Ῥέα -Ἴσις
Ἡ Ἴσις ἦταν κόρη τῶν Γκὲμπ καὶ Νοῦτ (Γαίας καὶ Οὐρανοῦ) ποὺ αὐτομάτως τὴν ταὐτίζει μὲ τὴν Ῥέα.
Ποῦ τά βρῆκε τά πτερά ἡ Ἴσις; Πτερά ἀετοῦ βεβαίως, σὰν αὐτὰ τῶν Σφιγγῶν προστατιδῶν τῆς Ῥέας, Εἶναι τὰ πτερὰ ποὺ τὴν φέρουν στὸν Οὐρανὸ καὶ τὸν Ἥλιο καὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ δανείζεται ἡ Νέμεσις, ὅταν πρόκειται νὰ ἀποδώσει δικαιοσύνη. Συνέχεια
Σὲ πολλὰ ἀπὸ τὰ νομίσματα Φιλίππου καὶ Ἀλεξάνδρου ποὺ ἐκόπησαν στὴν Ἀμφίπολι, παρατηροῦμε ἕνα σύμβολο, ὅπου ἕνα ὄμικρον ἐμπεριέχεται σὲ ἕνα λάμβδα (1). Αὐτὸ θέλει νὰ πῇ, ὅτι ἐκεῖ στὴν Ἀμφίπολι ὑπῆρχε λατρεία τοῦ Ἡλίου! Πῶς αὐτὴ διεκπεραιώνετο, εἶναι μία ἄλλη ἱστορία. Ἀπόλυτα σίγουρα εἶναι, ὅτι ὑπῆρχε ἐκεῖ ὁ κατάλληλος ναός. Ἀκόμη ἐκεῖ εἶναι αὐτὸς καὶ γιὰ νὰ τὸν ἀποκαλύψουν, οὐδεὶς φαίνεται νὰ ἔχῃ τὴν διάθεση. Συνέχεια
Τὸ ἐρώτημα ποὺ μὲ βασανίζει μὲ τὰ κρυπτονομίσματα (ἴσως ἡ ὁρολογία ποὺ χρησιμοποιῶ νὰ μὴν εἶναι ἡ σωστή…), εἶναι τὸ ἑξῆς:
Παλαιά, τὰ νομίσματα ἦταν αὐτάξια, δηλαδὴ ἐμπεριεῖχαν τὴν ἀξία ποὺ ἐδήλωναν (σὲ χρυσό, ἀσήμι κτλ.). Δηλαδὴ ἐμπεριεῖχαν τὴν ἀξία τους, τὸ ἀντίκρυσμά τους.
Μετά, «κάποιοι» ἐσκέφθησαν ὅτι εἶναι πιὸ βολικό, ἀπὸ ἄποψη βάρους καὶ χρήσεως, νὰ εἶναι ἑτεράξια, δηλαδὴ ἡ ἀξία τους νὰ μὴν ἐμπεριέχεται, ἀλλὰ κάποιος νὰ ἐγγυᾶται γι’ αὐτὴν (συνήθως ἕνα Κράτος, ἢ μία Τράπεζα).
‘Ἔτσι, τὰ πρῶτα δολλάρια, ἀντιστοιχούσαν σὲ κάποιο βάρος χρυσοῦ. Συνέχεια
Βρὲ καλῶς τους!
«Ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν παρακολουθοῦσα ἀδιαλείπτως τὸ ἐθνικῆς σημασίας αὐτὸ θέμα, ἔχει κατ’ ἐπανάληψη διατυπώση δημόσια τὶς θέσεις της μὲ βάση ἀδιάσειστα ἱστορικά, πολιτιστικὰ καὶ ἀρχαιολογικὰ δεδομένα. Ἐπισημαίνει ὅτι ἀπαραίτητη προϋπόθεση ὁποιασδήποτε συμφωνίας γιὰ τὴν ὀνομασία τοῦ κράτους τῶν Σκοπιῶν πρέπει νὰ εἶναι ἡ τροποποίηση τοῦ Συντάγματός του, ἡ ἐγκατάλειψη τῶν ἀλυτρωτικῶν διεκδικήσεων (σχολικὰ βιβλία, γεωγραφικοὶ χάρτες, ἀγάλματα Μ. Ἀλεξάνδρου, κλπ.) καὶ τῆς οἰκειοποιήσεως τῆς ἱστορίας, τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν συμβόλων τῆς χώρας μας. Ὁ τόπος ἐγκαταστάσεως ἐνὸς λαοῦ -καὶ μόνον- δὲν εἶναι προσδιοριστικὸς τῆς ταυτότηττός του. Ἡ παρατεινομένη ἐκκρεμότητα δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τῶν δύο χωρῶν».
Ὑπάρχει μία ὀγκώδης ἐργασία ποὺ ἐπιμελήθη ἡ σύζυγός μου Βασιλικὴ καὶ ἀφορᾶ στοὺς τόπους ταφῆς τοῦ Φιλίππου Β΄ καὶ τοῦ Ἀντιπάτρου. Μέσα σὲ αὐτὴν ἀναπτύσσονται δεκαπέντε (15) λόγοι, ποὺ θέλουν, σὲ συνδυασμό, τὸν τάφο τοῦ Ἀντιπάτρου νὰ εἶναι στὴν θέση αὐτὴν ποὺ παρουσιάζουν ὡς τάφο τοῦ Φιλίππου στὴν Βεργίνα, ἀλλὰ καὶ τὸν τάφο-προσκύνημα τοῦ Φιλίππου στὴν Ἀμφίπολη.
Γιατί στό περιλαίμιο τῆς Ἀμαζόνας πολεμίστριας στόν («τρομάρα νὰ σᾶς ἔλθῃ») τάφο τοῦ Φιλίππου στήν Βεργίνα, ὑπάρχει ὁ ἀποτρεπτικός Ἀλέξανδρος ποῦ ἐφορμᾶ;
