21η Απριλίου 1967: Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά…
Πριν από 44 χρόνια τα άρματα των Παπαδόπουλου, Μακαρέζου, Παττακού επέβαλαν στον ελληνικό λαό την επτάχρονη δικτατορία.
44 χρόνια μετά θα ξαναγραφούν τα ίδια και τα ίδια, θα εκφωνηθούν λόγοι της δεκάρας, θα επαναληφθούν τα ίδια βαρετά κλισέ για τους πραξικοπηματίες και το πώς κατέλυσαν την Δημοκρατία. Συνέχεια
Οἱ εἰδικοὶ στὶς ἐκκαθαρίσεις!
Οἱ εἰδικοὶ τῶν γενοκτονιῶν!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=u1yUXqbnoeM&feature=player_embedded]
Ἡ ἑλληνικὴ γῆ ἔχει νὰ παρουσιάσῃ πάρα πολλὰ μυστικὰ ποὺ μποροῦν νὰ δόσουν πληροφορίες γιὰ τὸ πῶς ζοῦσαν οἱ πρόγονοί μας. Ἀλλὰ τὸ κάνει ἀργὰ καὶ μεθοδικά. Σὰν νὰ προσπαθῇ νὰ προστατεύσῃ τὰ πολύτιμα…
Μία ἀνάρτησις ἀπὸ τὸν Βισάλτη γιὰ τὸ δακτυλίδι τοῦ Μίνωος. Πανέμορφο καὶ μοναδικό.
Χρονολογείται από το 15ο αιώνα π.Χ
Βρέθηκε το 1928 σ’ ένα χωράφι στην Κνωσό. Χάθηκε μυστηριωδώς επί 73 χρόνια, για να παραδοθεί τελικά από έναν ιδιώτη το Μάιο του 2001 στο Μουσείο Ηρακλείου, όπου εκτίθεται σήμερα.
Ο λόγος για το περίφημο χρυσό δαχτυλίδι του Μίνωα, σπάνιο κόσμημα του 15ου αιώνα π.Χ. Πάνω στη σφενδόνη του εμφανίζονται σκηνές από τα Θεοφάνεια, την εμφάνιση της μεγάλης θεάς των Μινωιτών στους πιστούς.
Μαθαίνουμε Ἑλληνικὴ Ἱστορία.
Τὴν συγκεκριμένη σελίδα τῆς ἱστορίας μας δὲν τὴν ἐγνώριζα. Δὲν ξαφνιάστηκα. Ἀλλὰ μὲ ἔκανε τὸ κείμενο νὰ αἰσθανθῶ ἐνοχὲς γιὰ τὰ τόσα πολλὰ ποὺ ἀγνοοῦμε….. Καὶ μίαν μικρή ντροπή γιὰ τοὺς ἀγνώστους ἥρωές μας ποὺ θυσιάστηκαν στὸ θυσιαστήριο της Λευτεριᾶς.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΕΜΑΛΙΣΤΩΝ-Ο ΠΟΜΑΚΟΣ ΗΡΩΑΣ «ΓΚΙΑΟΥΡ ΙΜΑΜ»! 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1920!
Το 1920 οι λαοί της Μικράς Ασίας γνώριζαν καλά ότι το κεμαλικό κίνημα στην Τουρκία είναι συνέχεια του Νεοτουρκικού κινήματος και ότι έτσι δεν θα αντέξει καμιά άλλη γλώσσα ή διαφορετική εθνική ταυτότητα. Οι Πομάκοι, όταν αντιλήφθηκαν πόσο επικίνδυνο ήταν για αυτούς το κίνημα του Κεμάλ Μουσταφά, προσπάθησαν Συνέχεια
Το κεντρικό κτίριο του Φιλολογικού συλλόγου “Παρνασσού” σήμερα
Ὀ Φιλίστωρ σήμερα μᾶς φέρνει κάποιες σκέψεις-συμπεράσματα, ποὺ προκύπτουν ἀπὸ ἐπιστημονικὴ παρατήρησι, τοῦ ἱστορικοῦ μας Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου. Θεωρεῖ πὼςδὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ ἔθνος, δίχως βασικούς νόμους. Πολλῷ δὲ μᾶλλον νὰ προοδεύσῃ καὶ νὰ ἐξελιχθῇ!
Συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ στὰ δύο. Ἠθική καὶ Πατριωτισμός. Ἐὰν ἕνα ἀπό τὰ Συνέχεια
Ἐδημοσίευσα πρὸ μερικῶν ὡρῶν ἕνα ἄρθρον μὲ τὶτλο «ἐπάγγελμα ἀνθέλλην» καὶ τώρα ἔρχομαι νὰ τὸ ἀνασκευάσω, ζητῶντας μίαν μεγάλη συγγνώμη ἀπὸ τὸν κύριο Πραχαλιᾶ γιὰ τὴν κακή χρήσι τοῦ ὀνόματός του καὶ τὸν διασυρμό ποὺ ὑπέστη ἐξ αἰτίας μου.
Στὸ ἄρθρον αὐτὸ ὑπῆρχε καταγγελία γιὰ τὴν κακοπροαίρετο χρήσι τοῦ ὀνόματος Ἐμμανουὴλ Παππᾶς, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο ὡς προδότης-καταδότης τοῦ Νικηταρᾶ στὴν βασιλεία στὰ τέλη τοῦ 1839 (Ὄθων). Κατὰ συνέπειᾳ, αὐτὴ Συνέχεια
