρᾶ πάντα πολλά.
Μαρτυρᾶ γιὰ παράδειγμα τὴν ἱστορικὴ ταὐτότητα τῶν Ἰμίων ἀλλὰ καὶ γενικότερα τῆς Δωδεκανήσου.
Ὄχι, δὲν ἔχω ἀνάγκη νὰ ἀποδείξω σὲ κάποιους κάτι. Αὐτοὶ οὔτως ἤ ἄλλως χαμένες ὑποθέσεις εἶναι.
Συνέχεια
Κανονικὰ δὲν ἔπρεπε νὰ καταπιαστῶ μὲ αὐτὴν τὴν μάχη.
Ὄχι, μὲ τρομάζει ὁ ἐμφύλιος. Μὲ ἐνοχλεῖ καὶ μόνον τὸ γεγονὸς τοῦ ὅ,τι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶχαν σὰν σημαία τους τὴν σημαία τῶν σταλινικῶν τους ἀφεντικῶν.
Ὅμως, σὲ κάθε τέτοιαν μάχη, ὁπουδήποτε στὸν πλανήτη, τὰ αἴσχη δὲν ἀποφεύγονται.
Σὲ αὐτὴν λοιπὸν τὴν μάχη, ὑπῆρξαν αἴσχη.
Κι ἀπὸ τὶς δύο πλευρές. Σοβαρότατα!
Συνέχεια
Ο Ελευθερωτής της Ελλάδας Θόδωρος Κολοκοτρώνης (3 Απριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843) γνώρισε, όπως όλοι οι ραγιάδες, από μικρό παιδί τη φοβερή βιοτική μέριμνα του σκλάβου.
Δεκατριών ετών γεύτηκε και την αλαζονεία του δυνάστη σε ένα σοκάκι της Τριπολιτσάς. Ένας Τούρκος τον χαστούκισε, επειδή τον λέρωσε το φορτωμένο με ξύλα μουλάρι του Κολοκοτρώνη, καθώς πάτησε σε ένα λάκκο με νερά.Συγκλονισμένος από την προσβολή ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης ορκίστηκε να μην ξαναπατήσει ποτέ στην Τριπολιτσά όσο τη βαστούν οι Τούρκοι.
Γύρισε ως ελευθερωτής 38 χρόνια μετά.
Συνέχεια
Επάνω, οι βόστρυχοι των μαλλιών συστρέφονται με χάρη και οι πλεξίδες σχηματίζουν στεφάνια στο κεφάλι της νεαρής Αμερικανίδας που είναι χτενισμένη όπως οι αρχαίες ελληνίδες Καρυάτιδες. Αριστερά, οι μαρμάρινες Καρυάτιδες όπως εκτίθενται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης
Ναί, κομμωτική…
Ἀλλά τί κομμωτική; Τέχνη; Ὑπάρχει κι αὐτή;
Μὲ πρότυπο τὰ κτενίσματα ἀπὸ τὶς Καρυάτιδες δημιούργησαν κυριολεκτικῶς ἔργα τέχνης σὲ κεφάλια ἀνθρώπων.
Ἀλήθεια, δέν μᾶς κάνει ἐντύπωσιν τό γεγονός τῆς λεπτομερείας τοῦ κτενίσματος;
Πόσο μεγάλην σημασία τέλος πάντων ἔδιδαν οἱ παπποῦδες μας στό κάλλος;
Καί τί εἴμαστε ἐμεῖς; Μακρινοί συγγενεῖς πού ξέχασαν ἀκόμη καί τήν ῥίζα τους;
Συνέχεια
Ὁμολογῶ πὼς τὸ Παναθηναϊκὸν Στάδιον δὲν τὸ ἔχω ἐξερευνήσῃ ὅσο θὰ ἤθελα.
Παρ’ ὅ,τι ἔχω περπατήσῃ στὰ πέριξ του, σαφῶς καὶ δὲν ἔχω πάῃ ἐκεῖ μὲ διαθέσεις ἐξερευνήσεως. Μὲ διαθέσεις περιπατητοῦ μόνον. Δυστυχῶς.
Ἄλλως τέ. σὲ ἐκεῖνο τὸ ῥημάδι τὸ σχολεῖο, οὔτε μία ἀναφορὰ γιὰ αὐτὸ δὲν εἴχαμε. Ὅ,τι μάθαμε μόνοι μας τὸ μάθαμε…
Συνέχεια
τοῦ Ἀναστασίου Στάμου , Διευθυντοῦ ΕΠΑΛ Λευκάδος
Τὸ Δελφικὸν «ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ» προτρέπει διαχρονικῶς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἐνδοσκοπήσουν, νὰ γνωρίσουν ποιοὶ εἶναι, μὲ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα στὴν ὅλη ὑπαρξιακή τους θεώρηση. «Γεγόνασι εὐσεβέστεροι καὶ δικαιότεροι καὶ κατὰ πᾶν βελτίωνες ἑαυτῶν», καθὼς λέγει ὁ Διόδωρος Σικελιώτης γιὰ τοὺς κοινωνοῦντες τὰ σεπτὰ Μυστήρια, ποὺ μυοῦσαν σὲ αὐτογνωσία καὶ ἐπέφεραν ψυχικὴ κάθαρση. Σὲ ἕνα ἄλλο ἐπίπεδο τώρα θὰ μιλήσουμε περὶ ἐθνικῆς αὐτογνωσίας, ποὺ μοιάζει σήμερα «ἀπαγορευμένος καρπός»… ἀφοῦ μᾶς διδάσκουν ἄλλ’ ἀντ’ ἄλλων περὶ τῆς καταγωγῆς μας. Δίδεται ἔτσι τὸ ἔδαφος σὲ κακόβουλους γείτονες νὰ θεωροῦν, οἱ μὲν Σκοπιανοὶ τοὺς Μακεδόνες ὡς μὴ Ἕλληνες, οἱ δὲ Ἀλβανοὶ τοὺς ὁμοεθνεῖς τους ὡς Πελασγούς γηγενεῖς καὶ αὐτόχθονες, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι νὰ υἱοθετοῦν ὡς ἀρχαίους προγόνους τους στὴν Ἀνατολία τοὺς Χετταίους, μὲ τὴν …Τροία καὶ τὸν Ὁμὲρ (Ὅμηρο), μὲ τὴν Ἔφεσσο, τὴν Μίλητο, τὸν Θαλῆ… γενικῶς ὡς δικές τους ἱστορικὲς κληρονομιές.
