12 Ὀκτωβρίου 1944.
Ἀποχώρησις τῶν Γερμανῶν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα!

Ἐλευθερία, λίγο πρὶν νὰ ξεσπάσῃ ἡ μεγάλη καταιγὶς τῶν Δεκεμβριανῶν.
Ἰσχυρίζονται μερικοί, σίγουρα καλῶς ἐννοοῦντες, «ἐὰν ἡ κυβέρνησις ἔδιδε ἀμνηστία σὲ ὅλους μετὰ τὸ τέλος τῶν Δεκεμβριανῶν καὶ τὴν Συμφωνία τῆς Βάρκιζας, δὲν θὰ ξεσποῦσε ἡ Λευκὴ Τρομοκρατία, δὲν θὰ ἀνέβαιναν στὸ βουνὸ οἱ πρῶτοι ἀντάρτες τοῦ ΚΚΕ, καὶ δεν θὰ ἀκολουθοῦσε ὁ «Ἐμφύλιος»». Συνέχεια
Ἡ ἐκπαίδευσις ἐν Ἑλλάδι δὲν εἶναι ἀνάλογος τῶν ἀναγκῶν εἰς τὸ στάδιον μίας ἐκάστης τῶν κοινωνικῶν τάξεων ἢ μᾶλλον ἑνὸς ἐκάστου ἐπαγγέλματος, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ μαθητὴς προτίθεται νὰ ἐπιδοθῇ, ἐνᾦ σήμερον καὶ τὸ τοῦ χειρώναντος ἀκόμη καὶ τὸ τοῦ γεωργοῦ ἐπάγγελμα χρήζουσιν εἰδικῶν γνώσεων καὶ εἰδικῆς μαθήσεως. 

