Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ «ΑΠΟΝΤΩΝ»!
Ὅταν ξεκίνησα τὸ 1984 τὴν ἔρευνά μου για τὴν Κυπριακὴ Τραγωδία, οὐδέποτε φανταζόμουν ὅτι μετὰ ἀπὸ 32 ὁλόκληρα χρόνια, ποὺ σχεδὸν τὴν τελείωσα, θὰ εἶχα βλαστημήση τὴν ὥρα καὶ τὴν στιγμὴ ποὺ τὴν ξεκίνησα!
Πρῶτον γιατὶ ἀπέκτησα – χωρὶς νὰ ἔχω πολεμήσει τότε – τὰ ἴδια προβλήματα στὸν ψυχισμό μου, ὅπως κι αὐτοὶ ποὺ ἐπολέμησαν τότε… ποὺ ἐπολέμησαν πραγματικά…
Συνέχεια
Ἡ Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
(11 Μαΐου 1771 – 22 Μαΐου 1825)
Γεννήθηκε στὸ βρώμικο πάτωμα τῶν φυλακῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀπέκτησε ἑννέα παιδιὰ κι ὅταν ἐχήρεψε γιὰ δευτέρα φορὰ ἔγινε καπετάνισσα. Ἔγινε πλούσια καὶ διέθεσε ὅλην τὴν περιουσία της στὸν ἀγῶνα.
Ἡ Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα ὑπῆρξε ἡ μεγάλη ἡρωὶς τοῦ ’21. Ἦταν ἀπὸ τὶς λίγες γυναῖκες ποὺ ἔπαιξαν πρωταγωνιστικὸ ῥόλο στὸν ἀπελευθερωτικὸ ἀγῶνα. Ἦταν κόρη τοῦ Ὑδραίου πλοιάρχου Σταυριανοῦ Πινότση καὶ τῆς Σκεύως (Παρασκευή) Κοκκίνη. Γεννήθηκε ἐπάνω στὸ βρώμικο πάτωμα τῶν φυλακῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στὶς 11 Μαΐου τοῦ 1771. Συνέχεια
Οἱ Τοῦρκοι, πολεμικός, νομαδικὸς καὶ ἄγριος λαός, ἦλθαν ἀπὸ τὶς στέπες τῆς Ἀσίας στὰ παράλια τῆς Μεσογείου.
Φθάνοντας στὰ μέρη μας, λίγο λίγο, μὲ μίαν μεγάλην ἐκστρατεία κάθε χρόνο, ἐπέτυχαν νὰ καταλάβουν ὅλες αὐτὲς τὶς περιοχές, ποὺ μετέπειτα ἀπετέλεσαν ἐδάφη τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.
Ἡ σοβαρή, ἴσως καὶ σημαντικοτέρα λεπτομέρεια αὐτῆς τῆς ἐξαπλώσεως, ἐμπεριέχει ἕνα σημεῖον «κλειδί», ποὺ δὲν μᾶς τὸ εἶπαν: τὰ τρία τρίτα. Συνέχεια
Τὸ χρυσὸ καριοφίλι τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ
Εἶναι εὑρέως γνωστὴ ἡ ἀπεριόριστος πίστις τοῦ Ἀλῆ εἰς τὸν Αἰτωλὸν ἅγιον, ποὺ δέκα χιλιάδες ἑβραῖοι ἢθελαν τὸν θάνατόν του κι ἕνας ὄχι. Συνέχεια
Ἡ πρόσφατος ἁψιμαχία στὴν βουλή, μόνον σὰν παρακμιακὴ κατάντια τῆς ἐνδόξου παραδόσεως καὶ ἱστορίας τῆς βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ!
Τὰ πράγματα εἶναι ἁπλᾶ. Οἱ κυβερνῶντες σὲ Ἑλλάδα καὶ Κύπρο οὐδέποτε ὁμίλησαν γιὰ πόλεμο καὶ γι’ αὐτό, ἀκόμη καὶ σήμερα, δὲν κάνουν λόγο γιὰ ἀδηλώτους αἰχμαλώτους πολέμους, ἀλλὰ γιὰ «ἀγνοουμένους», ἐνᾦ κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ἀποκαλοῦν «ἁγνοημένους», ποὺ εἶναι καὶ ὁ πιo σωστὸς ὅρος.
Ὑπάρχουν ἔγγραφα τοῦ 1995, ἦτοι 21 χρόνια μετὰ ἀπὸ τὴν εἰσβολή, ὅπου τὸ ΓΕΕΘΑ ἀπαντᾶ ἐπισήμως στὸν ἀείμνηστο Στρατηγὸ ἐ.ἀ. καὶ ἠρωικὸ πολεμιστὴ τῆς Κύπρου Δημήτριο Μπίκο, ὅτι οὐδέποτε στὰ χρόνια ποὺ παρῆλθαν ἐκηρύχθη ἐπισήμως πόλεμος καί, γιὰ αὐτό, οὐδέποτε ἀνεφέρθη κάποιος σὲ πόλεμο. Δὲν ἔγινε πόλεμος λοπὸν στὴν Κύπρο τὸ 1974 κι ἂς ὑπῆρχαν 250.000 ξεριζωμένοι καὶ τόσες χιλιάδες νεκροί, μόνον ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ πλευρά! Ὅπως βέβαια κι ἀπὸ τὴν Τουρκικὴ πλευρά. Αὐτοί πῶς ἐσκοτώθησαν; Μᾶλλον «ὁμαδικά» ἐσκόνταψαν σὲ κάποιαν πέτρα ἢ ἔπεσαν στὸ λουτρό τους καὶ ἔσπασαν τὰ κεφάλια τους. Ἤ μήπως ἐσκοτώθησαν στό κυνῆγι;
Συνέχεια
